Samen met

Bloemkwekerij Evers uit Oranjewoud: ‘De winkel was een zelfgebouwde kas in de tuin’ | fotoserie

Henk Evers voor het huis waar de kwekerij achter lag. FOTO ALIE RUSCH

Heit Theo hielp al jong mee in de tuinen van zijn vader, die was geboren in ‘de kolonie’van de Mij. van Weldadigheid. Gediplomeerd aan de Tuinbouwschool van Frederiksoord, werkte hij van 1895 tot 1910 als tuinman bij Huize Voormeer. Middenin de oorspronkelijke ‘Roodbaardtuin’ kreeg zijn pake voor zijn gezin met vier kinderen een eigen rietgedekte tuinmanswoning.
Lees meer over
Heerenveense Courant

Henk Evers (83) vertelt graag over zijn familieverleden. Hij heeft zelfs een stamboom (vanaf 1680!) gemaakt om het verhaal te ondersteunen: ,,Heit holp ús pake mei fan alles. Dan sútele er, eerst mei de hûnekar en letter mei in kedde derfoar oan ’t Appelskea en Gaasterlân ta!”

Hij was zelfs wat te vaak op de tuin, vond zijn onderwijzer: Theo moest van hem wél naar school omdat hij anders bleef zitten. Terwijl zijn vader zieke bomen professioneel heelde en het (vroegere) doolhof bij Tjaarda had aangelegd, werd Theo met alleen lager onderwijs het voorbeeld van een ‘self-made’ kweker. Dat zou hem later goed van pas komen!

Toen Theo’s vader elders wilde werken en zijn baas hem wilde houden, werd een ‘afkoop’ bedacht. De familie Heloma gaf geen getuigschrift af, maar bood een bedragje aan, waarmee de tuinman iets in de buurt kon kopen. En moest blijven. Dat werd de Koningin Julianaweg 48 met de langgerekte tuin.

200 meter hulst snoeien

Henk legt uit: ,,Pake is yn 1930 op 55-jierige leeftyd hookstrooks ferstoarn, dat doe moasten myn âlden fan harren winkeltjse yn tsiis en blommen op ‘e Dracht ferhúze nei It Wâld om alles oer te nimmen. Heit krige dy hiele strook grûn efter de Lollius Adema Leane, fan de Keningin Julianaleane oan ’t it Joadske tsjerkhôf. De hulsthage lâns dit smelle stik moast ik as jonge snoeie. Moai foar krysttikjes.”

Maar moeder en beppe ‘akkordearden’ niet zo. De boerendochter wist van flink aanpakken, terwijl haar schoonmoeder, die ooit in het voorname huize Voormeer had gediend, juist heel secuur was. Henk herinnert zich dat toen beppe naar haar oudste dochter in Brummen verhuisde, er rust kwam in huis.

De zaken gingen goed, op het hoogtepunt werkten er zo’n 6 mensen personeel! Maar er was ook tegenslag: de brand in 1932. Doordat er hooi voor de kedde aan huis was, was een vonkje van een pijprokende kecht genoeg voor een allesvernietigend vuur. Henk weet nog dat alle buren hielpen om spullen in veiligheid te brengen: ,,Ús mem fertelde dat alle diggelguod op ‘e dyk stie.”

Het huis brandde af - maar timmerman Brouwer zette er in recordtempo een nieuw huis op. Dat staat er nog steeds, verder uitgebouwd door de huidige eigenaar.

Handelsgeest

En zo zag bloemkwekerij Evers in Oranjewoud het licht. Zonder groene vingers, maar mét de handelsgeest van Theo werd het een bloeiende zaak. Vergelijkbare handel zag hij niet als concurrentie, hij werkte er liever mee samen. Wouda’s Zaden was in Oranjewoud gevestigd en voor bloemenkooplui Imke de Jong en Hendrik van Dijk haalde hij de gezamenlijke kerstbomen op of mos uit Appelscha.

Ook met kwekerij Wagter uit Heerenveen en Van der Mei uit De Knipe deed hij zaken. Ja, handel voor de veiling en markten, dát lag hem het beste. Voor de reguliere nering had hij zelf een bloemenkas achter huis gebouwd, weet Henk nog. Henks moeder deed de huishouding, maar nam klanten meteen mee naar ‘de winkel’ in de kas, zo’n 50 meter achter huis. Een andere kas verderop in het bos was onbruikbaar en lieten ze ‘fertuteaze’.

Henk is zijn vader niet opgevolgd. Hij is landmeter geworden bij ingenieursbureau Oranjewoud. Toen hij eens op een stuk land stond te werken en over een sloot sprong, kwam de boer op hem af: zoiets had hij nog nooit meegemaakt!

Henk wacht even om te besluiten: ,,Ik bin seis kear Nederlâns kampioen hink-stap-sprong west en myn Fryske record stiet noch. Tja, as jo derby fier oer de 15 meter springe kinne, dan is sa’n sleatsje fan 7 meter mar bernespul, no?”

Het tuinmanshuisje is in 2022 volledig gerestaureerd.

Dit artikel is het product van een samenwerking tussen de redacties van Leeuwarder Courant en Heerenveense Courant

Nieuws

menu