Wielertoerist | Tourcolumn Marijn de Vries

Ik las in de krant, in een vergeten hoekje, dat Chris Froome en Philippe Gilbert woensdag een wielertoerist uit het ravijn van Col du Portet hebben gered. Ze zagen hem erin vallen, minstens twintig meter diep. De twee ooit zo grote kampioenen aarzelden geen moment en stapten af, samen met Christopher Juul-Jensen, die er ook bij was.

 Marijn de Vries.

Marijn de Vries. Foto: DvhN

Hoe de drie mannen de wielertoerist hebben geholpen op de flanken van de slotklim van die dag, stond niet in het bericht vermeld. Dat betekende dat mijn verbeelding er direct met me vandoor ging. Want hoe redden drie wielrenners met blote hun handen een man uit het ravijn?

Op wielerschoenen naar beneden klauteren is geen doen. Door het plaatje onder de bal van de voet, waarmee je de schoen in het pedaal klikt, is lopen al zowat onmogelijk. Een touw van spijkerbroeken maken kan niet, want die hebben ze niet aan. Koersbroekjes met de bretels in elkaar knopen zou misschien kunnen – maar profwielrenners op dat niveau rijden in zulke petieterige exemplaren dat het touw dan lang niet lang genoeg zou zijn. Voor koersshirts geldt hetzelfde.

Zes binnenbanden

Zouden ze de binnenbanden uit hun fiets getrokken hebben? Zes stuks, daarmee kom je een heel eind. In het bericht staat dat ze twintig minuten bezig zijn geweest, dus dit scenario is niet geheel ondenkbaar. Zes binnenbanden aan elkaar geknoopt, met misschien nog een menselijk koord eraan.

Ik zie het direct voor me. Drie broodmagere mannen met de helmen nog op het hoofd, de knokige ellebogen in elkaar gehaakt. In zijn strakke wielerpakje balanceert de eerste op de rand van het ravijn. Dat is zeker Chris Juul-Jensen, de potigste van de drie. Aan zijn elleboog hangt Philippe Gilbert. De kleinste middenin. Om zijn ene mouw een randje regenboog, het teken van de oud-wereldkampioen. Je zou niet zeggen dat hier een veelwinnaar hangt, als je hem zo ziet. Bijna alle klassiekers heeft hij gewonnen; de Amstel Gold Race zelfs vier keer.

Allez allez

Aan Gilberts elleboog zit de derde renner gehaakt: Chris Froome. Hij is de lichtste van het stel. Hoewel, tegenwoordig is hij niet meer zo broodmager als in vervlogen tijden, toen hij nog Tour de Frances won. Froome hengelt met de sliert binnenbanden naar beneden, naar de gevallen man. Allez allez , roepen de drie redders naar de wielertoerist, als was hij zelf een renner in de Tour. Allez allez , pak het koord! Juul-Jensen reikt nog iets dieper, Gilbert rekt zijn armen nog een beetje uit, Froome bungelt nog een tikje verder naar beneden… en hebbes!

Het is goed afgelopen, en dan is fantaseren over wat er gebeurd is soms nog beter dan de werkelijkheid. Hoewel – Froome en Gilbert samen op tv zien, was in deze Tour toch ook wel leuk geweest.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Tour de France