Suus houdt herinnering aan Laar levend: 'Het werd een geheimpje zoals je dat vroeger had'

Suzanne Schulting (23) werd in Dordrecht voor de tweede keer in haar loopbaan allround-wereldkampioen shorttrack. Tegelijkertijd won ze alle vier de afstanden, die ook gelijk staan aan wereldtitels. Zoveel mooie momenten dus, tijdens de Dordtse driedaagse. Maar de mooiste? De herinnering aan Lara levend houden.

Suzanne Schulting dolblij met haar wereldtitels in Dordrecht.

Suzanne Schulting dolblij met haar wereldtitels in Dordrecht. FOTO ANP/VINCENT JANNINK

Toen Suzanne Schulting vorige week in alle rust naar Dordrecht reed, kon ze niet vermoeden dat ze de volgende dag het doelwit zou zijn van hoon en spot van haar ploeggenoten. De shorttrackgrootheid was namelijk haar schaatsen vergeten, de ijzers waarop ze zondag voor de tweede keer in haar carrière wereldkampioene was geworden.

Tien minuten voor de Heerenveense in de WK-stad van 2021 arriveerde, schoot het haar te binnen dat haar schaatsen, pak en helm nog boven lagen. ,,Ik had er niet meer naar omgekeken. Normaal doe ik alles in grote koffers. Ik wilde om drie uur in de auto zitten. Alles liep volgens planning, ik was helemaal trots op mezelf. En kon dus rustig die kant oprijden.’’

De volgende dag brachten Schultings moeder Hannie en zusje Marieke redding. Die kwamen de vergeten spullen naar Dordrecht brengen. ,,Dit is zo niet Suzanne. Nee, het kwam niet door de spanning. Ik was relaxed. Normaal heb je een bepaalde inpakstrategie en doe je alles in een grote koffer. Dat was nu niet het geval. Ik had allemaal tasjes in de auto gegooid. Zondag was de eerste training om vijf uur. Iedereen heeft me keihard uitgelachen.’’

Vermoeid en aangeslagen

Een week later, zaterdag, zag Schulting er na een lange dag schaatsen een stuk minder relaxed uit. Ondanks twee afstandswereldtitels (1500 en 500 meter) oogde ze vermoeid en aangeslagen. Uiteindelijk kreeg de Heerenveense een stoel aangeboden. Het was al bijna zeven uur toen ze dodelijk vermoeid neerplofte, alsof de mixed-zone haar huiskamer was. Schulting had toen al een paar huldigingen ondergaan, trok vervolgens van tv-zender naar radiostation om te vertellen over de tweede WK-dag en eindigde het vaste ritueel waar geen camera’s en microfoons stonden. Pas daar kon ze even ongegeneerd zichzelf zijn, zo leek het.

Lees ook | Suzanne Schulting eert overleden vriendin, Sjinkie Knegt woedend op scheidsrechter

Die stoel werd haar toegeschoven door de zogenoemde schrijvende pers, de mannen en vrouwen die de Nederlandse kranten en websites volschrijven. ,,Ik word al een ouwe vrouw, hè?’’ Ze moest zelf hard lachen om haar grap. Inderdaad, wie maakt dat nou mee op haar 23ste en dan al een karrenvracht aan wereldtitels op zak? Maar die parade langs microfoons en camera’s, die had ze lopend en staand gedaan, kort nadat de hele middag al in beslag was genomen door kwart-, halve- en hele finales op diverse afstanden. ,,Ik ben best wel moe.’’ Dat begreep iedereen. Een stoel was dus zo geregeld.

Schulting trok haar ene been op en zette die met schoen en al op het zitvlak. Vervolgens legde ze haar elleboog op haar knie en keek tevreden voor zich uit. Achter haar ogen welden de tranen op, maar ze hield het droog.

Het gemis

De druk was enorm geweest, vertelde ze. Bovendien wilde Schulting dolgraag toelichten hoe diep de pijn van het gemis Laar zit en waarom ze zich had voorgenomen deze daarom beladen 500 meter voor haar teamgenootje te winnen. Laar is Lara van Ruijven, haar collega die acht maanden geleden zomaar overleed in een Zuid-Frans ziekenhuis, nadat een auto-immuunziekte haar fataal was geworden, tijdens een trainingskamp in het Pyreneeëndorp Font-Romeu.

Laar was de regerend wereldkampioene op de 500 meter, daarom. In 2019 in Sofia had de Naaldwijkse ouderwets het gaspedaal hard ingetrapt, niemand die haar daar kon bijbenen. Ook Schulting niet, die toen derde werd op de kortste afstand. Toen de Heerenveense op de sterfdag van Van Ruijven peinzend terugreed van het vaarwel in het hospitaal van Perpignan naar het trainingskamp hoog in de bergen, nam ze zich een ding voor: die wereldtitel van Lara moet in Hollandse handen blijven.

Eerbetoon aan Lara

En zo groeide het WK van 2021 uit tot een eerbetoon aan Lara van Ruijven. ,,Voor mij’’, stamelde bondscoach Jeroen Otter geëmotioneerd, ,,was die 500 meter het belangrijkste van dit weekend.’’ Hij had met Schulting vorig jaar juli - in Font-Romeu dus al - een afspraak gemaakt voor deze Dordtse zaterdag, voor die 500 meter. ,,Het werd een geheimpje zoals je dat vroeger had, dat deelde je met twee, drie mensen.’’

Niemand mocht weten van haar plannen, zei Schulting tegen Otter. Ze deelde het alleen met haar vriend, haar ouders en manager. Vervolgens ging ze aan de slag want met de 500 meter had ze jarenlang een haat-liefdeverhouding. Maar aan nagenoeg elke training plakte ze een kwartiertje vast. Om de start te perfectioneren, om explosief te zijn, zoals Lara dat ook altijd deed. ,,Je mag me tegenwoordig best een sprinter noemen. Het is gewoon love wat ik voel voor de 500 meter.’’

Otter: ,,Het is gelukt en dat is heel mooi. Niet alle plannen lukken, maar dat dit lukt, geeft het nog meer lading. Bovendien op een manier zoals Lara dat twee jaar geleden ook deed.’’

Superkampioen

Niet alleen op die 500 meter stal Schulting de show, de gehele Dordtse driedaagse draaide om de superkampioen uit hartje Heerenveen. Ze won op alle afstanden en dat was 38 jaar geleden voor het laatst. Op het WK van 1983 won de Canadese Sylvie Daigle ook alles wat er te winnen viel. Schulting: ,,Het zal inderdaad lastig zijn dit ooit te overtreffen.’’

Sjinkie Knegt vond het fantastisch wat hij van Schulting had gezien, maar wilde de prestatie van zijn vrouwelijke evenknie wel nuanceren. ,,Tige knap wat Suzanne presteard hat, mar dit jout wol in fertekene byld’’, zei de schicht uit Bantega die daarmee doelde op de absentie van de Koreanen, Japanners en Chinezen in Dordrecht. Vanwege de coronapandemie besloten de Aziaten deze WK-editie over te slaan.

,,De spoeling was dus dun’’, aldus Knegt. Schulting lag er niet wakker van: ,,Ook met de Aziaten denk ik dat ik dit toernooi naar me toe had getrokken.’’

Schulting reed bijna een wereldrecord op de 1000 meter, dat staat op 1.26,5. ,,Moet je die tijd eens zien’’, schreeuwde ze nadat ze over de finish was gekomen. Die was maar 0,2 seconde langzamer dan ooit gereden. ,,Als ik dus even had doorgetrokken, had ik een wereldrecord kunnen rijden. Was toch fantastisch geweest voor die ijsmeesters hier? Ja, de tijd van dat wereldrecord heb ik paraat. Staat op de achterkant van mijn beide schoenen. Waarom? Ik ben er een paar keer dichtbij geweest, maar hier op dit WK was ik er niet mee bezig. Nu telde alleen het kampioenschap. Een wereldrecord is iets voor tijdens een World Cup.’’

Alle afstanden winnen op een WK, een jaar voor de Winterspelen van Peking. Dat belooft dus wat voor volgend jaar februari. ,,Ik zie mezelf niet als favoriet, maar als kanshebber. Maar goed, het maakt mij ook niet uit. Ik voel me goed. En was blij dat we hier een WK hebben kunnen rijden.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Shorttrack