Sneker libero gaat met Lycurgus op jacht naar prijzen - en wie weet levert dat uitnodiging voor Oranje op

Het was nog nagelbijten, maar Lycurgus bereikte voor de zesde keer de finale om de landstitel. De Groningse club beschikt over twee Sneker volleyballers die lonken naar Oranje: Bennie Tuinstra en Steven Ottevanger.

Steven Ottevanger is de 26-jarige libero van Lycurgus, dat vrijdagavond aan het bekertoernooi begint en dat maandag in ‘eigen’ Martiniplaza opnieuw als winnaar hoopt af te sluiten. Hij kan nog nauwelijks geloven dat hij met zijn ploeg de finale om het kampioenschap heeft bereikt. Rivaal Orion hoefde immers de inhaalwedstrijd tegen het al uitgeschakelde Sliedrecht ‘slechts’ met 3-1 of 3-0 te winnen om uitdager van Dynamo Apeldoorn te worden.

In Groningen keek de selectie van Arjan Taaij woensdag via een livestream gespannen toe. Toen Sliedrecht op 2-1 in sets kwam, gingen de Lycurgus-spelers in polonaise. ,,Ik durfde er eigenlijk niet meer op te rekenen’’, zegt Ottevanger. ,,Sliedrecht had niks meer te winnen en miste ook nog drie jongens door corona.’’ Lachend: ,,Misschien heeft het meegespeeld dat wij ze een paar kratjes bier hebben beloofd als ze Orion zouden verslaan.’’

Ottevanger is bij Lycurgus aan zijn derde seizoen bezig. Hij won bij de immer ambitieuze club inmiddels één keer de beker en twee keer de Super Cup. ,,Dus dan weet jij wel waar ik nu m’n zinnen op heb gezet.’’

In 2019 waande Ottevanger zich tijdens de allesbeslissende wedstrijd tegen Dynamo al een paar seconden landskampioen, maar de arbitrage kende een omstreden in-uitbal toe aan de Apeldoornse ploeg, die vervolgens wél de titel pakte. ,,Dat was allemachtig zuur. Je koopt er niets voor dat de scheidsrechter na afloop zijn fout erkent.’’ Hij zwijgt even. Dan: ,,Het is mooi dat we nu kans op revanche krijgen.’’

De volleybalgenen heeft ALO-student Ottevanger van zijn moeder. ,,Mijn vader basketbalde, moeder is in Sneek 35 jaar spelverdeelster geweest. Mijn broer, mijn zus en ik werden dat ook. Het zit ons in het bloed, mede omdat we niet de grootsten zijn.’’

Ottevanger groeide door naar 1,82 meter. ,,Toen ik bij het nationale jeugdteam en het Talentteam kwam, kreeg ik onder andere van bondscoach Ron Zwerver te horen dat ik best een goede spelverdeler was, maar te klein om de wereldtop te halen. Of libero iets voor me was? Ik moest even aan het idee wennen. Spelverdelen was echt mijn ding. In die rol heb je heel veel balcontacten. Als libero mag je niet aanvallen en serveren en loop je voortdurend het veld in en uit. Maar ik zag er toch een uitdaging in. Ik ben die uitdaging met hart en ziel aangegaan, met als streven de beste libero van Nederland te worden.’’

Tien jaar later durft de Sneker te stellen dat hij op de goede weg is. ,,Just Dronkers, hij is van Lycurgus naar de Belgische topclub Maaseik gegaan, is momenteel de eerste libero bij Oranje. Hij is beter, maar als ik kijk naar de libero’s in de eredivisie, denk ik dat ik vlak achter Just zit. Dat we nu de finale hebben bereikt, is natuurlijk een extra kans om in beeld te komen. Ik ben uitgegroeid tot eerste libero en draai ondanks de coronaperikelen een aardig seizoen. Bennie (Tuinstra, red.) absoluut ook. Het zal me niet verbazen als hij binnenkort voor het Nederlands team wordt opgeroepen.’’

Weet je wat het mooie is?, stelt Ottevanger zelf een vraag. Hij antwoordt meteen: ,,Ik boek nog steeds progressie. Daarom blijft het leuk en zijn de acht trainingen per week nooit vervelend. Ik denk dat als ik me niet meer zou ontwikkelen, het saai wordt’’, aldus de libero die via Talentteam en VCV (Veenendaal-Ede) bij Lycurgus kwam en nu aan zijn zevende seizoen in de eredivisie bezig is.

Wat hem een goede libero maakt? ,,Ik heb mentale weerbaarheid, kan leiding geven en ben in de passing behoorlijk stabiel.’’

Ondanks dat de Snekers bijna wekelijks hun niveau haalden, scheelde het dus weinig of Lycurgus had de finale gemist. Ottevanger: ,,We hebben het onszelf moeilijk gemaakt. We hadden het lastig door de hoge verwachtingen en vormden geen team. Als je ‘eilandjes’ bent in plaats van een collectief, wordt het niks. Gelukkig konden we de knop omzetten. De 3-2 winst op Dynamo, hun eerste nederlaag, was heel belangrijk. Nu koppelen we plezier aan de juiste focus. We zijn op het juiste moment in de flow.’’

Lycurgus begint vrijdagavond dan ook vol vertrouwen aan het bekertoernooi. Als Vocasa wordt geklopt, wacht zaterdag vrijwel zeker het pikante treffen met Orion. De winnaar speelt maandag in Groningen de finale tegen normaal gesproken Dynamo. Een kleine week later beginnen Lycurgus en Dynamo aan de best-of-fiveserie om de titel. ,,Ik heb er ongelooflijk veel zin in’’, zegt Steven Ottevanger.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Volleybal