SC Heerenveen doet wat het deed (En krijgt dus wat het kreeg)

SC Heerenveen vervalt in dezelfde fouten van het voorbije halfjaar. Zowel op- als naast het veld is nog een berg werk te verzetten.

Rami Hajal zit ingeklemd tussen twee verdedigers van TOP Oss.

Rami Hajal zit ingeklemd tussen twee verdedigers van TOP Oss. FOTO FPH/RIANA JONGEMA

Het moest anders. Beter. Nooit meer zo’n seizoen als het vorige. Openlijk hamerde trainer Johnny Jansen vlak voor de zomerstop, na de zoveelste teleurstellende wedstrijd, op de noodzaak van meer karakter in zijn ploeg.

Maar goed, naast karakter gaat het natuurlijk ook om voetbal. Vaste aanvalspatronen, het druk zetten op een tegenstander, de manier waarop het elftal gepositioneerd staat in balbezit én balverlies. Kortom, voetballen volgens een eenduidige tactiek van de trainersstaf, breed gedragen door de spelers. Ook daar ontbrak het vorig seizoen aan.

De voorbereiding van Heerenveen is halverwege, maar vooralsnog blijven de fundamentele veranderingen uit.

Stroperig voetbal

Sterker, het lijkt erop dat Heerenveen de lijn doortrekt van de dramatisch verlopen tweede helft van het vorige seizoen. Dat blijkt uit het ternauwernood gewonnen oefenduel met TOP Oss (3-2), maar ook uit de nederlaag vorige week tegen Maccabi Tel Aviv (0-2). In beide oefenwedstrijden was het voetbal vaak stroperig, met ogenschijnlijk ongeïnspireerde, geërgerde of verkrampte voetballers.

Tegen TOP Oss, middenmoter in de eerste divisie, gaf Heerenveen bovendien een rits kansen weg. Een iets betere tegenstander had er zonder twijfel meer mee gedaan.

Kanttekening. Johnny Jansen stelde tegen TOP zowel voor- als na rust een mix op van basisspelers en beloften. Maar toch, het gebrek aan verandering (lees: verbetering) geeft te denken, amper drie weken voor de competitieoeverture tegen Go Ahead Eagles.

Berg werk te verzetten

Heerenveen moet domweg nog een berg werk verzetten. Te beginnen op het veld, waar Jansen en zijn nieuwe assistent-trainers moeten zorgen voor een vastomlijnd strijdplan, toegespitst op de individuele kwaliteiten van de spelers.

Zo is de juiste samenstelling op het middenveld nog altijd niet gevonden. Belangrijke spelers moeten worden neergezet op posities waar ze het beste renderen. Tibor Halilovic wordt momenteel uitgeprobeerd als diepste middenvelder, maar voelt zich overduidelijk het prettigst als hij met zijn gezicht naar de goal staat. Niet voor niets scoorde hij drie doelpunten in de voorbereiding vanuit die rol.

Joey Veerman, met afstand de beste speler, heeft herhaaldelijk gezegd dat hij niets liever wil dan controlerend voetballen op het middenveld, pal voor zijn defensie geposteerd. Je zou zeggen: geef je vedette wat hij wil – en vraag hem in ruil daarvoor dat hij zijn verantwoordelijkheden voor het team pakt.

Monsterklus De Haan

Minstens zo groot is de uitdaging buiten het veld. Ferry de Haan wacht een monsterklus. De nieuwe technisch manager wist in grote lijnen waaraan hij begon, toen hij in het voorjaar zijn contract tekende bij Heerenveen. De job kan hem onmogelijk zijn meegevallen.

Zijn voorganger Gerry Hamstra heeft een dossier vol open eindjes achtergelaten. Dat wordt door velen in het Abe Lenstra-stadion erkend. Zo is er al ruim een jaar geen concurrent voor Henk Veerman, die daardoor nog steeds kan doen wat hij wil op het veld.

Siem de Jong, die tegen TOP als een veteraan voetbalde, is een andere grootverdiener in de selectie. Geweldige staat van dienst, maar de blessuregevoeligheid van de middenvelder was alom bekend. Toch kreeg De Jong een goed contract voor 1,5 jaar. Lucas Woudenberg was nooit onomstreden, maar kreeg een contractverlening met als doel om de linksback te verkopen. Er kwam alleen geen club. Die komt er nu zeker niet, omdat Woudenberg geblesseerd is.

Nieuwkomers

Het zijn slechts een paar voorbeelden die maken dat de bodem van het spelersbudget in zicht is. Geld voor transfersommen heeft Heerenveen evenmin. De Haan moet daardoor gericht de selectie injecteren met nieuwe impulsen.

Met Milan van Ewijk is dat geslaagd. De felle rechtsback wordt een publiekslieveling. Xavier Mous zorgt eindelijk voor meer concurrentie onder de lat. Het moet evenwel gek lopen als Erwin Mulder geen eerste doelman wordt.

Verder hoopt Heerenveen dat Filip Stevanovic’ werkvergunning snel rondkomt. De multifunctionele aanvaller, die vooral als linksbuiten wordt gehaald, is voor Heerenveen een absolute buitenkans die zich bij de club kan ontwikkelen. Tegelijk is Stevanovic nog maar 18 jaar. Niemand bij Heerenveen verwacht, en mag verwachten, dat hij het elftal meteen bij de hand neemt.

Doorpakken

Hoe nu verder? Doorpakken is het devies. Dat begint met afscheid nemen van overbodige spelers: grootverdieners die weinig toevoegen én talenten verhuren die niet of nauwelijks in aanmerking komen voor speelminuten – zoals Stanislav Shopov, Jan Ras en Couhaib Driouech.

Omgekeerd moet het kleine potje geld dat er is zo snel mogelijk worden aangewend voor twee directe versterkingen. De transfervrije Sven van Beek moet de krapte centraal achterin oplossen. Vervolgens schakelt Heerenveen door naar een spits – om pas écht door te kunnen selecteren als Joey Veerman voor miljoenen wordt verkocht.

Meer stabiliteit op het veld en meer beweging op de transfermarkt. Haast is geboden, want vooralsnog doet Heerenveen wat het deed – en vaak krijg je dan wat je kreeg. Niemand bij de club kan daar tevreden over zijn.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
SC Heerenveen