Rentree van de schaatsklassieker: Nederland vs. Noorwegen

De 1000 meter van vrijdag belooft een aloude strijd te worden tussen Nederland en Noorwegen: de klassieker is terug van weggeweest.

FOTO ANP

FOTO ANP

De mutsjes en hoopjes sneeuw langs de baan ontbreken, het ‘Heya Keessie’ zal niet klinken in de Gangneung Oval en Ard Schenk zit in Grootschermer gewoon thuis voor de buis. Maar het gaat vrijag op de olympische 1000 meter wel weer tussen de twee meest traditierijke schaatsnaties ter wereld: Nederland tegen Noorwegen.

De winnaars van de 500 en 1500 meter, Havard Lorentzen en Kjeld Nuis, zijn de grootste favorieten voor de laatste individuele afstand. Van een 1-1 tussen beide grootmachten is geen sprake meer, nadat Noorwegen Nederland in de halve finale van de ploegachtervolging uitschakelde. Het werd gevierd als goud, dat de Noren even later ook zouden winnen. Het spatte van de gezichten: zo, dat zou die arrogante Hollanders wel een toontje lager laten zingen.

De hegemonie van Nederland in Sotsji vier jaar geleden zette kwaad bloed in Scandinavië. Luister maar naar Lorentzen en bondscoach Sondre Skarli, ze gebruikten eerder deze week bijna dezelfde woorden: één land dat bijna alle medailles wint, het is niet goed voor de sport. ,,Wij hebben een fractie van het Nederlandse budget. Maar je ziet: medailles kun je niet kopen”, zei Skarli.

Waar andere landen het bijltje erbij neergooiden, pakten de Noren de handschoen op. Ze hadden nog een drijfveer: de kritiek in eigen land. Jaloers op de langlaufers, die zoveel meer geld en media-aandacht kregen, gingen ze aan de slag. Met succes. Na het goud van Lorentzen kwamen de Noorse kranten al papier tekort, de winst van het collectief een paar dagen later was het bewijs dat het hier geen incident betrof.

'Het gaat vrijag op de olympische 1000 meter weer tussen de twee meest traditierijke schaatsnaties ter wereld'

,,Volgens mij hebben ze stiekem best wat geheimpjes”, zegt Kai Verbij, die zich vandaag in het gevecht hoopt te kunnen mengen. ,,Je merkt aan alles dat ze lekker gaan. Volgens mij mogen de Noren de Nederlanders, of een aantal van ons, niet zo. Ze hebben altijd een grote mond, ook op Twitter. Ze willen ons eraf rijden en zijn blij als het lukt. Dat begrijp ik ook wel. Ze steken er meer geld en tijd in dan ze zeggen, denk ik.”

Hij en Nuis geven toe te zijn geschrokken van de manier waarop Lorentzen de 500 meter won. Op een niet eens zo spectaculaire opening volgende een knaller van een rondje. ,,Hij is beter dan ooit”, vindt Verbij. ,,Dat was billenknijpen”, zegt Nuis, met zijn blinkende gouden wielerschoenen (‘Ze geven geluk’) in zijn hand. ,,Ik was onder de indruk. Hij heeft een fantastische techniek. Maar ik denk dat hij dat ook over mij zegt. Normaal gesproken gaat het tussen ons tweeën.”

Nuis (uit 1989) en Verbij (’94) zijn te jong om iets bij de rivaliteit van weleer te voelen. De ‘vier S’en’, ze zullen ze niet kunnen opnoemen. Dat Storholt, Stensen, Sjøbrend en Stenshjemmet het in de jaren ’70 en ’80 aan de stok hadden met Harm Kuipers, Hilbert van der Duim en Piet Kleine, het zegt ze weinig. Koss en Storelid tegen Ritsma en Veldkamp, Søndrål versus Postma, dat komt al dichter in de buurt.

Nuis had graag een rit tegen Lorentzen geloot, maar niet omdat het een Noor is. ,,Je grootste concurrent in een onderlinge race kloppen, blijft het mooist.” Hij zal tijdens het inrijden moeten ontdekken welke toptijd hij moet rijden voor goud. Nog geen enkele afstand dit toernooi is gewonnen door een rijder of rijdster uit de slotrit. Een scheldwoord klinkt. ,,Dan moet ik het maar doen. Je moet gewoon koel blijven”, zegt Nuis. ,,En wie er dan achter mij tweede wordt, een Noor of iemand anders, maakt me echt niet uit.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Winterspelen