In memoriam: Max van Gelder baalde van mislopen Spelen

Max van Gelder masseert als fysiotherapeut tijdens de Zomerspelen van 1964 het lijf van judoka Anton Geesink.

In zijn woonplaats Heerenveen is afgelopen weekeinde Max van Gelder overleden. Van Gelder, geboren in Nederlands-Indië, was in de jaren 40 en 50 van de vorige eeuw een van de betere waterpolo-internationals, maar liep om uiteenlopende redenen diverse malen de Olympische Spelen mis.

De Spelen van 1940 in Tokio werden gecanceld vanwege de nazi-terreur die over Europa heerste. Hij werd in 1942 gevangen genomen door de Japanners. Na de oorlog kwam Van Gelder terug naar Nederland, maar moest de Zomerspelen van 1948 in Londen aan zich voorbij laten vanwege droeve privé-omstandigheden.

In 1952 ging hij wel met Oranje naar Helsinki, maar tot zijn grote verdriet vaardigde Nederland geen olympisch team af naar de volgende Olympische Spelen, die van 1956 in Melbourne. Het NOC van toen wilde op die manier de Russische inval in Hongarije veroordelen. ,,Als spelers hebben we toen gezegd: en nu stoppen we ermee”, vertelde Van Gelder in juli 2016 in een interview met de LC .

Hij haalde wel Tokio, decor van de Zomerspelen van 1964, als fysiotherapeut van onder anderen de latere gouden judomedaillewinnaar Anton Geesink. Van Gelder was in diezelfde functie ook actief op de Zomerspelen van 1968 (Mexico), 1972 (München) en 1976 (Montreal).

Het deed Van Gelder goed dat in 2006 door NOC-NSF werd stilgestaan bij de pijn die de voor Melbourne gekwalificeerde atleten hebben gevoeld. Door toedoen van Erica Terpstra (als voorzitter van sportkoepel), werd ook aan Van Gelder een replica van een Melbourne-medaille uitgereikt. ,,Een erkenning. We horen erbij”, aldus Van Gelder in de LC . ,,Uiteindelijk ben ik gekozen voor zes Olympische Spelen. Dat maakt trots.”

Van Gelder is 95 jaar geworden.

Nieuws

Meest gelezen