Gemiste strafschop wordt Engeland fataal: Frankrijk treft Marokko in halve finale

Matchwinner Olivier Giroud. Foto: ANP/ HH

Er zijn al heel wat harten gebroken van grote sterren op dit WK, en na Neymar, Lewandowski, Ronaldo en Depay is het ook het voetbalhart van Engeland-topscorer Harry Kane aan diggelen gegaan. De aanvoerder van Engeland crashte met zijn ploeg in de kwartfinale tegen Frankrijk (2-1), dat woensdag de strijd mag aanbinden met Marokko.

Na het bereiken van de laatste vier op het WK in Rusland en de finale op het eigen Wembley bij het EK 2020 (eigenlijk 2021) hoopte Kane, met bijna 80 interlands de meest ervaren speler, zijn team naar de hoogste trede te brengen. Maar om in Qatar die droom levend te houden moesten de Engelsen de regerend wereldkampioen opzij zetten. Dat was, wisten ze vooraf, een monsterklus gelet op de aanwezigheid van grote rsterren als Kylian Mbappé (topscorer), Antoine Griezmann (115 interlands), Juventus-alleskunner Adrian Rabiot en Tottenham-doelman Hugo Lloris.

Mortiervuur

En die Franse ploeg maakte in de eerste helft best indruk, dacht ook op rozen te zitten toen Aurelien Tchouameni, de middenvelder van Real Madrid, met een soort mortiervuur al na een kwartier voor de 1-0 zorgde.

Alle ogen waren voor rust vaak gericht op het Franse gevaar Mbappé, maar daar profiteerden mannen als Tchouameni en Griezman van. De laatste brengt net als doelman Lloris en Olivier Giroud een schat aan ervaring mee en was de spin in het web bij de Fransen met heel veel passes bij elke aanval.

Maar het antwoord van de Engelsen, die hun ploeg onveranderd hadden gelaten na de achtste finale, was typerend voor het voetbal dat ze sinds het WK in 2018 brengen. Positiever, aantrekkelijker en gedurfder. Engeland was een voorbeeld van een elftal dat met echte vleugelspitsen wil opereren. Foden en deze keer vooral Arsenals Bukayo Saka zorgden voor zweet onder de oksels bij de wereldkampioen. En als zij het niet deden, zorgde Kane er als captain zelf wel voor.

VAR schiet Frankrijk te hulp

Vijf minuten na de openingstreffer schreeuwden tienduizenden Engelsen in het bomvolle stadion om een strafschop, toen Dayot Upamecano (Bayern München) Kane net binnen het zestienmetergebied tegen de kuiten schopte en de spits neerging. De VAR moest er aan te pas komen omdat de Braziliaanse arbiter Wilton Sampaio er niets in zag. Tot verbazing van Kane, die in de rust nog verhaal ging halen bij de arbitrage, zag ook de VAR er geen strafschop in.

Wat de Fransen leek op te breken was het feit dat ze al zo vroeg op voorsprong waren gekomen, dat ze daarmee al vroeg wat minder avontuurlijk gingen spelen. Het werd zoeken naar de counter in plaats van willen domineren. Engeland kreeg het overgrote deel van de kansen, met name in de tweede helft. Saka voelde dat De Franse defensie geen grip op hem had, Kane (voor rust) en Bellingham (na rust) dwongen met afstandschoten Lloris tot sensationele reddingen. Tussen de bedrijven door was de bij Manchester United naar de bank verdrongen Maguire gevaarlijk bij vrije trappen en corners.

Strafschoppendrama

Saka dwong een strafschop af, toen hij door doelpuntenmaker Tchouameni werd gevloerd. Kane, wie anders, klaarde de klus en bracht zijn ploeg verdiend op gelijke hoogte. In die fase had Engeland moeten doorbijten, maar in de slotfase bleek maar weer eens hoeveel kwaliteit er in de Franse ploeg schuilt. Girouid, de oudste speler op het veld, kopte uit een prachtige voorzet van Giroud raak: 2-1.

Maar toen moest het echte stukje drama nog komen. Kort voor het einde kreeg Engeland de kans om net als Nederland nog een 2-2 uit het vuur te slepen. Invaller Mason Mount werd gevloerd door Theo Hernandez en dit keer haalde de VAR de Braziliaanse scheidsrechter wél naar het scherm. De bal ging op de stip, maar tot grote teleurstelling van alle Engelse fans, ramde Kane de bal bijna in de tweede ring van het stadion in plaats van het dak van het doel.

Nieuws

menu