De vier geluiden van een veldslag bij de Nederlandse sprintkanonnen

De veldslag was voorspeld, maar kwam bij de hoofdrolspelers niettemin keihard aan. De 500 meter op het OKT was zo intens dat het zelfs voor de winnaars moeilijk was om blij te zijn.

Jespers Hospes (links) probeert Dai Dai Ntab te troosten na diens diskwalificatie op de 500 meter. FOTO ANP VINCENT JANNINK

Jespers Hospes (links) probeert Dai Dai Ntab te troosten na diens diskwalificatie op de 500 meter. FOTO ANP VINCENT JANNINK

De zucht

Het was ook veel gevraagd. De regerend olympisch kampioen had weinig aanknopingspunten. Een snelle trainingswedstrijd, zijn ervaring misschien. Maar het grote vertrouwen en de echte topvorm ontbraken. Dat wist Michel Mulder misschien zelf ook al wel, maar de marges op de 500 meter zijn zo klein, en een OKT is zo onvoorspelbaar. Met 34,98 wist hij direct na de finish genoeg: onvoldoende.

In de catacomben van Thialf slaakt hij een zucht vanuit zijn onderbuik, zo diep. ,,Wat een vreselijke dag. De spanning liep zo hoog op. In de warming-up ruimte werd gewoon niet gesproken. Af en toe keek je elkaar aan en zag je aan de gezichten hoe verschrikkelijk het is. Je kan alleen maar verliezen, dat voel je, dat proef je.”

Een tiende, zo veel scheelde het niet. ,,Er zijn vreselijkere dingen in de wereld, we zijn allemaal gezond. Maar voor ons was dit even het allerbelangrijkste. Een droom gaat in duigen. Hopelijk blijft het goud in de familie.”

Het startschot

Als Jan Zwier de trekker van zijn automatische pistool in korte tijd twee keer overhaalt, slaat in Thialf de schrik om het hart. De starter is onverbiddelijk. Dai Dai Ntab, volgens velen in potentie de snelste sprinter van allemaal, wordt uit de wedstrijd geschoten. Twee keer vals. Hij slaat een hand voor de mond. Nog twee rondjes glijdt Ntab uit over de inrijbaan, maar de wereld gaat langs hem heen. Weg olympisch debuut, en niet omdat hij op waarde is geklopt.

Professioneel maakt hij even later zijn ronde langs de pers. ,,Ik ben boos op mezelf. Ik moet eerlijk zijn, ik sta twee keer niet stil. De starter wachtte veel langer dan ik gewend ben, maar ik ga daar op een verkeerde manier mee om. Dit was het enige scenario dat ik niet had bedacht.”

Hoe hij dit gaat verwerken? ,,Geen idee. Dit gaat me wel een jaartje kosten.” In de gang onder de tribunes vindt hij zijn vriendin Anissa. Ze vraagt wat hij wil, naar huis? Ntab zegt niets.

De stilte

Kai Verbij hoort voor de derde keer het ‘go to the start’. Naast hem geen tegenstander, zijn maat Dai Dai. Hij moet het helemaal alleen doen. Alsof de martelgang de afgelopen dagen al niet lang genoeg duurde. Thialf is nog nooit zo stil geweest. Volle bak rijden, een andere optie heeft hij niet. De 34,81 vindt hij oké, of het genoeg is moet blijken.

Alleen Ronald Mulder duikt eronder. Verbij, die de Olympische Spelen van 2006 op televisie zag en gefascineerd raakte van de sport, ziet zijn jongensdroom uitkomen. Maar blijdschap is ver te zoeken.

,,Eh, ja, je mag me feliciteren. Maar het is een zuur, zuur dagje. Het is gewoon kloten wat er met Dai gebeurt, met Michel, met mij. Dit was niet ideaal.” Even later ligt hij op de behandeltafel van de fysio, met serieuze klachten, die niet nader worden toegelicht.

De oerkreet

Ronald Mulder is met 34,49 veruit de snelste. Het stadion ontploft. ,,Maar ik denk dat ik er met mijn ‘YES’ wel bovenuit kwam.”

Een paar uur eerder had hij zijn auto nog huilend naar de ijsbaan gestuurd. ,,Moet ik rijden”, had assistent-trainer Arjan Samplonius, die naast Mulder zat, gevraagd.

Mulder: ,,Ik wist echt niet waar ik het zoeken moest.” Sinds anderhalf jaar werkt hij met een mentale trainer. ,,Dit gaat over honderdsten en ik wilde niets aan het toeval overlaten.”

Het maakte de dag alleen niet minder hels. ,,Ik heb al twee keer een OKT meegemaakt, maar dat helpt me aan de start helemaal niets. Al die hersenspinsels… Ik accepteer ze, maar laat me er niet door leiden”, zei Mulder.

Hij is de enige die onder hoogspanning vakwerk aflevert.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
OKT