De langebaan wordt steeds leuker voor multitalent Marijke Groenewoud

Door de coronapandemie ligt het marathonschaatsen deze winter stil. Marijke Groenewoud kan zich daardoor een seizoen lang volledig storten op de langebaan. ,,Dat wurdt hieltyd leuker’’, zegt ze aan de vooravond van het WK kwalificatietoernooi in Thialf.

Marijke Groenewoud op het bruggetje van Bartlehiem, waar ze dolgraag nog eens onderdoor zou schaatsen.

Marijke Groenewoud op het bruggetje van Bartlehiem, waar ze dolgraag nog eens onderdoor zou schaatsen. FOTO NEEKE SMIT

Skeeleraar, langebaanschaatser of toch marathonrijder? Marijke Groenewoud (21) is een multitalent dat op alle drie disciplines prima uit de voeten kan. Een keuze maken is lastig. Ze vindt alles leuk. Maar als ze naar het kabbelende water onder het bruggetje van Bartlehiem kijkt, weet ze meteen wat ze het allerliefst wil; de Elfstedentocht schaatsen.

Als klein meisje schaatste ze een keer aan de hand van haar vader op het water van de Dokkumer Ie op 5 kilometer van haar ouderlijk huis. De tocht zit er deze winter vanwege corona zeker niet in, maar Groenewoud is ook pessimistisch over natuurijs in het algemeen. De thermometer geeft 10 graden aan. ,,Dêr soe eins in min foar moatte’’, zegt ze.

Strenge winter

Elk jaar maakt haar hart een extra slagje als weerman Piet Paulusma weer een strenge winter aankondigt. En telkens is er de laatste jaren weer de teleurstelling over het uitblijven van een strenge winter. ,,It bart noait. Op it lêst leaust it ek net mear. Kinst der eins neat mei.’’

De hoge temperaturen voor de tijd van het jaar hebben wel één voordeel. Het is buiten lekker fietsen. Wie Marijke Groenewoud een jaar of vier geleden voorstelde om een lekkere lange fietstocht te maken, kon op een afkeurende blik rekenen. Een trainingsbeest was ze beslist niet. Een keertje iets niet doen, ach wat maakte het uit. ,,By de junioaren kinst dat noch wol ferblomje.’’

In de Zaanlander-ploeg van Jillert Anema kan dat niet meer. Ze wil het ook niet meer. ,,Dat is wol feroare, al doch ik noait mear as op it skema stiet’’, zegt ze lachend. ,,Ik fûn der gewoan net folle oan om te fytsen. Mar no’t ik it hieltyd mear doch, merk ik wol dat ik it ek leuker begjin te finen.’’

Groenewoud beseft goed hoe mooi het is dat ze een kans krijgt in een commerciële schaatsploeg. Elke dag maakt ze fleurig haar trainingsritjes. Vooral rond Hallum, waar het toch altijd waait. ,,Mar ek wol yn de bosken by Appelskea.’’ Daar trekt ze er dikwijls op uit met haar vriend en collega-schaatser Mike Dogterom. ,,Dêr is ’t hiel moai fytsen. Echt hiel oars as thús. Hjir hast allinnich greide mei sa no en dan in beamke.’’

Veranderende inzichten

Zoals fietsen steeds leuker wordt, geldt dat ook voor schaatsen op de langebaan. Groenewoud was er altijd van overtuigd dat marathonschaatsen haar grootste liefde op ijs was. ,,Mar ik fyn it no lestich te sizzen wêr’t myn reedrydhert leit’’, erkent ze.

De coronapandemie is verantwoordelijk voor de veranderende inzichten van de Hallumse. Het marathonschaatsen ligt vanwege corona al een tijdje volledig stil. ,,En as ik it oprinnende tal besmettingen sjoch, tink ik ek net dat we noch ride sille’’, zegt ze.

Het kan gewoon niet. ,,Sitst dochs mei tachtich froulju yn it peloton. De iene komt út Breda, ik út it hege noarden en der sitte noch in hiel protte oaren tuskenyn. Ik hoopje dat der noch wat komt. Miskien Sweden noch, dêr sjogge se noch nei. Mar ik tink it net.’’

Een voordeel van de streep door de marathonkalender is dat Groenewoud zich dit seizoen volledig kan richten op de langebaan. Het plan dat ze met coach Anema voor dit seizoen smeedde, voorzag al in iets meer langebaanwedstrijden. Maar wel in combinatie met marathons. Die wil ze niet kwijt. ,,Ik mis it taktyske spultsje fan de maraton ek echt’’, zegt Groenewoud.

Gelukkig was er een alternatief. Het NK afstanden, de NK’s sprint en allround, Groenewoud was erbij. ,,Troch it in protte te dwaan, wurdt it hieltyd leuker’’, merkt ze. Het komt ook door de goede prestaties tijdens het NK afstanden. Begin november werd ze met persoonlijke records vijfde op zowel de 1000 als 1500 meter. In een gewoon jaar waren die posities goed geweest voor wereldbekertickets.

Middenafstanden

De middenafstanden zijn haar favoriete onderdelen. Best opmerkelijk voor een marathonschaatser. De rijders van Anema komen veelal het beste tot hun recht op de lange afstanden. Ploeggenote Irene Schouten werd Nederlands kampioen op de 3 en 5 kilometer en Jorrit Bergsma was bij het NK de snelste op de 10 kilometer, totdat hij gediskwalificeerd werd.

Wat voor schaatser is Marijke Groenewoud dan? ,,Dat freget elkenien’’, zegt Groenewoud. Het antwoord is nog niet zo gemakkelijk. Een sprinter met inhoud is de beste omschrijving. ,,By de maraton moat ik it ek ha fan myn sprint. Allinnich moat ik it dan, foardat it safier is, earst noch 79 rûntsjes folhâlde. Mar dy ynhâld haw ik wol. En ik wurd elk jier wer wat better.’’

Ze volgt de weg der geleidelijkheid. Die past haar goed. De Hallumse is niet een schaatser als Femke Kok of Jutta Leerdam, die bliksemsnel carrière maken. Gewoon elk jaar weer iets beter worden, is haar goed genoeg. ,,Dan komst der ek wol.’’ De langebaan is een grote ontdekkingsreis voor haar. Een mooie reis is het. Met het NK afstanden voorlopig als mooiste halte.

Een reis ook die haar vorig seizoen al bij de World Cup in Nagano bracht. Op de massastart is Groenwoud al richting de top gegroeid. Op het Japanse ijs leek ze meteen een medaille te pakken, maar een botsing met Francesca Lollobrigida gooide roet in het eten. ,,Ach, kinst net altyd in seis goaie.’’

Een zes heeft ze komend weekeinde wel nodig. Alleen dan kan ze zich plaatsen voor de World Cups en misschien wel het WK afstanden. Een plek bij de eerste vijf is de inzet. ,,It moat dit wykein barre, want oars is der dêrnei neat mear. Dan is it seizoen wol hiel koart. Ast by de earste fiif sitst, hast teminsten noch wat.’’ Alleen voor de toprijders staan volgend jaar nog wedstrijden op de kalender.

En als het niet lukt? Dan kan de blik vooruit. Naar volgend seizoen, het jaar van de Olympische Spelen. Dolgraag zou Groenewoud naar Peking gaan. De massastart is haar beste kans, maar de tandem Irene Schouten/Melissa Wijfje is een succesvolle. Bovendien is ze net als Schouten een sprintster. ,,Ach, wêrom soest net mei twa út itselde team kinne. Irene en ik binne wol oan elkoar wend.’’ Ze wacht het wel af.

En wat als Piet Paulusma volgend jaar wel gelijk krijgt met het aankondigen van een horrorwinter? Wat als er in februari tijdens de Winterspelen toch een koudefront over Friesland trekt en de vaarten rond Hallum en de rest van Friesland van een dikke laag ijs zijn voorzien? Dik genoeg voor een Elfstedentocht. ,,It is hast in nachtmerje as ik dêr oan tink’’, zegt Groenewoud. Stiekem is ze er al wel uit. Het bruggetje van Bartlehiem trekt het meest. ,,By de folgjende Spelen bin ik 26. Dan moat it ek noch wol kinne.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Schaatsen