Arjan Stroetinga (39) gaat met schaatspensioen maar is niet bang voor het zwarte gat

Hij won onlangs nog WK-zilver op de massastart. Nu vindt Arjan Stroetinga (39) het mooi geweest. Hij stopt als schaatser.

Arjan Stroetinga juicht na zijn zege op de World Cup in januari.

Arjan Stroetinga juicht na zijn zege op de World Cup in januari. FOTO ANP

Hij was zeven keer Nederlands beste marathonschaatser op kunstijs. Won vier kampioenschappen op het NK massastart én een wereldtitel op dit onderdeel. Maar Arjan Stroetinga pakte ook WK-goud op de ploegenachtervolging, finishte bij tientallen marathonwedstrijden als eerste en schreef de 100 van Earnewâld op zijn naam.

Oneindig lang is de erelijst van Stroetinga, geboren in Oosterwolde, wonend in het nabijgelegen Wijnjewoude. Een zilveren medaille, deze maand op het WK afstanden in Heerenveen, markeert het einde van een succesvolle loopbaan als marathon- en langebaanschaatser.

Afscheid in stijl

Noem het een afscheid in stijl, als routinier afzwaaiend met eremetaal. Stroetinga past er simpelweg voor om pelotonvulling te zijn. ,,Ik wol net stadichoan ôfglide. Ast meidochst, moatst foar de oerwinning gean.”

Stroetinga heeft nooit anders gedaan. Natuurlijk wist hij dat zijn jaren als topsporter eindig waren. Hij wilde de gedachte alleen nog niet toelaten in zijn hoofd. Eerst moest de focus op de wedstrijden die hij nog moest rijden.

Terugblikkend op de voorbije jaren denkt Stroetinga niet meteen aan zijn uitpuilende prijzenkast. Laat staan een wedstrijd in het bijzonder. Nee, hij noemt de samenwerking met Bob de Vries en Jorrit Bergsma, met wie hij jarenlang in dezelfde ploeg schaatste en een vriendschapsband opbouwde. Hetzelfde geldt voor zijn coach Jillert Anema. ,,It wie yn super moaie tiid. Oars hâldst it ek net sa lang fol.”

Offers

Toch beklijft de vraag waarom Stroetinga nu stopt, uitgerekend een jaar voor de Olympische Spelen. Nooit eerder acteerde hij immers op dat podium. Maar goed, repliceert Stroetinga, hoe groot was de kans dat hij zou worden geselecteerd? En moest hij daarvoor nóg een jaar alle offers brengen die horen bij het leven van een topsporter?

Nee, luidde het antwoord. Zijn carrière is mooi zoals-ie is. Bovendien zijn de Olympische Spelen voor hem niet heilig, in tegenstelling tot de Elfstedentocht. ,,Jammer fansels”, zegt Stroetinga, dat hij deze nooit als wedstrijdrijder schaatste. ,,Dan moat it mar in kear as toerrider barre.”

Bang voor het zwarte gat is hij niet. ,,Hast in protte topsporters dy’t harren allinnich op de sport fokusje. Dat ha ik nea dien.” Stroetinga werkte al drie dagen per week in het autobedrijf van zijn schoonvader. Daar komen nu twee dagen bij. ,,Ik besykje no op in oar gebied de bêste te wurden. In moaie nije útdaging. Ik sjoch dernei út.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Schaatsen