Vluchtelingenbeleid: 'Zo zijn wij niet?' | opinie

‘Ondertussen zijn er moeizame onderhandelingen over de noodopvang van vluchtelingen uit bijvoorbeeld Syrië en Afghanistan.’ Foto: ANP/Bart Maat

Afgelopen 1 juni was het drie jaar geleden dat de Duitse politicus Walter Lübcke op het terras van zijn woning in Istha werd vermoord. De neonazi Stephan Ernst schoot de CDU-politicus door het hoofd. ,,Dat alle mensen gelijk behandeld worden, was voor mijn vader van groot belang’’, zegt zijn zoon Jan-Hendrik Lübcke.

De CDU-politicus werd na een informatieavond in 2015 in een plaats in de buurt van Kassel, waar hij opriep tot het ruimhartig toelaten van vluchtelingen, tijdens de bijeenkomst en op internet ernstig bedreigd. Stephan Ernst was ook aanwezig op de bijeenkomst. Tijdens zijn proces zei de neonazi dat hij door de ,,algemene anti-buitenlandersstemming’’ tot zijn daad was gekomen. Ernst bleek overigens al sinds 1989 een spoor van geweld tegen vluchtelingen en azc’s door Duitsland te trekken. Ook was hij lid van een aantal extreemrechtse organisaties.

Twee soorten vluchtelingen

‘Zo zijn wij niet’, zal een best groot deel van de Nederlanders zeggen. Kijk eens wat wij doen voor vluchtelingen. Maar de actualiteit laat zien dat er twee soorten vluchtelingen zijn. Vluchtelingen die op ons lijken en anderen die onbeschaafd zijn, zoals Diana Al Mouhamad het op 10 maart in deze krant helder duidelijk maakte . Ze citeert een uitspraak van een Amerikaanse CBS-correspondent, over Oekraïense vluchtelingen: ,,Ze zijn niet zoals de Irakezen en de Syriërs! Kiev is relatief beschaafd, Europees, het is een stad waar je geen oorlog verwacht of hoopt dat het niet zal gebeuren.’’

En de Nederlandse overheid laat ook zien dat ‘wij zo niet zijn’. Zo verklaarde staatsecretaris Van Rij in een brief over de toeslagenaffaire van de Tweede Kamer dat er ,,soms institutioneel racisme bij de Belastingdienst was, maar dat dit onbewust en zonder kwader trouw gebeurde’’.

Dringend appel

Rabin Baldewsingh, Nationaal Coördinator tegen Discriminatie en Racisme, is scherp over dit soort verhullende praat: ,,Hoezo wil het kabinet niet spreken van directe discriminatie? Er waren tabellen gemaakt op basis van nationaliteit en godsdienst. Dat kan toch geen onbewust handelen van ambtenaren zijn geweest? Het systeem is hier heel nadrukkelijk leidend geweest, en niet zozeer het onbewust handelen.’’

Een andere staatssecretaris wilde gebouwen vorderen voor de opvang van Oekraïners. Een idee dat door de Tweede Kamer is afgewezen. Maar ondertussen zijn er moeizame onderhandelingen over de noodopvang van vluchtelingen uit bijvoorbeeld Syrië en Afghanistan. En slapen vluchtelingen uit het Midden-Oosten en Afrika in Ter Apel op straat.

Daarom moet de noodwet die gemeenten verplicht om Oekraïense vluchtelingen op te vangen, ook gelden voor vluchtelingen uit andere landen. Een dringend appel, juist vandaag, op de Internationale Dag van de Vluchteling.

Een politicus als Walter Lübcke had de moed om te zeggen waarop het staat en hij sprak vanuit zijn hart. Hij beriep zich daarvoor op waarden die veel Nederlandse politici en beleidmakers zeggen te verdedigen. In zijn eigen woorden: ,,De zorg, verantwoordelijkheid en hulp voor mensen in nood.’’

Lübcke betaalde hier met zijn leven voor. Vluchtelingen aan de grenzen van Fort Europa ook.

Harry Prins is medewerker van Tûmba, kenniscentrum discriminatie en diversiteit.

Nieuws

menu