Te gast: Bladblazerterreur

Bladblazers, honderd op de schaal van decibel. Katten in de gordijnen, zuigelingen krijsen. Dwars door het dubbelglas van de doorzonwoning penetreert de herrie, dringt als een drilboor je gehoorgang binnen.

 ‘Laat toch lekker liggen, voor de egels.’ Foto Trienke Hoogenberg

‘Laat toch lekker liggen, voor de egels.’ Foto Trienke Hoogenberg

Wat is er mis met een bezem, waarom moet alles op een hoop en weg, laat toch lekker liggen. Voor de egels (in onze tuin), de vogels, voor de zwammen en de schimmels. Elke herfst hetzelfde liedje, nou ja liedje, oorverdovend kabaal zal je bedoelen. En ze komen nooit alleen, nee, altijd als trio of kwartet. Lekker bladbulderen met zijn allen. Extra ellendig is dat elke bladblazer zijn eigen unieke toonhoogte heeft. Van snerpend hoog, tot darmontluchtend laag. Ze zoeken ze erop uit, wat ik je brom. Bij de jaarlijkse conferentie van bladblazerfabrikanten spreken ze dat af. Dat heet kartelvorming, ook verboden.

Vorige week rukte het team bladtemmers van de gemeente Leeuwarden uit richting onze wijk. Het B-Team had vandaag als doelstelling syncopisch synchroonblazen. Oorbescherming op, hand aan de trekker, blaaspijp in een hoek van 45 graden met het wegdek. Dan: helpers weg, een schorre schreeuw en ten aanval. Als een peloton van de Mobiele Eenheid in formatie het plein over om dat weer spic en span te maken. Denderend en daverend. Geen hoekje werd overgeslagen, geen voeg bleef onberoerd. Kleine dieren des velds maakten zich uit de pootjes en zochten een veilig heenkomen. Ouders riepen hun kinderen binnen, sloten ramen en deuren en schakelden de rampenzender Omrop Fryslân in. Bij wijze van spreken dan.

Hier kan geen F-35, in de volksmond JSF, tegenop, sprak ik tot mijn vrouw die met haar vingers in de oren wat pijnlijk zat te kijken en dus niets hoorde, niet dat ze anders wel luistert, maar dit geheel terzijde.

Op zich duurde het best lang. Al cirkelzaaggeluiden makend bleef er uiteindelijk één man over die schijnbaar van geen ophouden wist. Zat waarschijnlijk net lekker in een flow. Dat wisten zijn collega’s blijkbaar ook, die leunden verveeld tegen het busje tot ook hij zijn quotum bijeen had geblazen. Je kunt je afvragen waarom mannen zo graag een bladblazer bedienen. Vrouwen heb ik er nog nooit mee gezien, die pakken gewoon de stofzuiger, dat ruimt tenminste op.

Zou je de bladblazer als medisch instrument kunnen inzetten, bij mannen met erectieproblemen bijvoorbeeld, dat ze weer iets stijfs in de hand hebben? Of is het gewoon compensatiedrift: wie het verst blaast heeft de grootste.

Eenmaal vertrokken keerde de rust weer, vogels vervolgden hun Arbeidsvitaminen -repertoire en plotseling viel het geluid van de traumahelikopter op weg naar het MCL weer op. Even later hoorden we het geronk opnieuw, als oorlogskabaal in de achtergrond. Ze zijn een pleintje verder, wist mijn vrouw die best goede conclusies trekt af en toe.

Die avond trok de wind aan en de volgend ochtend lag er herfstblad op plekken waar het nog niet eerder lag.

Gemeente, hou toch op met die bladblazerij. En als het echt moet, blaas alleen de weg schoon en laat het verder liggen in bosjes, bij bomen, op grasveldjes. De natuur is er je dankbaar voor. Dan ben je echt duurzaam bezig. Bovendien is het een tamelijk zinloze bezigheid als je niet ook onmiddellijk alles weghaalt want ja, herfst is een winderig seizoen.


SIDO MARTENS

Leeuwarden

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie