Opinie: Tv draait door

Het was blauwbekken, genieten en meegesleept worden, zaterdagavond op de pleinen van Leeuwarden. De opening van Leeuwarden-Fryslân 2018, ons jaar, was hartverwarmend. Het verbond de aanwezigen met elkaar, en met de vergezichten die dit Jaar van de Culturele Hoofdstad van Europa te bieden heeft.

Vervolgens haastte ik me naar huis, nieuwsgierig naar de manier waarop onze publieke omroep dit fraais in beeld had gebracht. Ik zou daar vast details zien die me op het Wilhelminaplein niet opvielen, diepere betekenislagen ervaren die me waren ontgaan.

Maar aiaiai, wat een zure tegenvaller was dat. Ja, het spektakel werd rechtstreeks uitgezonden, maar dus typisch niet integraal. De hele verhaallijn, ter plekke zo ontroerend in beeld gebracht, werd opgeofferd ten gunste van domme promofilmpjes waar de VVV zich nog voor zou schamen, met lege praatjes van wat verplichte Bekende Nederlanders uit de C-categorie (en Foppe de Haan, die is hors categorie).

Dat de kijker hier niet veel wijzer van werd, is al heel erg. Wat nog erger is, is dat de organisatie zo de oren heeft laten hangen naar de eisen van de televisie. Bij het hele creatieve proces was de NPO nauw betrokken, meer dan een jaar lang.

Het zal wel dat Ira Judkovskaja, artistiek eindverantwoordelijk, zich daardoor niet geremd voelde, dat het wat haar betreft ging om de details. En als blijkt dat er bijvoorbeeld vanwege deze live-uitzending is gekozen voor vooraf opgenomen muziekpartijen, laat dat hoogstens opgetrokken wenkbrauwen achter. Erger is dat het hele tijdstip was opgehangen aan deze live-uitzending.

Als het nogal fris is, zoals te verwachten valt op een avond in januari, de motregen op gezette tijden zijn irritante werk doet en er is geen dj of iets dergelijks om de wachttijd op de kille pleinen te overbruggen, dan is twintig voor tien ’s avonds geen heel voor de hand liggend aanvangstijdstip. Natuurlijk, de publieke omroep vindt Wie is de mol belangrijker, maar moeten wij dat ook vinden? En de organisatie?

Ja, Culturele Hoofdstad en televisie.

To add insult to injury , zouden mensen zeggen die meer met het Engels op hebben dan ik, ging De wereld draait door dinsdag ook flink los. In het kader van ons Jaar der Jaren was het Tv draait door -blokje gewijd aan onze provincie. Lachen geblazen dus, om fragmenten uit Hea , van GPTV, met de gebroeders Anker en om de folklorekaart maar helemaal uit te spelen: de Elfstedentocht.

Iedereen mag onderhand wel weten dat televisie zelden een onvertekend beeld van de werkelijkheid geeft. Er zijn lagen schmink nodig om ‘talking heads’ er enigszins natuurlijk uit te laten zien, en bij concertregistraties staan er altijd mooie, jonge meisjes vooraan. Dus wat moet je ermee?

Ik geloof graag dat de organisatie van LF2018 in alle overleg heeft geknokt voor een uitzending die echt recht deed aan het prachtspektakel op de pleinen en dat erger is voorkomen. En ik geloof graag dat kijkers buiten Friesland zich helemaal niet zo stoorden aan de clichémolen van deze uitzending – maar die weten ook niet beter, denk ik dan vilein. En ik geloof ook heel graag dat drie kwartier televisietijd van onschatbare waarde wordt geacht.

Maar ik weet ook zeker dat De Mensen van De Televisie, ook altijd hinderlijk vooraan bij persconferenties en dergelijke, genadeloos hun wil hebben opgelegd. Met pijnlijke gevolgen, en wat schieten we er per saldo mee op?

De rest van het jaar zullen we er minder last van hebben. Dan maar liever onder ons.

jacob.haagsma@lc.nl

Nieuws

menu