Opinie: Geef de hongerende grazers de ruimte

Edelhert.

In de Oostvaardersplassen spelen zich onverkwikkelijke taferelen af. Met edelherten, heckrunderen en konikpaarden die in de laat ingevallen winter honger lijden, met Staatsbosbeheer dat vasthoudt aan het principe dat afschot van creperende grote grazers beter is dan bijvoeren, met een boos publiek dat zelf hooi over de hekken gooit en boswachters bedreigt, waardoor de provincie Flevoland zich genoodzaakt ziet de beheerder dan maar te dwingen de dieren bij te voeren. Daar zit geen beleid achter bij gedeputeerde staten: het is niets anders dan zwichten voor wangedrag van dwarsliggers.

Feit is dat de beelden uit de Oostvaardersplassen pijn doen. Sterk vermagerde dieren die afgeschoten zijn en met shovels op een bult worden gegooid om ze te laten afvoeren. Geen wonder dat mensen in opstand komen.

Aan de andere kant is er het verhaal van de beheerder. Die ziet niets in bijvoeren omdat alleen de sterkste dieren daarvan zouden profiteren, er een strijd om dat voedsel losbarst die meer energie kost dan oplevert en de populaties nog meer uitdijen.

Daar zit wat in, al is het de vraag of deze theorie wetenschappelijk ook hard kan worden gemaakt.

Aan de andere kant is er het dierenwelzijn. Er leeft een groot aantal dieren in een omheind gebied dat ’s winters niet genoeg voedsel biedt. In de natuur geldt het recht van de sterkste, zodat de zwakste beesten het loodje leggen. Zo zit de dierenwereld van nature in elkaar. Maar, zeggen actievoerders, in de omheinde Oostvaardersplassen is geen sprake van natuurlijke omstandigheden, dus moet de beheerder ingrijpen.

Ook zij hebben een punt.

Uitdragers van de verschillende visies zullen niet dichter bij elkaar komen. De ideeën lopen te veel uiteen.

Het wrange is dat de ellende voorkomen had kunnen worden. Gewoon door de grote grazers de ruimte te geven. Daar ligt al heel lang een plan voor klaar. He gaat om de aanleg van een ecologische verbindingszone tussen de Oostvaardersplassen en het Horsterveld bij Zeewolde. Daar is omvorming van het Oostvaarderswold voor nodig, een landbouwgebied van 1800 hectare.

Al in 2009 werd daar op aangestuurd. Het rijk zou 240 miljoen euro bijdragen. Maar toen kwam CDA’er Henk Bleker, staatssecretaris met natuur in zijn portefeuille, die vooral naam maakte als sloper van natuur en als beschermheilige van boeren. Hij trok de rijksbijdrage in, stond ook niet toe dat Staatsbosbeheer met private middelen het plan toch uitvoerde en kreeg daarbij gelijk van de Raad van State.

Zo zitten de grote grazers nog steeds vast, terwijl ze anders een vrije uitloop hadden via het Horsterveld naar de Veluwe. Vooral de herten hadden ervan kunnen profiteren. Die hadden veel meer ruimte en voedsel gekregen. Het is nog niet te laat. Een commissie onder aanvoering van Pieter van Geel komt eind deze maand met een advies over de toekomst van de Oostvaardersplassen. Het is te hopen dat de aanbevelingen verder reiken dan het inkrimpen van het aantal grazers, zoals provinciale staten dat voorstaan. Breek de hekken af. Alleen dat biedt perspectief.

Halbe Hettema is LC-redacteur.

Nieuws

Meest gelezen