Nieuwsgierig aagje | column Anne-Goaitske Breteler

Tijdens het schrijven van mijn boek over geestelijke gezondheid op het platteland stuit ik regelmatig op interessante gewoontes of tradities. Inmiddels ben ik aanbeland bij de laatste twee hoofdstukken en één daarvan behandelt de sociale codes van het dorpsleven. Niet alleen in de interviews werd ik meermaals gewezen op het fenomeen van bijnamen, ook in de literatuur die ik bestudeer kwam dat naar voren. Het gebruik mag dan uit pre-napoleontische tijd stammen – voordat het achternamensysteem werd ingevoerd – toch is het tot op de dag van vandaag nog in vele dorpen terug te vinden.

Anne-Goaitske Breteler.

Anne-Goaitske Breteler. FOTO LC

Er zijn ontzettend veel verschillende soorten bijnamen, sommigen hebben te maken met beroepskeuze – ‘Sjouke Moaihier’ voor de kapper bijvoorbeeld – of om verwarring te voorkomen – ‘Grutte Klaske’ en ‘Lytse Klaske’ – weer anderen zeggen iets over het gedrag van iemand, zoals ‘Slome Piet’ of ‘Fine Tsjitske’. Er zijn gebruikelijke bijnamen, ‘de neus’ voor iemand met een opvallende neus, en er zijn heel specifieke, waarbij ‘Ulbe Schiet oppe slof’ verwees naar Ulbes grote voeten met dikke likdoornknobbels.

Nieuws

menu