Niet-essentieel

Zaterdag was een krantleesdag.

Foto Annet Eveleens

Foto Annet Eveleens

Prachtig weer, dus perfect voor een lange wandeling met de hond door het bos en over het Amelander strand, en daarna wil je zitten, met koffie, een muziekje en de krant. Een van papier, bedoel ik, online is voor stukjes, niet voor complete kranten.

Een winkel waar ik de krant wel eens los koop was dicht vanwege verbouwing. En bij de andere zag ik van verre dat het krantenrek, dat meestal buiten tegen de gevel staat, ontbrak. Binnengezet natuurlijk, het is tenslotte hartje winter, het weer kan zomaar omslaan.

Binnen zag ik het rek niet dadelijk. Daarom vroeg ik het bij de kassa: ,,Een domme vraag misschien, maar zijn de kranten nu al uitverkocht?’’

,,Die mogen we niet verkopen’’, zei ze. ,,Niet-essentieel.’’

Hele schappen in de winkel vol niet-essentiële zaken waren afgeplakt, maar dat de krant daar ook toe gerekend wordt, trof me onaangenaam.

,,We hebben ze ook echt niet’’, ging ze door. ,,Ze worden niet geleverd.’’

De supermarkt in dit dorp verkoopt geen kranten, die in het dorp 10 kilometer naar het oosten wel, meldden ze toen ik belde, maar niet de Leeuwarder Courant . ,,Volgens mij hebben we die alleen in het hoogseizoen.’’

Het is een domper om te horen dat de krant waar je werkt niet-essentieel is. Je vreest meteen dat het mede aan je eigen stukjes ligt; zie je wel, stelt weinig voor, gaat allemaal nergens over, de mensen hebben je in de smiezen, vriend.

Terwijl ik de hond losmaakte viel mijn oog op de wijnhandel naast de winkel. Open , stond er. Ze hadden volop voorraad. Geen kranten, maar zo kwam er toch wat essentieels in huis.

asing.walthaus@lc.nl

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie