In Boekes warme schuur brak de lente door

Buiten was het donker, verkleurde sneeuwkorsten in de tuin getuigden van de kleine ijstijd die achter ons lag, maar in Boekes warme schuur brak de lente door.

Wieberen Elverdink.

Wieberen Elverdink.

Ik had onze jongste (7) eigenlijk ’s middags al zullen ophalen bij zijn speelkameraadje, Boekes zoon, maar toen ik kwam aanfietsen was ik op een muur van verzet gestuit. Geen spráke van dat hij met me mee ging. Niet nu. ,,Er komen nét nieuwe lammetjes aan, heit!’’

Nieuws

menu