Laat woonzorgcentra in ijltempo herrijzen | opinie

‘Veel ouderen zouden graag in een woonzorgcentrum willen wonen om met leeftijdsgenoten hun oude dag door te brengen.’ FOTO SHUTTERSTOCK

Ondanks politieke en maatschappelijke kritiek vond het kabinet-Rutte II de zorg voor ouderen te duur worden en heeft het de verzorgingshuizen opgeheven. Een grove fout.

De regering stimuleert het langer thuiswonen van ouderen met de nodige zorg en hulpmiddelen. Dit gaat een hele tijd goed, maar op een gegeven moment niet meer. Dan rest alleen nog het verpleeghuis, waar men alleen naar toe kan als men 24 uur per dag zorg nodig heeft.

De eventuele partner blijft dan vaak alleen achter. Door eenzaamheid ervaart men het gemis aan een band met anderen. Overdag is er vaak nog aanloop, maar de avonden, weekenden en vaak de feestdagen is er weinig tot geen bezoek. Dit kan leiden tot lichamelijke en psychische klachten.

Geen buurtfunctie meer

Binnen de zorg is er personeelstekort, niet alleen intramuraal (binnen een zorginstelling), maar vooral ook extramuraal (thuiszorg). Door kreten als doelmatigheid krijgen organisaties de financiering voor thuiszorg op dit moment ook niet rond. Elke minuut wordt geregistreerd en er is dus geen tijd voor persoonlijke aandacht.

Ook mantelzorgers kampen vaak met eenzaamheid, omdat ze altijd thuis zijn voor degene die ze verzorgen en er verder geen buurtfunctie meer is. Het is vaak zwaar en er is te weinig steun vanuit instanties. Bovendien zijn zij gebonden aan een wirwar van regels.

Heel veel ouderen zouden graag hun intrek willen nemen in een woonzorgcentrum (wzc) om gezamenlijk met leeftijdsgenoten hun oude dag door te brengen en waar naast de zelfstandige woning ook een gemeenschappelijke ruimte is met een restaurant. Hierin kunnen de mensen elkaar treffen en eventueel gezamenlijk de maaltijd gebruiken. Ook allerlei evenementen kunnen daar plaatsvinden en feestdagen worden gevierd. Naast traditionele bouw kunnen wzc’s ook worden gerealiseerd in de vorm van hofjes of andere woonvormen.

Vrijkomende woningen

Op de eerste hulp zie je heel veel gevallen van ouderen die thuis zijn gevallen. Velen hiervan houden ziekenhuisbedden bezet, omdat zij thuis niet verzorgd kunnen worden. In een wzc is er zorg in huis, waardoor de afstand tussen zorg en wonen niet zo groot is. Ook als er ’s nachts iets aan de hand is kan er direct worden gehandeld. Dit geeft voor betrokkenen en familieleden een veilig gevoel.

Kort geleden gaf minister De Jonge (huisvesting) aan dat als ouderen zouden verhuizen naar een wzc, veel woningen vrijkomen en dat dit voor doorstroming zorgt. Nu staan er in mijn straat 26 woningen, waarvan 13 woningen bewoond worden door een alleenstaande. Het merendeel van deze mensen is boven de tachtig jaar. Een aantal vertoeft alleen beneden in de woonkamer, omdat ze de trap niet meer op kunnen. De woningen hebben minimaal vijf slaapkamers en zouden kunnen worden bewoond door jonge gezinnen die nu al jaren op een wachtlijst staan.

Ouderen in de kou

In het verleden zijn er verschillende onderzoeken gedaan naar de kosten van langer thuis wonen of een wzc. Uit de meeste onderzoeken bleek dat het sluiten van de verzorgingshuizen vele malen duurder is dan langer thuiswonen. Sommige onderzoeken spreken van 70 miljoen euro voor wzc’s tegen 700 miljoen euro voor de vorm van het langer thuis wonen.

Het was een grove fout om wzc’s op te heffen. Ouderen kwamen in de kou te staan. Een groot deel van de Tweede Kamer is voor herinvoering van wzc’s, maar de coalitiepartijen zijn er tegen.

Hopelijk komen zij tot een menselijker inzicht en herrijzen wzc’s in rap tempo. Graag in een vernieuwde vorm, waar ouderen niet gescheiden worden, ook als de één meer zorg nodig heeft dan de partner, en waar het eventuele huisdier ook welkom is.

Koos Dirkse is voorzitter Healthy Community Foundation. Voorheen was hij projectleider op het Ministerie van Volkshuisvesting en zorgdirecteur.

Nieuws

menu