Krimp

Het eeuwenoude vissershuisje dat bij de Funda-advertentie hoorde, bleef alsmaar in mijn gedachten terugkomen. Een originele tegelschouw, een bedstede beneden, een houtkachel in de woonkamer, het atelier in de tuin waar ik mezelf al schrijvend voor me zag.

Anne-Goaitske Breteler.

Anne-Goaitske Breteler. FOTO LC

Genoeg redenen om snel contact te zoeken met de makelaar. Dat telefoontje baarde zorgen, want na één weekend waren er al meer dan dertig geïnteresseerden. Wonder boven wonder belandden we toch nog op de lijst, omdat zowel makelaar als verkopende partij godzijdank ruimte wilden overlaten voor twee jonge regiogenoten die graag in de streek blijven wonen.

We hoefden niet lang na te denken na de bezichtiging. Dit huis was precies de bedoeling. Maar met onze sterke overtuiging alleen redden we het niet. Hoewel de verkopende partij ons ter wille was, moesten we nog alle zeilen bijzetten om de bank te overtuigen. Tussen al die hypotheekgesprekken door, keek ik nagelbijtend toe hoe het ‘aantal keer bewaard’-cijfer op Funda alsmaar opliep. Wat nu als er toch gekozen zou worden voor verkoop per opbod? Dan zou onze kans verkeken zijn.

Tegelijkertijd brandde er een online discussie los – die ik met interesse volgde – tussen FNP’er Aant Jelle Soepboer en journalist Tim Fierant van de LC . Over krimp en of daar nog wel sprake van is. De huizenmarkt ontploft en starters uit de regio lijken er de dupe van te worden. Een interessant thema, maar nu ook best confronterend. Want terwijl behulpzame vrienden – beiden ervaren huizenkopers en -verkopers – onze zaak succesvol behartigden, bedacht ik me dat veel gelijkgestemden dat soort hulpmiddelen niet hebben.

De wanhoop van enerzijds toekomst zien in dit gebied, daar graag op willen investeren, maar anderzijds het ontbreken van mogelijkheden, is alom aanwezig in mijn kennissenkring. Als er al geschikte huizen voorbijkomen, dan drijven de stedelingen met hun meerwaarde de prijzen onbetaalbaar hoog op. Mocht zich dan toch een buitenkansje voordoen, dan is er wel het probleem van de banken. In plaats van het vertrouwen hebben in een nieuwe generatie – van wie relatief veel ondernemer zijn – wordt er steeds meer gekeken naar de uitkomst van de rekenmachine in het systeem.

Een jaar geleden was ik in Engeland voor een Rural Youth Europe-bijeenkomst. Voor deze column besloot ik eens een klein vergelijkend onderzoek uit te zetten in de Facebookgroep die daarvan overgebleven is. Wat blijkt; in Slovenië gebeurt precies hetzelfde en daar wil de overheid zich überhaupt niet bemoeien met de huizenmarkt. In Oostenrijk is het iets beter, maar daar is het lastig om nieuwbouw te realiseren. In Ierland en Engeland zijn plattelandse starters ook de laatsten die een plek zullen vinden.

Mijn vriend en ik mogen van geluk spreken dat we de juiste mensen hebben getroffen. Een eerlijke makelaar, gulle verkopers, goede zakenbehartigers, steun van de familie en een geschikte werknemer bij de bank die verder kijkt dan computer says no . In 2021 zal de overdrachtsbelasting voor starters wegvallen, maar als de prijzen blijven stijgen en het aanbod niet groeit, dan zie ik het somber in. Hopelijk geeft het komende jaar nieuwe inzichten. Want als er visionaire plannen gemaakt gaan worden, dan is het handig dat er ruimte voor de toekomst is.

agbreteler@gmail.com

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie