Hoe Wieberen van zijn zwager in een Oostenrijks pension leerde onderhandelen

Geschaduwd door een verkoper hadden we eindeloos rond glimmende showroomkeukens gedrenteld, onze handen langs een baaierd aan werkbladen laten glijden en ringmappen vol inbouwapparatuur bestudeerd. We hadden getest of de frontjes van de kastdeurtjes inderdaad opgewassen waren tegen chipsig vette kindervingers en ons verwonderd over ingewikkelde ingebouwde afzuigsystemen, die je indien gewenst via een app zelfs vanuit je auto nog kon bedienen (‘Schat, je had daarnet linksaf gemoeten!’ ‘Sorry, ik zette nét de afzuiging voor de sperziebonen aan.’).

Wieberen Elverdink.

Wieberen Elverdink.

Maar goed, nu, ruim anderhalf uur en twee van bedrijfswege aangeboden cappuccino’s verder, waren we het moment genaderd waar ik al die tijd zo vreselijk tegenop had gezien.

Nieuws

Meest gelezen