Hoe Cambuur weer moet opklimmen uit het dal en een eerbetoon aan Bertus Jans Postma: dit zijn de beste lezersbrieven van deze week | opinie

'Behalve het werk zijn in de thuiszorg ook het kopje thee en het praatje van groot belang.' Foto: Shutterstock

Dit is een selectie van de beste lezersbrieven van de afgelopen week.

Zelfvertrouwen

Bij Cambuur lijkt het zelfvertrouwen te zijn leeggelopen als water uit een ligbad. Hoe kan dit zelfvertrouwen weer opgekweekt worden naar een stijgende lijn? Er is een ervaren coach nodig, die twijfelaars aanpakt en het broodnodige zelfvertrouwen teruggeeft. Een Draufgänger , zoals ze in Duitsland zeggen. Iemand van het type Ron Jans.

Je kunt je toch niet voorstellen dat de voetbalclub als eerste divisionist straks de openingswedstrijd in het nieuwe stadion speelt? Kom op jongens, heb durf in de benen en toon mentale moed. Klim uit het dal en zorg dat je weer in het linker rijtje terechtkomt. Met minder mag je geen genoegen nemen.

Maurice C.J. Wielenga. Joure

Eiwittransitie en dierenleed

Martina Sura, de nieuwe lector eiwittransitie bij hogeschool Van Hall Larenstein, bepleit een verandering van de voedselketen ( LC 14 januari). We zullen toe moeten naar een meer plantaardig eetpatroon. Onze eiwitconsumptie is nu 61 procent dierlijk en 39 procent niet dierlijk.

Dat moet andersom, vindt de overheid. Dus 40 procent dierlijk en 60 procent plantaardig. Ik kan mij daar in vinden. Voor mij had de verhouding nog meer in het voordeel mogen zijn van de plantaardige eiwitten, maar hier kan ik voorlopig mee leven. Inhoudelijk ben ik het met het artikel dus eens. Toch even twee opmerkingen.

Eerst een opmerking over de kop: ‘Allemaal veganistisch niet nodig’. Alsof een veganistische leefwijze abject of iets bedreigends zou zijn. Wordt hier niet ingespeeld op de afwerende houding van het merendeel van het publiek rond geen of minder vlees, vis en zuivel?

Ikzelf heb meer dan zestig jaar veel vlees, vis en zuivel geconsumeerd. Zo’n zestien jaar geleden vond ik dat het genoeg was. Er zijn genoeg smakelijke alternatieven en de ontwikkeling van kweekvlees geeft de verstokte vleeseter hoop op bevrediging van diens behoefte aan vlees, zonder dat daar nog dieren voor hoeven te lijden en te sterven. De alarmistische kreet ‘Allemaal veganistisch niet nodig’ is dus overbodig en onnodig stemmingmakend.

Ten tweede: aan de opsomming van de nadelen van een overmatige productie en consumptie van dierlijke eiwitten (belastend voor het milieu, er is meer grond, energie en zoet water voor nodig, meer CO2-uitstoot) wil ik nog iets toevoegen. Namelijk: dierenleed. Zijn lector en journalist vergeten dat de leveranciers van die dierlijke eiwitten geen fijn leven hebben en onder pijn, angst en stress veel te jong sterven?

Herman Gallé. Britsum


Fryske plaknammen as earbetoan

Op freed 13 jannewaris is Bertus Jans Postma te hôf brocht yn Ingelum. Lykas bekend wie Postma in strider foar de Fryske taal. Hy bestege in grut part fan syn libben oan it ferfryskjen fan geografyske nammen om it Frysk sichtberder te meitsjen yn de iepenbiere romte.

Syn grutste sukses wie de ferfrysking fan de nammen fan wetterwegen (marren, kanalen, rivieren) yn de hiele provinsje. Ek op’t mêd fan plaknammen boekte Postma foarútgong, mar minder as er hope hie, troch tsjinwurking fan gemeenten. Sa hawwe tal fan gemeenten wol twatalige doarpsnammen, mar binne de Fryske nammen net offisjeel registrearre, sadat se net brûkt wurde meie yn de korrespondinsje mei oerheidsorganen as bygelyks de belestingtsjinst.

Yn de fúzjegemeente Waadhoeke besochten Postma en ûnderskreaune de plaknammen fan de eardere gemeente Frjentsjerteradiel te ferfryskjen, wylst plaknammen fan de eardere gemeente Menameradiel al Frysk wiene. Mar Waadhoeke wie dêr net ree ta.

Yn de ôfskietsjinst yn de tsjerke fan Ingelum spriek wethâlder Jan Dijkstra fan Waadhoeke syn wurdearring út foar de ynspanningen fan Postma. Soe it net in moai postúm earbewiis foar it krewearjen fan Postma wêze as de gemeente Waadhoeke no beslute soe ek binnen Waadhoeke offisjeel Fryske plaknammen yn te fieren?

Jehannes Elzinga. Frjentsjer

Gebrek aan empathie

Uit het bericht over de onrust bij het personeel bij Thuiszorg Het Friese Land , de voorgenomen reorganisatie van de werkwijze, blijkt volgen mij dat ze bij die instelling niet goed weten waar ze mee bezig zijn ( LC 11 januari). Of in ieder geval dat ze zich niet kunnen verplaatsen in de verwachtingen en gevoelens van de groep vaak kwetsbare mensen, die toch hun doelgroep vormt.

Als de cliënten geen bejaarde, oude, zieke of anders behoeftige mensen waren, zouden de hardwerkende verzorgenden helemaal niet nodig zijn en zou de voorgenomen reorganisatie eruit kunnen bestaan de zorginstelling maar op te heffen.

Helaas zijn de verzorgers en behoeftige verzorgden er wel en zijn beiden vaak door jarenlange contacten aan elkaar gehecht. Behalve het werk zijn ook het kopje thee en het praatje van groot belang. Als onze - enigszins beperkte - schoonzuster (ruim 80 jaar oud) haar vaste verzorger zou moeten missen, ,,springt ze de Potmarge in’’, zo voorspelt ze zelf.

Dat een reorganisatie van de werkwijze soms nodig is, zal duidelijk zijn, maar dan wel met tact, begrip en liefde en als het kan zo geleidelijk mogelijk en in goed overleg met de doelgroep en de verzorgers.

,,Het doet nu even zeer, maar we trekken de pleister er liever in één keer af’’, stelt de organisatie. Hoe dúrf je? Een totaal gebrek aan empathie en de directie van een zorginstelling volstrekt onwaardig.

Fred ter Elst. Leeuwarden

Onherstelbare vernieling

Op vrijdag 13 januari (hoezo ongeluksdag) schreef deze krant over de plannen van negen ex-boeren om in de Haskerveenpolder maar liefst 130 hectare landbouwgrond vol te leggen met zonnepanelen . Om inzichtelijk te maken hoe gigantisch groot dat is een vergelijking: als de strook 100 meter breed zou worden, loopt hij van Joure tot aan Sneek. Dat megalomane plan moeten we niet willen.

Hoe nobel de uitgangspunten ook lijken te zijn zoals ze verwoord worden door deze boeren, het vernielt ons fraaie veenweidelandschap volkomen en onherstelbaar. Dat is onacceptabel. Ook lost het geen energieprobleem werkelijk op. Het spekt alleen de beurs van de investeerders. Dat kan en mag een dergelijk plan niet rechtvaardigen.

We moeten zuinig zijn op onze mooie provincie. Dat zijn wij verplicht aan onszelf, onze nakomelingen en de recreanten die onze provincie graag bezoeken. Investeren in zonnepanelen is op zich prima, maar leg ze dan op industriële daken. Daar tasten ze het landschap niet aan.

André Frank. Joure

Nieuws

menu