Hip, jong of woke is Joe Biden niet. Maar het is moeilijk om niet met stijgende bewondering naar hem te kijken

De Amerikaanse president Biden sloeg een optimistische toon aan in zijn eerste speech voor het Congres op 28 april 2021. FOTO EPA/MELINA MARA

Hip, jong of woke is Joe Biden niet. Welbespraakt of charismatisch evenmin. Maar het is moeilijk om niet met stijgende bewondering te kijken naar zijn daden als president.

Een jaar nadat Amerikaanse elitesoldaten Osama bin Laden hadden neerschoten in zijn schuilplaats in Pakistan, maakte het Amerikaanse leger enkele documenten openbaar die het had aangetroffen bij de inval. Eén daarvan bevat een opmerkelijke belediging aan het adres van Joe Biden. Terwijl Bin Laden militanten aanspoorde om Barack Obama te doden, raadde hij hen aan om de vicepresident te sparen: hij zou Amerika zeker in een crisis storten.

De terroristenleider was niet de enige die Biden laag inschatte. Ex-FBI-baas James Comey schrijft dat een typisch Bidengesprek in één klap van ‘A’ naar ‘Z’ gaat. Robert Gates, voormalig minister van Defensie, stelt dat Biden er ‘bij bijna elk onderwerp op het gebied van buitenlands beleid en nationale veiligheid naast heeft gezeten’. En Richard Ben Cramer, een Pulitzer-winnende politieke journalist, schreef dat Biden ‘meer ballen heeft dan verstand’. Het is een beeld dat, naarmate het presidentschap van Biden vordert, steeds meer afwijkt van de realiteit.

Een tikkeltje saai

Het is waar dat de 78-jarige Biden enkele in het oog springende en hoog aangeschreven eigenschappen mist die je vaak bij presidenten ziet. Denk aan de overtuigingskracht van Ronald Reagan, het charisma van Bill Clinton, de flair van Barack Obama, het flamboyante van Donald Trump. Vergeleken met hen is Biden nogal, tja, gewoontjes. Een ervaren en fatsoenlijke politicus, dat wel, maar een tikkeltje saai.

Amerikaanse kiezers liepen dan ook niet warm voor zijn kandidatuur. Het was alsof – om auteur Evan Osnos te citeren – ‘een kelner terugkwam uit de keuken met de mededeling dat de specialiteiten op waren en dat er alleen nog maar havermout was’. Maar ondanks die ‘gewoonheid’ is het moeilijk om na vier maanden in het Witte Huis niet met stijgende bewondering te kijken naar president Biden. Nauwelijks gaat er een week voorbij of hij kondigt een nieuwe beleidskeuze aan die Amerika uit het slop moet halen en de morele geloofwaardigheid van het land moet opkrikken.

Gedurfde houding

Als kersverse president verplichtte hij mondmaskers in federale gebouwen en op alle federale terreinen. Hij zette de bouw van de muur op de grens met Mexico stil en diende een wetsvoorstel in voor de regularisatie van 11 miljoen immigranten. Hij wil de ziekteverzekering toegankelijker maken voor arme Amerikanen. Grote vermogens wil Biden zwaarder belasten, en met dat geld wil hij de infrastructuur van het land verbeteren, banen scheppen en klimaatverandering aanpakken.

De diplomatieke voorzichtigheid van Obama heeft plaatsgemaakt voor een meer gedurfde houding. Dat ondervond de Saudische kroonprins Mohammed bin Salman, die door de CIA verantwoordelijk werd gesteld voor de dood van een journalist. Naar Vladimir Poetin haalde Biden nog harder uit: in een tv-interview noemde hij de Russische leider een moordenaar. Vorige week erkende hij de Armeense genocide, tot woede van de Turkse president Recep Tayyip Erdogan.

Meer dan een anti-Trump

Het zou kunnen dat die beloftevolle start over pakweg twee jaar in de kiem wordt gesmoord. Elk nieuw presidentschap verliest na verloop van tijd zijn gloed. De harde politieke realiteit verandert mogelijkheden in teleurstellingen, lof in kritiek. Zo gaat het meestal. Waarom zou het bij deze president anders zijn? Hoewel ik het niet zeker kan weten, denk ik dat Biden over enkele onderbelichte troeven beschikt.

Hij is niet cool, hip, jong of woke. Hij is niet welbespraakt of charismatisch. Wat Biden wel heeft, is decennialange ervaring in de politieke arena. En minstens even belangrijk: levenservaring. Biden verloor zijn eerste vrouw en dochter toen ze met de wagen op weg waren om een kerstboom te kopen. Jarenlang was hij een alleenstaande vader die met de trein naar Washington pendelde. En op zijn 45ste verloor hij bijna zelf het leven door een hersenaneurysma. Het zijn geen dingen die je kunt leren op Harvard of in een debatclub, maar ze bepalen je kijk op het leven en op wat echt belangrijk is.

Toegegeven, het is prematuur Biden een grote president te noemen. Maar laten we hem nu al de eer geven die hem toekomt: hij is veel meer dan een anti-Trump, hij is een integere man met ballen én verstand.

Chams Eddine Zaougui is schrijver en journalist.

Nieuws

Meest gelezen