Ga voor meerderheid

VVD gaat nog niet in op sneer van D66-leider Kaag

VVD gaat nog niet in op sneer van D66-leider Kaag ANP

Zowel Herman Tjeenk Willink als Mariëtte Hamer slaagde er niet in om een meerderheidsregering te vormen. Tjeenk Willink streefde naar een dun regeerakkoord met een aantal hoofdonderwerpen, Hamer liet VVD en D66 een proeve van een regeerakkoord schrijven waarbij andere partijen konden aanschuiven. Het mocht niet baten. Integendeel. De sfeer is er sinds de Tweede Kamerverkiezingen op 17 maart niet beter op geworden. De verstoorde verhoudingen zorgen ervoor dat de inhoud er blijkbaar niet meer toe doet. VVD en CDA voelen niets voor een samenwerking met het blok PvdA-GroenLinks en D66 en ChristenUnie vinden vier jaar met elkaar regeren meer dan genoeg.

En dus wordt nu de mogelijkheid verkend van een minderheidsregering. De meest gehoorde opties zijn VVD, D66 en CDA (73 zetels) en VVD en D66 (58 zetels). Ook dit zal allesbehalve een eenvoudige klus zijn. D66 heeft weinig trek in een kabinet met VVD en CDA en op een eventueel rompkabinet van VVD-D66 staat de nodige spanning nu de verhouding tussen VVD-leider Mark Rutte en D66-leider Sigrid Kaag weleens beter is geweest. Nog afgezien van het feit dat 58 zetels wel een heel smalle basis is.

Aan de nieuwe informateur Johan Remkes zal het niet liggen. De 70-jarige VVD-coryfee, momenteel waarnemend commissaris van de Koning in Limburg, is al jaren van mening dat een minderheidscoalitie het proberen meer dan waard is. Hij gaf er al blijk van in 2018 in een door hem geleide Staatscommissie over de modernisering van het parlementaire stelsel. Bij een minderheidskabinet komt, vindt Remkes, de controlerende rol van het parlement beter tot zijn recht en hebben Kamerleden meer invloed op het regeringsbeleid.

Andere voorstanders voegen daar een actueel argument aan toe: het kan bijdragen aan de zo gewenste transparantie in de Haagse politiek. Een minderheidskabinet als middel voor een nieuwe bestuursstijl. Ze wijzen daarbij op enkele succesvolle ervaringen in Denemarken en Zweden.

Toch heeft een minderheidskabinet ook iets treurigs. Het staat symbool voor een sterk verdeeld land dat niet in staat is om gezamenlijk problemen op te pakken. En wat betreft die transparantie, de voortdurende zoektocht naar een meerderheid voor een kabinetsvoorstel kan juist leiden tot minder openheid en meer geritsel. Tot nog meer kopjes koffie in achterkamertjes en het uitdelen van nog meer spiegeltjes en kraaltjes. Een voorbeeld van dit laatste is de Stikstofwet. Landbouwminister Carola Schouten wist SP en 50Plus over te halen voor deze wet te stemmen, om zo aan een meerderheid te komen, nadat het kabinet 20 miljoen euro extra had toegezegd voor de zorgbuurthuizen.

Hopelijk schudt Remkes’ verkenning naar een minderheidskabinet de partijen wakker. Hopelijk dringt het besef door dat een minderheidskabinet eigenlijk een brevet van onvermogen is. Een nederlaag die politiek Den Haag niet zou moeten willen.

Het commentaar is een dagelijkse rubriek waarin de Leeuwarder Courant reageert op actuele ontwikkelingen. Reageren? Gebruik de reactiemogelijkheid onder dit artikel of mail naar  commentaar@lc.nl  .

 

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
Commentaar
Commentaar