Fastfoodketens weren en authenticiteit als 'oplossingsdenken'. Dit zijn de beste lezersbrieven van deze week | opinie

'Een verbod op de vestiging van fastfoodketens?’ FOTO ARCHIEF LC

Dit is een selectie van de beste lezersbrieven van de afgelopen week.

Fastfoodketens weren?

De Maritieme Academie in Harlingen protesteert tegen de komst van een Burger King in de havenplaats ( LC 10 december). Eerder kwamen ook huisartsen om gezondheidsredenen in het geweer tegen de fastfoodconsumptie van de jeugd. De gemeente zou de vestiging moeten blokkeren.

Als er een aanvraag komt van een onderneming om een zaak, winkel of snackkot te vestigen, kijkt de gemeente naar de bestemmingsplannen, de vergunningen die nodig zijn en of het bedrijf voldoet aan de vigerende regelgeving. De gemeente(raad) mag niet markt-regulerend optreden. Ergo: als de aanvrager voldoet aan alle eisen, voorschriften en regelgeving, dan wordt toestemming tot vestiging gegeven.

Als scholen zich druk maken over de fastfoodconsumptie van scholieren en er een zienswijze op loslaten, dan verdient dat steun. Maar een verbod op de vestiging van fastfoodketens? Moet de Jumbo dan ook dicht? Kijk naar de optochten naar de Jumbo die leerlingen van RSG Simon Vestdijk én de Maritieme Academie in de pauzes maken naar de Jumbo, om Red Bull, croissants, koeken, cola en ander junkfood in te slaan.

Beginnen we niet aan de verkeerde kant, met het wijzen naar de winkels en restaurants? Moeten de bestuurders niet de ouders, opvoeders en schooldirecties wijzen op wat de jeugd inslaat en opeet? Vervolgens zouden docenten en opvoeders de jeugd moeten wijzen op de gevaren van overmatig en ongezond eten. Dat lijkt mij beter dan de leveranciers van die eterij op afstand te zetten en een vergunning te weigeren.

Joop van der Heide. Harlingen

Fikingen

Fryslân en Grinslân moatte gau ekskuses en gratis gas en oalje fan Noarwegen freegje foar wat de Fikingen ús oandien hawwe. Ik ha it oer it fernielen en ôfbaarnen fan wenten en pleatsen, it stellen en meinimmen fan guod, it deadzjen fan manlju, it ferkrêftsjen fan froulju en it meinimmen fan bern as slaaf.

Dy Noaren binne ek noch wakker grutsk op die Fikingtiid. Oanpakke, soe ik sizze. Der is jild te heljen.

Alle Klaver. Burgum

‘Opfriesen’ en oplossingstinken

Yn it opiny-artikel yn de LC fan 5 desimber neamde Hielke van Duuren it ‘opfriesen’ in marketingstrategy fan ‘probleemdenken’. Driuwt alle marketing dêr net op? It oanpraten fan in slommerjend ferlet by de ûntfanger dêr’t de ferstjoerder tafallich de oplossing foar hat?

Ast sa toeristen út it streste Westen wei witst te ferlieden om nei Fryslân te kommen, wêrom net? Gelokkich meitsje de minsken yn it reklamespotsje gebrûk fan lytsskalige ûnderkommens, ek al binne it hiel bysûndere.

Wy ha hjir wol beamhutten, driuwende keamers en fjoertoerbêden, mar der is mear. En foardieliger. It Fryske hannelsmerk ‘doch mar gewoan’ is ús krêft. Dat is oantoanber it sukses fan de bêd & brochjes. Soksoarte lytsskalige sliep-akkommodaasjes ha mar leafst in oandiel fan 40 prosint yn de Fryske lozjy-sektor.

Us eigen feriening, fuortkommen út de Plattelânsfroulju, stelt it al fyftich jier sûnder ‘snoade’ strategy of tonnen kostjende kampanjes. Wy hâlde ûnder it motto ‘Thús by de Friezen’ gewoan ús eigen broek op en biede by útstek dy ‘autentike ûnderfining sûnder wjergea’ dy’t toeristen sykje.

Toeristen komme en komme werom foar dy autentike ûnderfining, it plattelânslibben, de rêst, de romte, de kultuer en natuer. De leden fan de Feriening Bêd & Brochje sitte troch de hiele provinsje en boargje dy wearden al in heale iuw. As dat gjin ‘oplossingstinken’ is!

Lutske Wijma. Kollum

Lekker

Yn it ‘Herfstgesprek’ mei Marinthe de Hek ( LC 12 desimber) stelt sy dat ‘lekker’ it wichtichste betingst wêze moat by it reemeitsjen fan it iten. Yn myn belibbing is lekker in relatyf begryp.

As wy foarhinne, sa’n sechstich jier lyn, middeis om healwei fjouweren út skoalle kamen, wie ús earste gong yn de neisimmer faak nei it sânrapenfjild dêr’t wy ‘fergees’ sânrapen helje koenen dy’t wy, nei it ôfspielen mei wat sleatswetter, lekker opkôgen. Dat wie lekker omdat wy deroan ta wienen en net genôch hienen oan de tee en it moalkoekje dat foar ús klear lei as wy thúskamen.

De smaak wie doe blykber ûndergeskikt oan de fiedingswearde, eat wat by ús hjoeddeiske, swier bedoarne smaakpapillen net oan de oarder is, en wat faaks resultearret yn obesitaseftige klachten.

Ik tink dat Mahatma Gandhi mei syn útspraak: ,,Fieding is in medisyn om yn libben te bliuwen”, foar it ynstânhalden fan it minsdom, in better ferhaal hat as as earste de fokus te lizzen op de smaak.

Karel Pander. Garyp

De werkelijke waarheid?

Jan Th. Lensen pretendeert de werkelijke waarheid te bezitten over de handelswijze van veel politiemannen in de Tweede Wereldoorlog. Je moet hun handelen zien in het licht van die tijd, vindt hij ( LC 7 december).

Uit lafheid of serviliteit hebben de meeste politiemannen de Duitse bezetter geholpen bij het deporteren van onze joodse landgenoten en daar mogen wij met de wetenschap van nu niet over oordelen, voegt hij er nog aan toe.

In die tijd had je echter ook mensen die minder coöperatief waren, of in verzet kwamen. Bij onze politiemacht was dat triest genoeg nog minder dan in de rest van onze maatschappij. Dat bleek na de oorlog, toen de regering collaborateurs bij de politie wilde ontslaan. Daar werd van afgezien, om dezelfde reden waarom ook in Duitsland collaborerende overheidsdienaren niet werden ontslagen: wij hadden dan simpelweg geen functionerende politiemacht overgehouden. Een pijnlijke kwestie.

Dit gitzwarte feit hoef je misschien niet aan de grote klok te hangen, maar wegpoetsen, zoals op het herdenkingsmonument voor onze joodse slachtoffers, is natuurlijk ongepast. En dat wordt wel gedaan met de huidige tekst.

Het is bovendien een klap in het gezicht voor de politiemannen en –vrouwen die wél verzet hebben geboden. De één die de joodse stadgenoten waarschuwde, de ander die lijsten zoek maakte, enzovoort. Ate de Jong ( LC 2 december) heeft het over díe werkelijke waarheid.

Ybele Dam. Leeuwarden

Gastvrije ‘Run’

In Nes (Ameland) is wrevel ontstaan over de Adventurerun, een hardloopevenement voor jong en oud, dat dit weekeinde voor de achttiende keer wordt georganiseerd. Start en finish zijn in het centrum van Nes. Sommige ondernemers klagen dat ze daardoor slecht bereikbaar zijn tussen tien en vijf uur. Als bewoner van het centrum kan ik desondanks wel mijn boodschappen doen, zij het wel eens met een omweg.

We hebben het over één zaterdag in het hele jaar en de deelnemers zorgen voor een financiële voetafdruk op het eiland van heb ik jou daar. Normaal gesproken houden vele bedrijven hun deuren dicht in aanloop naar de feestdagen, dus het weekend van de ‘Run’ betekent een aardige financiële bijvangst voor ondernemend Ameland.

Verplaats je daarnaast ook even in de deelnemers: starten in het gezellige centrum van Nes en na een tocht door de prachtige natuur van het eiland met open armen ontvangen worden in het centrum. Laten we proberen de tijdelijke ‘overlast’ om te zetten in een hartverwarmende gastvrijheid.

Tonnie Overdiep. Nes (A)

Nieuws

menu