Boekefeest

Moarn, sneon 6 maart, begjint de Fryske boekewike. De iepening yn de Westertsjerke yn Ljouwert is net tagonklik foar publyk. Dêrom wurdt it útstjoerd by Omrop Fryslân. Ik sil der al nei sjen, want it boekewikegeskink is fan Hilda Talsma en dus is sy de haadgast fan de jûn.

Martsje de Jong, columniste.

Martsje de Jong, columniste. Foto: Marcel Jurian de Jong

Hoe synysk wolle je it hawwe, de skriuwster dy’t synonym is foar wille en feest, dy’t heart by de alderbêst ferkeapjende Fryske skriuwers, moat it dwaan mei in stille, útklaaide jûn yn in âlde tsjerke, dy’t dan wol kultureel moetingsplak neamd wurdt, mar fansels gjin rjochtdwaan sil oan Hilda en har boek.

It is tagelyk ek it iennige dat der fan de boekewike te fernimmen wêze sil, útsein dan it feit datst it echt alder-aardichste Lockdownleafde in wike lang kado krijst ast yn in Fryske boekwinkel boeken keapest of bestelst. De winkels sille der net om folrinne, want dat mei net. Faaks hie it better west om oan te heakjen by de nasjonale boekewike fan’t simmer, as ek it yn it Frysk oersette boekewikegeskink fan Hannah Bervoets ferskynt. Mar hawar, is it mei it fieren fan de Fryske literatuer net steefêst hommeles?

Sjoch, der is al sûnt desennia in Fryske boekewike, of -moanne, of dochs wer -wike, en ek in boekebal. Dat is destiids ôfsjoen fan it nasjonale boekebal yn Amsterdam, dêr’t skriuwers en útjouwers har in jûn lang skandalich te bûten gean oan drank, fretterij en elkoar. In plak foar arrivearre grutheden en kliemske wannabe’s dy’t dêr op har ûntdekking longerje.

Yn Fryslân kaam der ek sa’n feest, foar Fryske skriuwers, útjouwers en lêzers. Mar de lêzers kamen net en de skriuwers hiene it ek op in pypfol. Fansels lieten se har de subsidiearre hapkes en snapkes net ûntkomme en griepen se de kâns om harren dêr opdiene argewaasje in deimannich letter yn fûle bewurdingen yn kranten en literêre tydskriften wer te jaan.

De jûnen sels, foar safier’t ik derby west ha, wiene almeast slim ferfeelsum. Drege praterij, drege muzyk, in hânfol nútsjes yn stee fan in lekkere fette hap en twa soarten wyn, read en wyt, yn glêzen dêr’t it stof fan de doaze dêr’t se útkamen noch yn siet.

De organisaasje die alle war om it programma oantreklik te meitsjen. Mei diskusjes tusken pommeranten, filmkes, foto-eksposysjes, optredens fan skriuwers en it útrikken of bekendmeitsjen fan literêre prizen. Der waard wat besocht, der waard likefolle wer ôfsketten. Wie it net troch de iene, dan wol troch de oare en in fleurich feest woe it noait wurde, al kaam Willem Schoorstra yn 2019 noch aardich yn ’e buert.

'Drege praterij, drege muzyk en in hânfol nútsjes'

Yn 2021 soe it heve. Mei Hilda Talsma as skriuwster fan it kadoboek luts de Stifting Boeken fan Fryslân opnij in ferkeapkanon oan en ek noch ien dy’t wit hoe’t se in feestje bouwe moat. Ik hie har graach in daverjende jûn gund. Net op in deade koroanasneon yn de Ljouwerter Westertsjerke. Dat hie fan ’t simmer moatten. Mei Wartenster merke of sa.

Want by jûnen as BoekSimmerBoek en BoekWinterBoek hat bliken dien dat de kombinaasje fan bier, frituer, smoute ferhalen en goeie muzyk wol minsken lûkt, as je der mar gjin subsydzjeferantwurde gekwezel oan foarôfgean litte. En net miene dat je hûnderten jonge besikers ha moatte.

Lykwols sit ik, en ik hoopje jim allegear, moarn plat foar de telefyzje.

Foar Hilda en har Lockdownleafde. Foar it Fryske boek. Om 20.00 oere.

martsjedejong@gmail.com

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
Column
Friese taal en cultuur