Reisverslag van drie oude mannen die fietsen naar het einde van de wereld. Dag 10 van Henk: de eerste 1000 kilometers zitten erop. 'Bloedhete dag, we gooiden alle bidons vol'

Sjon Stellinga, Henk Hofstra en Luuk Hajema – alle drie de 60 gepasseerd – op de fiets voor een lange tocht naar Finisterre aan de Atlantische Oceaan. Daar waar de wereld ophoudt. Voor Dagblad van het Noorden en Leeuwarder Courant houden ze dagelijks een reisblog bij.

Hoofdfoto: Corné Sparidaens. Carrousel: Reisfoto's van Henk, Sjon en Luuk

Lees meer over
Eropuit

We zijn goed bezig. Vandaag bij het plaatsje Butteaux passerden we de eerste duizend kilometer van de reis. Sjon stelt er prijs op dat ik vermeld dat hij een denkbeeldige pittige sprint naar de denkbeeldige lijn van 1000 kilometer ‘overtuigend en met enorme overmacht’ gewonnen heeft. Dat u het maar weet.

Vanaf ons vertrekpunt Troyes is er weinig verzorging onderweg. We ontbeten om half zeven om de hitte voor te zijn en gooiden alle bidons vol. Om iets over zeven zaten we op de fiets, heerlijk koel nog. De Rode Lijn bracht ons soepel uit Troyes op weg naar Ervy-le-Châtel. Een beeldig stadje met poort, markthal en een marktje.

En er is ook koffie. Op het terras komen de oudere dames aanfietsen die we twee dagen eerder ook al tegenkwamen. Zij gaan tot Oloron de Saint Marie en nemen daar de bus terug. Zij fietsen elektrisch en laden overal op, soms bellen ze aan of ze daar even mogen opladen. In de kerk ontdek ik een vervallen en deels kapotte kruisafname. Een bijzonder beeld.

André Hazes

Verderop begint het echte zweten met stevige hellingen en echt hoge temperaturen. We stoppen bij een speeltuin met toiletgebouw, ongetwijfeld met Europees geld aangelegd. Dat zie je aan twee dingen: het is nieuw en het wordt niet gebruikt. Er zit een Amsterdammer in de schaduw te eten, hij is al twee maanden onderweg.

Wij vullen onze bidons en wisselen verhalen uit. De Amsterdammer heeft een mooie fiets, helemaal zoals hij het zelf wil. Inclusief Spotify. Als hij wegrijdt horen we André Hazes uit zijn speakers.

‘Maar ik ben genezen’

In Auxerre bezoeken Luuk en ik de kathedraal, indrukwekkend. Voor Christus te Paard, een wonderbaarlijk schilderij moeten we apart een museum in, dat is net even wat te veel gevraagd.

Langs het Canal di Nivernais rijden we naar onze overnachtingsplek.

Wijngoed met zwembad

Luuk heeft een fantastisch onderkomen geboekt. Een wijngoed met zwembad. We springen er meteen in.

Straks eten en misschien ook nog een wijnproeverij. Morgen weer vroeg op want het wordt morgen weer warmer…

Nieuws

menu