Reisverslag van drie oude mannen die fietsen naar het einde van de wereld. Dag 3 van Henk: 'Veel mensen branden een kaars, staan even stil bij hun gedachten en gevoelens'

Sjon Stellinga, Henk Hofstra en Luuk Hajema – alle drie de 60 gepasseerd – op de fiets voor een lange tocht naar Finisterre aan de Atlantische Oceaan. Daar waar de wereld ophoudt. Voor Dagblad van het Noorden en Leeuwarder Courant houden ze dagelijks een reisblog bij.

Sjon Stellinga, Henk Hofstra en Luuk Hajema.

Sjon Stellinga, Henk Hofstra en Luuk Hajema. Beeld: DVHN

Lees meer over
Eropuit

De tocht voerde vandaag van Hummelo in de Achterhoek naar Venlo. Dwars door een stuk Duitsland. Dat leidde tot ingewikkelde gesprekken over de routebepaling. Tot de Duitse grens zouden de knooppunten van de ANWB ons op de juiste weg brengen. Vervolgens zou dan Google Maps die taak overnemen om tenslotte het laatste stukje met Maps.me af te ronden.

Moeilijke oplossingen voor eenvoudige vragen. Hoe bepaal je waar jouw weg langs gaat? Er zijn schrijvers uit de eeuwen voor ons die de tocht door het leven als een pelgrimstocht beschouwen. En omgekeerd: door een pelgrimstocht vind je uiteindelijk de bestemming in je leven. Ik ben opgegroeid in een protestantse wereld. Rationeel, soms behoorlijk dogmatisch en gefocust op wat geschreven is.

Devotie en mystiek

In het Duitse plaatsje Kevelaer komen we in een Rooms-katholieke wereld. Het is een echte bedevaartplaats, gericht op de verering van Maria, de Troosteres der Bedroefden. De kapel is smaakvol aangekleed met bloemen. Ik zie devotie en mystiek, veel mensen branden hier een kaars, staan even stil bij hun gedachten en gevoelens. De muren van de kerk zijn zwart van het roet van de kaarsen.

In het priesterhuis ontvang ik een stempel in mijn pelgrimspas. Ik ontsteek een kaars bij de muur.

menu