Echtpaar uit Sexbierum heeft weer toekomstperspectief na jaren in schulden, nu helpen ze anderen als schuldhulpverlener

Mark en Pauline Goes uit Sexbierum belandden door gezondheidsproblemen diep in de schulden. Nu laten ze zich, met hulp van de Dienst Noardwest Fryslân, omscholen tot schuldhulpverlener. ,,Ik weet wat mensen met schulden doormaken, dus kan ik ze beter helpen.’’

Mark en Pauline Goes kregen weer een toekomst in Sexbierum, nadat ze jarenlang gebukt gingen onder schulden in Duitsland.

Mark en Pauline Goes kregen weer een toekomst in Sexbierum, nadat ze jarenlang gebukt gingen onder schulden in Duitsland. Foto: Catrinus van der Veen

Sinds anderhalf jaar bewonen Mark en Pauline Goes een rijtjeshuis in Sexbierum vlakbij de Friese kust, en ze voelen zich er de koning te rijk. ,,We zijn hier zo warm ontvangen. Friezen stug? Nou hier helemaal niet’’, zegt Pauline (56) met licht Delftse tongval.

Medio 2019 ,,vluchtte’’ het stel uit een dorpje vlak over de Duitse grens, waar ze sinds 2006 woonden. Mark (58) werkte jarenlang als beveiliger voor Trigion in Ter Apel, tot hij in 2010 mysterieuze gezondheidsklachten ontwikkelde: hartritmestoornissen, benauwdheid, pijn op de borst.

Artsen konden de oorzaak niet vinden; het echtpaar is er zelf van overtuigd dat de klachten het gevolg zijn van vervuilde grond in Ter Apel. ,,Een neuroloog stelde op een gegeven moment een zenuwbeschadiging vast die niet meer hersteld kon worden.’’

Geen inkomen door ziekte

Het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA), opdrachtgever en grondeigenaar, ontkende dat er een verband was tussen Marks klachten en de grond. Het gevolg was dat hij in 2012 zijn baan kwijtraakte. Omdat Pauline in die tijd wegens ziekte ook geen inkomen had, kwam het stel al gauw in de financiële problemen.

'Met zijn tweeën moesten we rondkomen van 845 euro'

,,De bijstand is in Duitsland een stuk lager dan in Nederland, mede doordat de zorgpremie er meteen van af wordt gehaald. Met zijn tweeën moesten we rondkomen van 845 euro. Dat lukte natuurlijk niet.’’

Rekeningen stapelden zich op, deurwaarders meldden zich. Pauline: ,,Ik zat vaak de hele dag binnen, durfde niet naar buiten. Gordijnen dicht, telefoon uit, deurbel uit. Bij elke dure auto die de straat inreed, kreeg ik de schrik van m’n leven. En als er iemand met pak en map aanbelde, kroop ik achter de bank.’’

'Bij elke dure auto die de straat inreed, kreeg ik de schrik van m’n leven'

Bij Duitse instanties waar ze aanklopten voor hulp voelden ze zich niet prettig behandeld. ,,Dan werden er neerbuigende smakgeluidjes gemaakt als we ons verhaal deden.”

Mark: ,,Je zakt steeds verder weg. We gingen ook te veel drinken om de stress en angst te onderdrukken. Mensen zeggen wel eens: het is je eigen schuld als je geldproblemen krijgt, maar het kan iedereen overkomen. Je komt in een negatieve spiraal waar je niet uitkomt. Je stopt de aanmaningen in een laatje, dat doe je gewoon uit zelfbescherming.’’

Met veel moeite in een schuldsaneringstraject

Toen het echt niet meer ging met de schulden, meldden ze zich bij een Duitse schuldhulpverlener. Mark: ,,Dat was de eerste menselijke Duitser die naar ons luisterde. Hij heeft alles verzameld en de schuldeisers aangeschreven.’’ De twee kwamen uiteindelijk, met veel moeite, in een schuldsaneringstraject.

In 2017 werd hun huis verkocht, met een restschuld van een halve ton. De twee wilden terug naar Nederland en belandden bij toeval in Sexbierum. Mark: ,,Ik heb alle woningbouwverenigingen aangeschreven waar je geen inschrijfkosten hoefde te betalen, van Limburg tot Friesland. Er kwamen twee reacties: een seniorenwoning en dit huis van Wonen Noordwest Friesland.’’

'De buurt is geweldig'

Een heel stuk kleiner dan hun vrijstaande huis in Duitsland met 1500 vierkante meter grond, maar de familie Goes spreekt van een ,,lot uit de loterij’’. Pauline: ,,Het was net behangen en geverfd, fris, ruim en de buurt is geweldig.’’ Al na twee weken deden ze mee aan het straatfeest en boden buren hun hulp aan.

Ook bij de Dienst Noardwest Fryslân, waar ze moesten zijn voor hun bijstandstuitkering, was de ontvangst vriendelijk. Pauline: ,,Toen ons verteld werd dat we 1400 euro zouden ontvangen, in plaats van de 845 euro bijstand in Duitsland, knepen Mark en ik in onze handen van blijdschap. Ik zei: we zijn rijk!’’

Ervaring gebruiken om anderen te helpen

Maar de uitkering is hopelijk tijdelijk, want Mark is onlangs, met hulp van de Dienst, begonnen aan een opleiding tot schuldhulpverlener. ,,Fysiek werk zit er door al mijn aangetaste zenuwen niet meer in, maar mijn koppie doet het nog uitstekend. Ik wil mijn ervaring in de schuldhulp gebruiken om anderen te helpen.’’

Volgens het stel zijn er veel verbetermogelijkheden. Zo valt er veel te winnen aan respect en begrip. Pauline: ,,Behandel een schuldenaar zoals je zelf behandeld wil worden, als een mens in plaats van een nummer. En ga niet vingerwijzen. Oordeel niet over de oorzaak van de schulden, maar zoek er een oplossing voor. Want daar hebben mensen behoefte aan.’’ En, wat ook heel belangrijk is: laat mensen één keer hun verhaal vertellen, in plaats van iedere keer opnieuw.

'Behandel een schuldenaar zoals je zelf behandeld wil worden'

Ook al hebben ze hun leven weer op orde, nog altijd schieten de twee snel in de stress. Bijvoorbeeld als er een gele envelop op de mat ligt. Pauline: ,,In Duitsland kwamen incassobrieven of post van de rechtbank of officiële instanties altijd in gele enveloppen. Laatst kregen we reclame van de Lotto, ook geel. De schrik sloeg me om het hart.’’

Pauline en Mark hopen met hun verhaal andere mensen in de schulden een hart onder de riem te steken. Pauline: ,,Als je een positieve instelling hebt en de juiste hulp krijgt, kun je uit de put komen. Wij hebben weer toekomstperspectief gekregen.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Waadhoeke
Economie
Instagram