Aanloop naar nieuw gemeentepark Franeker geen 'walk in the park'

Het park naast het gemeentehuis in Franeker is grotendeels vernieuwd en biodivers gemaakt, maar het had nogal wat voeten in de aarde.

Wethouder Jan Dijkstra (rechts) bekijkt samen met werkgroepleden Yvonne van der Graaf en Albert van der Voorn door een vr-bril het toekomstige aanzien van het gemeentepark.

Wethouder Jan Dijkstra (rechts) bekijkt samen met werkgroepleden Yvonne van der Graaf en Albert van der Voorn door een vr-bril het toekomstige aanzien van het gemeentepark. Foto Marchje Andringa

Met oranjekoek en virtual reality-brillen vierde wethouder Jan Dijkstra van Waadhoeke samen met leden van de werkgroep en betrokken ambtenaren dat het gemeentepark aan de Harlingerweg een nieuwe gedaante heeft gekregen. Met behulp van de brillen konden de aanwezigen zien hoe het uiteindelijk wordt, want de jonge aanplant moet uiteraard nog wat opkomen.

Het basisidee is dat de landschappen van de vier gemeenten die opgegaan zijn in Waadhoeke (Franekeradeel, het Bildt, Menameradiel en vier dorpen van Littenseradiel) terugkomen in het park, vertelt landschapsarchitect Els van der Laan.

Weerstand

Zo is er aan de kant van de Harlingerweg veel water met taluds, wat verwijst naar de Waddenkust. Langs de rand van het behouden essenbos zijn stinzenplanten gekomen. Verder is er een ‘eetbare tuin’, met onder meer bessenstruiken en aardbeienplanten, die een verwijzing is naar de academietuin die Franeker vroeger rijk was. Rails van cortenstaal herinneren aan de oude trambaan.

Door het park loopt ook het Dreeslaantje, een pad met hoge bomen ernaast, waar veel Franekers graag een romantische wandeling maken. Het oorspronkelijke voornemen van de gemeente om veel van deze essen te kappen, stuitte op grote weerstand. ,,Wy hiene net mei de omwenjenden kommunisearre’’, erkende wethouder Dijkstra. ,,Doe ha wy de boel ynlutsen, want op dizze manier koe it net.’’

‘Bioferskaat’

Er kwam een werkgroep en wat volgde was een lastig proces. ,,We hebben heel wat hobbels genomen’’, vertelt werkgroeplid Marijke de Bie uit Marsum. ,,Iedereen had zijn eigen invalshoek.’’ De Bie was een van de leden die ijverde voor het behoud van de bomen, vanwege de biodiversiteit. Uiteindelijk zijn er slechts enkele geveld, om een ‘natuurlijke’ bosrand te kunnen creëren.

Dijkstra vertelt dat de emoties soms zo hoog opliepen dat mensen er last van hadden. Het leidde ook tot enig wantrouwen, waarop de werkgroep uitgenodigd werd om de uitvoering te volgen. Maar uiteindelijk ligt er een ,,prachtige tún tsjin it Dreeslaantje oan’’, aldus de wethouder. ,,Mei mear bioferskaat.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Waadhoeke