Onderzoek naar uitbreiding woonwagenkamp Sneek: 'We worden eindelijk gehoord'

Louke Vermaning, Lou Vermaning, Ingrid Bijstra en Tonia Baggel op het parkeerterrein aan de Alexanderstraat. FOTO SIMON BLEEKER. Foto: Simon Bleeker Fotografie

In het woonwagenkamp aan de Johan Willem Frisostraat in Sneek zijn ze dolblij dat de gemeente onderzoek doet naar uitbreidingsmogelijkheden. Al jaren is er een tekort aan standplaatsen. Tot grote frustratie van de jongeren die de ouderlijke woonwagen willen verlaten. Velen blijven bij familie in wonen. Een bewonerscommissie heeft de gemeente voorgesteld om extra wagens neer te zetten op een leeg parkeerterrein om de hoek. Het viertal put hoop uit de goede band die de laatste jaren met het gemeentehuis is opgebouwd. ,,We worden nu als mensen gezien.”
Lees meer over
Súdwest-Fryslân

Bij commissielid Ingrid Bijstra (39) is het altijd een drukke bedoening. Haar zoon Hilbert is door ruimtegebrek in de stad gaan wonen en nog niet zo lang geleden vader geworden. Vrijwel dagelijks zit zijn jonge gezin in de woonwagen van Bijstra. ,,Van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat. Buiten het kamp kunnen ze niet aarden. Ze willen zo graag weer terug.”

Volgens mede-commissielid Louke Vermaning (54) bestaat het capaciteitsprobleem al zo’n twintig jaar. ,,Weet je wat het is: waar twee of drie mensen slapen, kunnen er ook vijf liggen. Dat is onze mentaliteit. Maar er zijn grenzen.”

Parkeerterrein biedt mogelijk uitkomst

Behalve het kamp in het Sperkhem zitten ook de twee kleinere woonwagenparken in Sneek, aan het Borndiep (De Loten) en de Zonnedauw (Duinterpen), vol. De gemeente gaat kijken of de parkeerterrein aan de Alexanderstraat uitkomst kan bieden. De ruimte aan de zuidkant van het Zuidersportpark was bedoeld voor grote evenementen, maar staat vaak leeg. Riolering en watervoorziening zijn er al aanwezig. Een perfecte locatie dus volgens de bewonerscommissie. Lid Tonia Baggel (31) schat dat er 25 tot dertig wagens kunnen staan. ,,Die zijn ook minimaal nodig”, zegt ze. ,,Ik denk dat er wel 35 bij moeten. Dat dit aantal niet haalbaar is, snappen we. Het zou al heel mooi zijn als het er 25 worden. We willen ook niet overvragen. De gemeente kan geen ijzer met handen breken.”

Het parkeerterrein grenzend aan het huidige kamp is in de ogen van de woonwagenbewoners altijd de meest logische optie voor uitbreiding geweest. ,,Wil je op een andere plek een heel nieuw kamp realiseren, dan komt er vast weerstand van de buurt”, aldus Vermaning. ,,De omwonenden hier kennen ons al en voor de rest is er alleen maar industrie.”

Bewonerscommissie

De bewonerscommissie werd vier jaar geleden in het leven geroepen. Lourens Vermaning (50), een neef van Louke, maakt het kwartet compleet. In 2017 begonnen de serieuze gesprekken over uitbreiding van het kamp, dat nu ruim twintig wagens herbergt. ,,Eerst met de woningcorporatie”, vertelt Bijstra. ,,Vervolgens kwam het waterschap erbij. Maar het lukte niet om goede afspraken te maken. Toen het een jaar stil was gebleven, zochten we contact met de gemeente. Uiteindelijk gingen we met een man of 25 naar het gemeentehuis om onze zorgen onder de aandacht te brengen.”

Twee woonambtenaren erkenden het probleem. ,,Hier moeten we wat mee”, werd er gezegd”, aldus Vermaning. Tot grote opluchting van Bijstra. ,,Eindelijk werd er naar ons geluisterd. We waren geen project meer. We worden nu als mensen gezien en gehoord. We zijn een cultuur, daar horen ook rechten bij.”

De commissie is zeer te spreken over de betrokkenheid van de gemeente. ,,We luisteren goed naar elkaars wensen en denken in oplossingen”, zegt Louke Vermaning. ,,Er is wederzijds respect. Het gaat supergoed. Daarom willen we nu graag doorpakken. Maar we begrijpen dat dat de gemeente gebonden is aan regels en vaak niet sneller kan.”

‘Toetsen als normale aanvraag’

Ook wethouder Mark de Man is blij dat er stappen gemaakt worden. ,,Woonwagenbewoners werden, gezien hun oorsprong als reizigers, eerst niet beschouwd als een reguliere doelgroep op de woningmarkt. Ze zijn momenteel nog geen volwaardig onderdeel van het Nederlands woonbeleid, maar het college van burgemeester en wethouders wil niet afwachten tot de landelijke richtlijnen er zijn. Vandaar dat we een haalbaarheidsonderzoek zijn gestart. Als blijkt dat de plannen haalbaar zijn, volgt besluitvorming en worden de benodigde procedures opgestart. We gaan de plannen voor uitbreiding op dezelfde wijze toetsen als een normale woningbouwaanvraag.”

Het onderzoek moet antwoord geven op de vraag of het parkeerterrein inderdaad een oplossing is. Het gaat om huisvesting voor de komende tien jaar. ,,Dat is de maximale duur voor een tijdelijke vergunning”, laat De Man weten. ,,In die periode kunnen we zoeken naar een permanente plek. Dit kan op de huidige locatie zijn of op een andere. Het onderzoek moet inzicht geven in wat de kosten zijn, hoeveel standplaatsen er gerealiseerd kunnen worden en hoe de locatie geëxploiteerd gaat worden.”

Hoop op permanente plek

Vermaning hoopt dat het parkeerterrein op den duur een permanente plek wordt. ,,Als alles goed gaat en het blijft verder rustig rond het kamp, denk ik dat het verblijf stilzwijgend verlengd kan worden. Maar wordt er straks een andere, definitieve locatie gevonden, dan zullen wij daar akkoord mee gaan.”

Een heikel punt in het onderzoek is de geluidsbelasting. Het verkeer op de naastgelegen rondweg mag niet te veel hinder geven. De overlast voor woonwagens wordt buitenom gemeten. Bij reguliere woningen vindt dezelfde meting binnenshuis plaats, met een muur ertussen. Vermaning vindt het onderscheid vreemd. ,,Maar het is nou eenmaal de wet. Dit heeft de gemeente ons ook heel helder uitgelegd.” Volgens de commissie ervaren de bewoners van het huidige woonwagenpark, dat al dicht bij de N7 ligt, geen geluidsoverlast. ,,Je raakt gewend aan geluid”, klinkt het nuchter uit de mond van Louke Vermaning.

Strenge geluidswerende maatregelen

Wethouder De Man geeft aan dat er bij een permanente locatie aan strenge geluidswerende maatregelen moet worden voldaan, ,,maar bij een tijdelijke uitbreiding geldt de andere manier van meten niet.” Dat biedt perspectief voor de bewoners. Kijkend in de glazen bol ziet Vermaning nog meer lichtpuntjes. ,,Ik heb vernomen dat het hele Zuidersportpark mogelijk verdwijnt en dat er op die plek woningen gebouwd zullen worden. Dan heb je ook met de strenge geluidsnormen te maken. Omdat Sneek snel aan het groeien is, zie ik het wel gebeuren dat de rondweg in de toekomst wordt verlegd. Het geluidsvraagstuk verdwijnt daarmee.”

De uitkomsten van het onderzoek en de vervolgstappen worden dit najaar voor besluitvorming voorgelegd aan het college, verwacht De Man. De bewonerscommissie volgt de ontwikkelingen op de voet. Zeker de neven Louke en Lourens Vermaning. Zij hopen met een uitbreiding terug te kunnen keren naar het kamp. Beiden zijn naar de stad verhuisd en willen graag weer wonen op de plek waar ze zijn opgegroeid. ,,Want ons hele leven is daar”, aldus Lourens. ,,Ik zit momenteel noodgedwongen in een flatje.” Louke: ,,In het kamp voelen we ons thuis. Ik koester zoveel mooie herinneringen aan deze plek. Vroeger was het Rasterhoffpark, dat bij de woonwagens ligt, een vuilnisbelt. Als kind speelde ik er cowboytje en indiaantje. Ging ik ‘s avonds na het douchen weer buiten spelen, dan zei mijn opoe: jongen, maak je niet smerig hè? En dan kwam ik toch weer zwart thuis.”

Jeugd heeft voorrang

Maar de jeugd heeft voorrang bij de uitbreiding, weten de Vermanings. Wie niet bij de Johan Willem Frisostraat is opgegroeid maar daar wonen in een wagen wel aantrekkelijk vindt, hoeft dus ook niet op een plekje te rekenen. Louke Vermaning zou de interesse van buitenaf wel snappen. ,,De leefomstandigheden zijn de laatste jaren flink verbeterd. We worden ook meer geaccepteerd. Vroeger liepen mensen met een boog om het kamp heen, dat is niet meer zo. Mede omdat we zelf ook opener zijn geworden. Het is hier nu heel gemoedelijk. Voorbijgangers maken graag een praatje. Maar als je hier wilt gaan wonen, moet je er natuurlijk wel tussen passen en hier eigenlijk al jaren bekend zijn. Anders blijf je een vreemde eend in de bijt.”

Nieuws

Meest gelezen