Een knipoog naar vroeger: de parkwachters keren (als kunstwerk) terug in het Wilhelminapark in Sneek

Zaterdag keren de parkwachters terug in het Wilhelminapark in Sneek. Als kunstwerk en niet, zoals vroeger, om er daadwerkelijk te wonen.

Henk Schram van de Stichting Sneek van weleer in het nieuwe veteranenperkje van het Wilhelminapark.

Henk Schram van de Stichting Sneek van weleer in het nieuwe veteranenperkje van het Wilhelminapark. FOTO NIELS DE VRIES

Douwe de Groot, nu beleidsadviseur groen bij de gemeente Súdwest-Fryslân, was de laatste officiële parkwachter in het monumentale Sneker Wilhelminapark, dat in 1898 werd aangelegd. Hij woonde in het witte parkwachtershuis van 1986 tot 1994. ,,Ik woonde in het mooiste huis van Sneek en had de grootste tuin’’, zegt hij over die periode.

Toen al werkte hij bij de groenvoorziening, maar de parkwachters, die bij de gemeente in dienst waren, hadden als extra taak het toezicht houden in de avonden en weekenden. Omdat er nog geen officiële zwerfdierenopvang was, klopten de Snekers ook hiervoor bij de parkwachter aan. ,,Kuikentjes werden gebracht, schildpadden, maar ook wel eekhoorns’’, vertelt De Groot. Ze werden in de dierenverblijven in het park geplaatst.

De Groot was ook degene die het laatste doodshoofdaapje naar de stichting Aap bracht. ,,Dat was nog in het park geboren. Vroeger kon dat nog, aapjes op die manier houden, maar dat kon op een gegeven moment niet meer.’’ Ook herinnert hij zich de levendige vrijdagen waarop trouwstellen zich met fotograaf voor een reportage in het park meldden. Scholen kwamen er voor educatie en de ouderen van toenmalig Thabor maakten er hun ommetje.

Ontworpen door Vlaskamp

Nog steeds wordt het park gebruikt door alle generaties en het is een park van en voor Sneek, vertelt secretaris Henk Schram van de Stichting Sneek van weleer. De ondernemer maakte in 2018 samen met de huidige voorzitter Janny Jaasma een wandeling door het park. Bij beiden begon het te kriebelen. Ze wilden wel wat meer betekenen voor het door Vlaskamp ontworpen park. Arno la Haye kwam erbij als penningmeester en de Stichting was een feit. Doel is de uitstraling van vroeger zo veel mogelijk terug te brengen.

Zo herstelde de Stichting de oorspronkelijke bomenroute. Met hulp van de Nationale Bomenstichting werden bij zeventien bomen bordjes met informatie geplaatst. Er volgen nog twintig bordjes. ,,Er staan QR-codes op, waarmee nog meer informatie over de soort te verkrijgen is. Hiermee verbinden we het verleden met het heden. We willen ook vooruit kijken. Het in oude luister herstellen moet gebeuren met een knipoog naar het heden.’’

Andere plannen zijn om het oude ANWB-bord bij de entree te vervangen door een nieuw bord, de betonnen bankjes middenin het park te vervangen en de dierenverblijven op te knappen. ,,Meer jungle-achtig’’, zegt Schram, die voorheen tuinontwerper was. De Stichting denkt aan meer planten in de verblijven met een bewateringssysteem en aan een schilderbeurt voor de hokken.

Erkenning voor de tuinlieden

Het geld hiervoor had oorspronkelijk binnengebracht moeten worden met een evenement dat het stichtingsbestuur in het park wilde houden. Daar moest Sneek terugkeren naar de tijd van 1910. Corona zorgde ervoor dat deze opzet niet uitgevoerd kon worden. Daarvoor in de plaats kwam een zoektocht naar fondsen en subsidies. Zo werd 40.000 euro binnen gehaald.

Van dit bedrag is ook het monument betaald dat zaterdag onthuld wordt door burgemeester Jannewietske de Vries. Kunstenaar Ruth Vulto Gaube uit Workum ontwierp het. ,,Hiermee willen we de gewone man eren. De mensen die alles voor het park gedaan hebben’’, stelt Schram. De Groot vat het kunstwerk niet op als een persoonlijk eerbetoon maar als erkenning voor alle tuinlieden de afgelopen 120 jaar.

Het was toen het Old Burger Weeshuis dat het park aan de stad schonk in het kader van de volksgezondheid. ,,Men moest er een lommerrijke wandeling kunnen maken’’, vertelt De Groot. Die gift van toen moet een beleving voor de Snekers blijven, vindt de Stichting. Zij willen ooit een soort nationale Wilhelminadag houden, waarbij hoveniers, vrijwilligers en mensen van de gemeente samenkomen om onder het genot van catering het park een grote beurt te geven.

,,Je kunt wel kritiek hebben’’, merkt Schram op, maar in zijn ogen kun je beter samenwerken met de gemeente. ,,Als Snekers zijn wij dan gewend de handen uit de mouwen te steken.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Súdwest-Fryslân