Een hechte tweeling van negentig: 'We snappe einliks sels net dat we sa âld wurden binne'

Hun echtgenoten waren dikke vrienden, ze trouwden op dezelfde dag en wonen nu allebei in hetzelfde verzorgingstehuis waar ze vandaag negentig worden.

Tweelingzussen Eesje en Janny Schotanus zijn donderdag 90 jaar geworden.

Tweelingzussen Eesje en Janny Schotanus zijn donderdag 90 jaar geworden. FOTO SIMON BLEEKER

Janny Bijlsma-Schotanus en Eesje Smits-Schotanus zijn een eeneiige tweeling. Hoe dat is? Ze zitten schouder aan schouder in de woonkamer van Eesje en zeggen: ,,Wy witte net oars.’’ Janny woont op de eerste etage van verzorgingstehuis Marienacker in Workum, Eesje op de derde en iedere dag zien ze elkaar wel even.

Allebei werkten ze hun hele volwassen leven in de vis. Eesje stond met man Willem achter de toonbank van de Staverse Vishandel in Stavoren. Janny dreef met echtgenoot Jappie viswinkel Bijlsma in Workum.

De tweeling groeide grotendeels op in It Heidenskip en eigenlijk was het de bedoeling dat ze naar de huishoudschool zouden gaan. Maar de oorlog gooide roet in het eten. De trein naar Sneek reed niet langer waardoor de meisjes de school niet konden bereiken.

Zo kwam het dat ze de zevende en achtste klas van de lagere school noodgedwongen nog een keer deden. Daarna gold de leerplicht niet langer en gingen ze op hun veertiende werken. Eesje werd boerefaam en Janny kreeg een betrekking in een kruidenierswinkel in Ferwoude.

Visserswereld

Eesje had als eerste verkering. In het Rijsterbos ontmoette ze op Pinkstermaandag, tijdens de ‘vrijgezellenmarkt’ haar Willem. Altijd liepen er met Pinksteren rijen jongelui door het bos, weet ze en Willem uit Stavoren bracht haar op de fiets weer thuis in It Heidenskip. ,,Ik kom oer in wike wer’’, zei hij, want in de tussentijd moest hij vissen op het IJsselmeer. ,,Eh nee, ik wist neat fan de fiskerij’‘, zegt Eesje.

En Janny, die later haar Jappie trof, een kameraad van Willem, wist ook al niks van de visserswereld. Maar het leerde snel, al lusten ze allebei nog steeds geen zoute haring.

In 1952, na drie jaar verkering, trouwden de zussen op dezelfde dag. Janny had de lap stof voor haar blauwe trouwjurk al gekocht toen Eesje en Willem ook de knoop doorhakten. Samen gingen de zussen daarom naar het Couponhuis in Sneek voor een tweede lap. Eesje: ,,O? Der wit ik neat mear fan.’‘ Janny: ,,Ja, en dêrnei hat Pietsje Tilstra út Woarkum ús jurken makke.’‘

Zo kon het dus gebeuren dat op 27 februari 1952 in Stavoren een bruiloft in stereo werd gevierd. Twee bruiden in donkerblauw met anjers in hun haar en parels om hun hals huwden twee vishandelaren die kameraden van elkaar waren.

De tekst gaat verder onder de foto.

Goed leven

Janny en Jappie kregen vijf kinderen, Eesje en Willem vier. O, wat hebben ze een vis verkocht. Het leven was druk, en vol. En nu zijn ze allebei weduwe en vieren ze hun negentigste verjaardag door de coronacrisis noodgedwongen klein.

Ze zijn er nuchter onder. Het is niet anders. Wekenlang zaten ze dit voorjaar opgesloten in het verzorgingshuis. Eesje: ,,We fielden ús wol gefangen.’’ Maar tegelijk werden ze ook vertroeteld vinden ze, met lekker eten en openluchtconcerten. Het leven is goed. Nog steeds.

De meisjes die ooit als vijfponder (Janny) en vierponder (Eesje) ter wereld kwamen, zijn er nog. Dochter Sjoukje tegen haar moeder Eesje: ,,Dat is toch bijzonder?’’ De tweeling knikt. Straks doen ze weer even een spelletje Triominos. En dan lezen ze de krant. Janny: ,,We snappe einliks sels net dat we sa âld wurden binne.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Súdwest-Fryslân
Instagram