Babyhuis Wierdsma in Sneek stopt: 'Ik heb het er nog met pa over gehad. ‘Wat zou het mooi zijn als we in 2021, wanneer we zestig jaar bestaan, kunnen stoppen’. Dat vond hij een gewéldig idee'

Geen jubileumfeest maar leegverkoop. Na zestig jaar sluit een instituut voor (groot)ouders: Babyhuis Wierdsma in Sneek. ,,Soms sta ik te onderhandelen met een klant die dezelfde buggy voor een paar tientjes minder op een Poolse website heeft gezien. Wat moet je dan nog?’’

Ditmer en Marieke Wierdsma.

Ditmer en Marieke Wierdsma. FOTO NIELS DE VRIES

Achterin de zaak aan het Normandiaplein kun je tafeltennissen, zo kaal is het er. De meeste bedjes, wiegjes, commodes, kasten en kinderwagens zijn al verkocht. Schappen met kussens, lakens en zachte dekens raken leeg, op glanzende kroonluchters, bijtringen, fotolijstjes en loopfietsen zijn oranje afprijzingsstickers geplakt. Een aanstaande moeder - een stapel babypyjama’s op haar arm - slentert op deze doordeweekse ochtend zoekend langs de rekken vol aanbiedingen.

Babyhuis Wierdsma (van de slogan ‘Beregoed in Babygoed!’) in Sneek sluit definitief de deuren. Het is het einde van een tijdperk: het familiebedrijf heeft precies zestig jaar bestaan. Maar de tijden zijn veranderd. Veel klanten zijn veranderd en tegen de online krachten kunnen de Wierdsma’s simpelweg niet op. Dus hier stopt het, na zes decennia babygoed. Dat deed even pijn, zegt mede-eigenaar Ditmer Wierdsma (57). ,,Ik ben nu een beetje gewend aan het idee, ik kan er inmiddels ook beter over praten.’’

Wierdsma wijst op een pilaar vlak bij de ingang en laat een oude foto zien. Hij en zijn zus Marieke in 1996, leunend tegen diezelfde zuil, op de drempel van een nieuw avontuur. ,,Het was de dag van de opening en ik weet nog dat ik dacht: ‘Hoe krijgen we deze 1500 vierkante meter vol?’ Mijn ouders waren net uit het bedrijf gestapt en hadden hun huis verkocht om de laatste paar ton voor dit pand te financieren - de bank durfde dat niet aan. Mijn moeder had het daar moeilijk mee, die wilde niet weg.’’

Rotan wiegjes

Gé en Agatha Wierdsma openden hun Babyhuis op 12 april 1961 aan het Grootzand in de binnenstad. Het was een tijd waarin jonge ouders vanuit de verre omtrek nog voor een ‘complete uitzet’ voor de baby naar één speciaalzaak kwamen. Het was een tijd ook waarin vrouwen hun trouwjurk bij hen lieten vermaken tot een hemeltje en de bekleding voor een rotan wiegje. Met een lachje: ,,Ik weet nog goed dat we soms een partij van die wiegjes gingen halen bij meubelfabriek Rohé in Noordwolde.’’

Broer en zus hielpen al vroeg mee. ,,Overdag was de winkel open, ‘s avonds ging ik met mijn vader op pad om de meubels - kast, commode en babybed - bij de klanten te monteren. En Marieke ging al snel mee op inkoop.’’ Moeder gaf hen soms een briefje mee voor de conciërge van het W.G. Baarda College in Sneek: Marieke en Ditmer moesten dan eerder thuiskomen uit school, bijvoorbeeld om te helpen bij het lossen van een vrachtwagen vol nieuwe winkelgoederen. ,,Daar was dan wel begrip voor.’’

De voortekenen waren o zo rooskleurig, toen zij de winkel in 1996 overnamen. De verhuizing naar het Normandiaplein, aan de rand van het centrum, met volop parkeerruimte, was een goede zet. ,,Dit was op babygebied al huge .’’ Marieke was een kei in stylen, kleuren en precies snappen wat de klant wil, Ditmer hield de organisatie draaiende. Later stapten ook hun partners Marco en Corine in de zaak. ,,De combinatie was goed.’’

Meubelpleinen verrezen, shoppen als uitstapje scoorde hoog bij gezinnen, Marktplaats en sociale media bestonden nog niet en het fenomeen webshop stond in de kinderschoenen. ,,Het internet was nog niet zo groot.’’ Dat veranderde snel...

Klanten

Marieke Wierdsma (59) heeft een klant geholpen en komt erbij zitten aan de tafel middenin de winkel, tussen nachtlampjes, knuffels en slofjes. Het is ongelooflijk, zegt ze, zoveel lieve post ze de laatste tijd hebben gekregen van trouwe klanten - soms zelfs nog klant van hun ouders. Bedankjes voor passessies met autostoeltjes (de wagen stond dan op de stoep), voor alle vriendelijkheid, voor cadeautips voor kleinkinderen en de service door de jaren heen. ,,Het is hartverwarmend.’’

Ze is erg moe, vertelt ze ook. Nog een week totdat de winkel sluit en op een bepaalde manier kijkt ze ernaar uit. Bijna veertig jaar fulltime, keihard werken heeft een prijs. En alles wat ze juist zo leuk vond om te doen, glipte langzaam door haar vingers. ,,Het verkopen werd steeds moeilijker. Ik wilde mensen goed adviseren, ze blij maken met een mooie bedaankleding of bijzondere kleurencombinaties, maar het voelde blijkbaar steeds vaker of wilde ik mensen iets aansmeren.’’

Online geweld

Het is haast niet te bevatten hoe zeer klantentrouw en koopgedrag beïnvloed zijn door het ,,online geweld’’, zeggen Ditmer en Marieke Wierdsma. Hij: ,,De markt is compleet versnipperd. Het kan maar zo zijn dat ik de kinderwagen verkoop maar dat het matrasje ergens anders vandaan komt. Onze leveranciers hebben trouwens ook webshops en zijn nu óók onze concurrent. We hebben het geprobeerd met een webwinkel hoor, maar we leggen het kansloos af tegen de grote merken. Het is ook kostbaar.’’

Stonden ze weer met een klant te onderhandelen die dezelfde buggy voor een paar tientjes minder op een Poolse website had gezien. Hij haalt zijn schouders op. Wat moet je dan nog? Met veel klanten is het contact prettig, zegt zij. ,,Maar wel ánders. De moeders komen binnen met de telefoon in de hand. Ze kijken rond, nemen foto’s, zoeken direct de online prijzen op. Dan zie ik dat en sta ik in dubio: helpen of niet? Het kan maar zo zijn dat ze hier een dingetje kopen en de rest online bestellen.’’

Persoonlijke service en garantie leggen het af tegen concurrerende prijzen. De kracht van Marktplaats hebben ze trouwens ook onderschat. ,,Het is hip en trendy om opgeknapte of vintage producten te verhandelen. De kwaliteit van meubels en kinderwagens is enorm verbeterd en dat is natuurlijk mooi als het om duurzaamheid gaat, maar voor de handel hebben we er niets aan. Ik zie soms spullen voorbij komen die onze ouders ooit verkocht hebben.’’

Rustig nadenken

Dit grote winkelpand van de Wierdsma’s gaat straks in de verhuur - mogelijk gesplitst in twee units. In de stad circuleren wel wat namen van grote winkels die er graag naartoe willen, maar de familie wil nog niets kwijt over de toekomstige bestemming. Op de eerste etage zijn twee woningen, de bouw van een derde appartement is bijna klaar. Ook hiervoor gaat op: alles in de verhuur. Ernstig: ,,De druk is zo van de ketel, maar rentenieren kunnen we nog niet. We gaan eerst eens rustig nadenken.’’

Of de coronacrisis een rol heeft gespeeld in de sluiting? Ze noemen het een ,,laatste zetje’’. Gelukkig hoefden hun ouders de sluiting niet mee te maken. ,,Dat was ze wel aan het hart gegaan.’’ Moeder Agatha is in 2018 overleden, vader Gé twee jaar later in 2020. Hij woonde tot het laatst boven ‘zijn’ Babyhuis. Marieke Wierdsma: ,,Ik heb het er nog met pa over gehad. Zo van: ‘Wat zou het mooi zijn als we in 2021, wanneer we zestig jaar bestaan, kunnen stoppen’. Dat vond hij een gewéldig idee.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Súdwest-Fryslân
Winkels
Instagram