Al varend een pizza bestellen? Dat kan bij de Pizzapraam die sinds kort rondvaart op de Hegemermar

Al varend of vanaf je ligplaats een pizza bestellen en aangeleverd krijgen. Dat kan sinds kort op de Hegemermar waar Abel Beerda en Annewil Bremmer rondvaren met de Pizzapraam.

De oven is warm. Abel Beerda kan de pizza's bakken.

De oven is warm. Abel Beerda kan de pizza's bakken. FOTO NIELS DE VRIES

Een ouderwetse bel klingelt over de Hegemermar. Het is donderdagmiddag 16.00 uur en de Pizzapraam maakt zich op voor vier dagen verkoop op de meren in de omgeving van Heeg. De bel is amper nodig. Annewil Bremmer en Abel Beerda uit IJlst, die op 3 juli met hun onderneming startten, trekken veel bekijks. Of beter gezegd: hun meer dan honderd jaar oude praam met de pizzavlag in top trekt de aandacht. Menig watersporter trekt de mobiel uit de zak om even een foto te schieten.

,,Het is de kunst om nog net op tijd de plannen voor het avondeten te verstoren’’, zegt Abel, die de praam vijf jaar in bezit heeft en helemaal opknapte. Inclusief een spudpaal. Elke boot kan daardoor langszij makkelijk aanleggen, ook al is het midden op het water. Dat het werkt, merkten ze na een training van één van de skûtsjes, vertelt Annewil. Het skûtsje zocht daarna de Pizzapraam op en Annewil kon gaan bakken voor de hele bemanning.

Vertrokken uit Heeg maakt de praam eerst de korte oversteek naar de Rakkenpôlle. Daar blijkt de gedachtegang van Abel te kloppen. Ron Scheffer uit Heeg moest nog boodschappen doen, maar nu hij de Pizzapraam ziet, ,,hoeft dat niet meer’’. Scheffer is op pad met twee kinderen, Marijn Scheffer en Melle Wiltenburg, en maakt samen met hen een keus uit het aanbod.

Vijf soorten pizza’s

Dan gaat op de praam de geoliede samenwerking van start van twee jonge ondernemers. Ze vouwen de pizzadozen, Annewil rolt het deeg uit tot ronde pizza’s en vult ze met verse ingrediënten waarop Abel ze in de oven steekt. Niet veel later zit het drietal in het gras hun bestelde pizza’s op te eten. Intussen bestelt een gezin uit Rotterdam één pizza. Ze hebben een boot gehuurd en zijn vanaf Gaastmeer naar het eiland gevaren. ,,Eind van de middag doen we meestal een borrel met chips of nootjes. Nu nemen we de pizza als borrelhapje.’’

De Pizzapraam hanteert een kleine kaart. Er zijn vijf soorten verkrijgbaar, de Margherita, twee vega-pizza’s en twee met vlees. Verder wordt er fris, bier en wijn verkocht. ,,En op is op’’, zegt Annewil. ,,We zijn tenslotte een schip en kunnen maar een beperkte hoeveelheid deeg meenemen in de koeling.’’ Op hun sociale media-kanalen geven de schippers het aan als ze uitverkocht zijn. Wie ter plekke bestelt, betaalt met pin, wie van tevoren bestelt via de website betaalt meteen en kan een tijdstip aangeven. Waar het schip ligt, is te volgen via de GPS-tracker. De Langehoekspôlle (konijneneiland) wordt ook geregeld bezocht.

'Onze Ik Vertrek in Nederland'

Zowel Abel als Annewil zijn van kinds af aan bekend op de Friese wateren. Abel groeide op in IJlst en wilde vanuit hun leven in Amsterdam eigenlijk wel terug. Hij was er scheepsrestaurateur op klassieke schepen. Annewil werkte in de reclame en als projectmanager. Ze besloten afgelopen winter het roer om te gooien. Annewil doet nog wel freelance opdrachten als projectmanager, maar besloot zich van hobbykok om te laten scholen tot professioneel kok. Daarvoor volgt ze nu de opleiding Dutch Cuisine in Sneek. Ze wil zich straks ook in laten huren als cateringchef.

Hun avontuur noemen ze zelf gekscherend ,,onze Ik Vertrek in Nederland.’’ Naast de belemmerende coronaregels ging alles net anders dan ze bedacht hadden. Hun oorspronkelijke idee was een varend of reizend restaurant te beginnen. Dat bleek zoveel voeten in de aarde te hebben, dat ze een eenvoudiger opzet kozen: pizza’s verkopen. ,,De vraag is of de watersporters het aandurven om bij ons te bestellen of niet. In dat laatste geval wordt het niets, maar wij hebben zin in dit avontuur’’, zegt Abel. Ze rekenden stiekem een beetje op drukke dagen tijdens het skûtsjesilen, maar ook dat evenement werd geschrapt.

Lokale producten

Het belangrijkst is dat ze samen kunnen ondernemen. ,,Dat wilden we. Samen laagdrempelig iets beginnen.’’ Bewust kozen ze voor lokale producten. Het rookvlees komt van de Friese roodbonte koeien van Abels moeder uit IJlst. De salami wordt in Akkrum gemaakt en komt van varkens uit Echtenerbrug en de kaas komt uit Workum. De groenten kopen ze in bij Boer & Chef in Drachten. Het idee was van hun eigen moestuin gebruik te maken, maar de oogst daarvan was te laat klaar.

In de 350 graden warme oven zijn de pizza’s in 3 minuten klaar. Abel keek eerst naar een steenoven maar die bleek veel te zwaar voor het schip. De oven is nu aan de buitenkant van staal en weegt nog 120 kilo. Op het stalen omhulsel kunnen de pizzadozen met inhoud warm gehouden worden. De eerste keer dat er een rij van vijftien wachtenden stond, kreeg Annewil het wel even benauwd. Maar het duo blijkt snel te kunnen werken. ,,Gisteren bakten we in een uur veertig pizza’s.’’ De geur die dat verspreidt doet je op de boot in een pizzeria wanen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Súdwest-Fryslân
Eten & drinken
Horeca
Instagram