Pikeur Robin Bakker geniet van de snelheid van paardenraces, van het hele wereldje. Winst van de Prijs der Giganten is de kers op de taart en maakt de lange werkdagen volledig waard.

Foto: Robin Bakker

WESTHEM Robin Bakker uit Westhem is momenteel succesvol pikeur, met de winst in de hoog genoteerde en goed betaalde Prijs der Giganten op het Victoriapark in Wolvega als kers op de taart. Met 32.000 euro als prijs voor de eigenaar van het paard en een percentage voor de rijder. Na viermaal tweede, was het eindelijk raak voor Robin.
Lees meer over
Súdwest-Fryslân

Ook succesvolle pikeurs worden vaker niet eerste dan dat ze wel eerste worden, dus hun motivatie voor de sport an sich is groot. De 38-jarige Robin Bakker is al lang verslingerd aan deze sport: sinds zijn zestiende racet hij zittend op een smal karretje met twee hoge dunne wielen, achter een paard dat zo snel mogelijk rent.

De snelheid en de onderlinge competitie in paardenraces is verslavend

De snelheid is verslavend én de competitie met de andere paarden en hun pikeurs die tegelijkertijd in dezelfde race ook als eerste over de finish willen.

Hij werkt bijna dagelijks voor de stal van Paul Hagoort in Oldetrijne, waar zestig dravers in de stallen staan. Paarden die door hem en andere pikeurs worden getraind. “Toen ik er negen jaar geleden begon waren er minder dan twintig paarden, nu zo’n veertig meer.” Ook het aantal personeelsleden is toegenomen. “Ik was eerst de enige naast Paul.”

De eigenaar van de stal doet zijn best om de beste jonge paarden te kopen, die vervolgens worden getraind in het snelle racewerk op de ovale renbaan zoals onder andere in Wolvega. Robin komt met de paarden in heel Europa in actie, van Wolvega tot Parijs, Stockholm, Duitsland, Denemarken, België, Italië.

“En dat alles voor een wedstrijd die twee tot drie minuten duurt”, lacht hij. Bij de Grote Prijs der Giganten was de hoofdprijs 32.000 euro, dus dat zijn best veel euro’s per minuut als je het uitrekent zonder de uren eromheen mee te rekenen.

Beloning in geld en mentale beloning voor het harde werken

Na viermaal een tweede plaats was het eindelijk raak voor Robin. Het is niet alleen een beloning in geld, het is ook een beloning voor het harde werken. “Alles eromheen moet kloppen, je moet goed kunnen trainen, goede faciliteiten hebben, de medische begeleiding moet goed zijn, het paard moet op het juiste moment pieken en dan moet je natuurlijk ook nog een goed paard hebben.”

“Er zijn ook weleens periodes dat het niet lukt.” Winnen doe je niet zomaar. “Je moet altijd zorgen dat je scherp blijft. Je moet blijven presteren op de juiste momenten, anders ben je zo weer vergeten. Het paard maakt de ruiter.”

Echtgenote Titsia Tjalsma is ook opgegroeid met het paardenvirus

Robin is getrouwd met Titsia Tjalsma, zij steunt hem in zijn baan met lange werkdagen. Dat zij hem steunt en begrijpt is geen toeval, haar vader had ook een renstal en ze is opgegroeid met het paardenvirus.

Haar vader had samen met Titsia haar pake paarden en die was eigenaar, trainer en rijder. Titsia en haar zus Hiltje kwamen van huis uit al op de koersen. Hiltje Tjalsma heeft maar liefst zeven keer de Gouden Swipe gewonnen op de drafbaan van Joure.

Dochter rijdt pony bij Hanzeruiters in Bolsward

Robin en Titsia hun dochter van elf heeft het virus ook, zij rijdt pony bij de Hanzeruiters in Bolsward. Hun zoon van tien vindt vooral voetbal leuk.

Het is hard werken, soms zeven dagen per week, met af en toe een voldoening schenkende overwinning. Robin: “Het hele wereldje eromheen vind ik mooi. Het reizen, het trainen, de wedstrijden, de mensen, het werken met de paarden. Het winnen is de kers op de taart.”

Nieuws

Meest gelezen