Samen met

Rotterdamse Wendy: 'Ik wist dat ik eens wakker zou worden in Friesland'

Wendy bij de laatste bramen: 'Nooit gedacht dat ik hier terecht zou komen, op een kruispunt van prachtige gebieden'. Foto: Germ Geersing

Geboren en getogen in Rotterdam, kon de 49-jarige Wendy Batist niet vermoeden dat ze ooit in Friesland zou gaan wortelen. Dat gebeurde toch, dankzij haar relatie met Mindert de Vries en nadien door werkzaamheden voor onder meer de Noardelike Fryske Wâlden. „Toen ik de relatie met Mindert kreeg, wist ik dat ik eens in Friesland wakker zou worden’.
Lees meer over
Drachtster Courant

Wendy Batist groeide op in de Rotterdamse wijk Overschie. Ze volgde een HBO-opleiding voor communicatie. „Met dit vak mag je overal binnen kijken. Na werkzaamheden bij de overheid kwam ze bij de TU Delft. „Daar zijn ze bezig met onderzoek om de wereld te verbeteren. Ik was meer voor de vrijetijds- en culturele hoek opgeleid, maar ‘mensen met inhoud’, dat sprak me meer aan”, vertelt de import-Friezin.

Ze kreeg een relatie met Mindert de Vries, die als ecoloog onder meer werkt aan verbetering van kustsystemen. En dat dan weer gericht op de klimaatverandering. Hun werkgebieden overlapten. „Vroeger wilde ik graag natuurboeken hebben, biologieboeken vond ik erg leuk. Mijn vader wees me altijd op vogels, dieren etc. Bovendien waren we altijd in Nederland op vakantie, wandelen, fietsen, dus in de natuur. In het gezin was ik de jongste van vier, moest dus altijd het hardst fietsen om mee te komen”, lacht ze.

Onder beton

De grote liefde voor natuur en landschap kwam in Rotterdam niet tot bloei. „Het landschap ligt daar onder beton en er staat altijd wel iets voor”, klinkt het met ironische ondertoon. „Ik was altijd wel een buitenmens, zat ook op scouting. Toen ik bij een gemeente ging werken, en later Rijkswaterstaat, kreeg ik te maken met grote programma’s. Zoals tegen geluid langs snelwegen. Heel praktisch, dus.”

Ze kende Mindert al lang, waren beide ook ‘toeteraars’ in een Rotterdams orkest. „Toen we een relatie kregen, wist ik, op een dag word ik wakker in Friesland. Vijf jaar geleden kwamen we hier. We zochten een plek om te wonen, Mindert wilde graag een oude boerderij opknappen. Studenten van de TU Delft hebben ons geïnspireerd, de jonge ingenieurs van de toekomst. Die duurzaamheid vanzelfsprekend als uitgangspunt nemen”

Oude pleats

De oude pleats aan de Opperbuorren-West bij Oudega was in deplorabele staat. „Ja, echt in een droevige toestand. Om hier een duurzaam huis van te maken, was wel een uitdaging. Het was overigens toeval dat we hier in Oudega terecht kwamen”, legt de communicatiespecialist uit. Het is gelukt voordat Corona uitbrak. En nog voordat huizen welhaast onbetaalbaar werden. „We hebben geluk gehad!”

Inmiddels verdiepte de Rotterdamse zich ook meer in de Friese taal. „De baan bij Rijkswaterstaat vond ik niet Fries genoeg. Ik wilde ook de omgeving, de mensen en de taal beter leren kennen. Ik liep tegen Albert van der Ploeg aan, voorzitter van de Noardelike Fryske Wâlden, de vereniging in Noordoost-Fryslân met het werkgebied tussen Dokkum en Drachten waarvan het overgrote deel van de bijna 800 leden, boeren en particulieren, met (agrarisch) natuur- en landschapsbeheer voor het behoud van het bijzondere landschap en de boerenlandvogels zorgt.

NFW

Wendy ging aan de slag als parttime communicatieadviseur bij de vereniging NFW, het was koren op haar molen. „We kunnen helpen het natuurlijk landschap op de kaart te zetten en ook de Wâldpyk-cultuur en de rol van de boeren daarin. Ik had contact met alle ‘spelers’, boeren, professionals Staatsbosbeheer tot de eigenaar van het Bloemenparadyske. Ze kijkt er met veel plezier op terug en leerde er veel over het agrarische leven en het landschap „Er is een overeenkomst tussen Rotterdammers en Friezen. Beiden zijn heel open en direct.”

Alsof het niet druk genoeg was, besloot de kersverse Friezin in de coronatijd een studie op te pakken. „Ach, de verbouwing was net klaar. Ik wilde eigenlijk altijd al een mastertitel hebben. Heb naar allerlei studies gekeken, kwam terecht bij Letteren, landschapsgeschiedenis. Nou ja, ik zat goed in dit gebied. Heb een scriptie geschreven over de invloed van het beleid op het landschap en de beleefbaarheid van het landschap in de Noardlike Fryske Wâlden. De titel Nationaal Landschap fascineerde me. Wat betekent dat?”

Alde Feanen

Met de verworven kennis kijkt ze nog weer anders naar het landschap rond haar woonstee. „Klei, zand, veen, je ziet ook waar het een ophoudt en het ander begint. Tja, als je het weet, dan zie je het. Om een bekende Nederlander te citeren. Nooit gedacht dat ik hier terecht zou komen, op een kruispunt van prachtige gebieden: De Alde Feanen, de wouden, graslanden. Van coulisselandschap had ik nog nooit gehoord.” Ook de Friese taal maakt ze zich steeds meer eigen, al is haar uitspraak volgens sommigen niet altijd correc. Alsof elke Fries standaard-Fries zou moeten spreken.

De Rotterdamse is hoe dan ook in korte tijd al flink geworteld in de Fryske groun. Ze heeft veel wensen vervuld. „Of ik nog wensen heb? Nog meer van het landschap zien en beleven. En van de mensen.”

Dit artikel is het product van een samenwerking tussen de redacties van Leeuwarder Courant en Drachtster Courant

Nieuws

menu