Jaap de Vries stopt met tankstations in Drachten: na 52 jaar 'los van de pomp'

Jaap de Vries en moeder Marijke hier nog samen aan het werk. Foto: Eigen foto

Twee tankstations in Drachten raken binnenkort een bekend gezicht kwijt. Over ongeveer een week stopt na 52 jaar Jaap de Vries, nadat moeder Marijke (87) twee jaar geleden in verband met Corona al de kiosk had verlaten. Het einde van een familiebedrijf.
Lees meer over
Smallingerland

De tot zo’n 20 jaar geleden in Drachten woonachtige De Vries heeft twee tankstations, een aan de Stationsweg en de ander in de Drait, aan de Eems. Total. „Die aan de Eems is altijd een Total-station geweest, aan de Stationsweg zijn we met Fina begonnen. Inderdaad, allemaal Frans”, lacht de Fries.

De Vries werd 32 jaar geleden ‘eigen baas’. „Maar daarvoor was ik al vanaf mijn 15de werkzaam in de benzine. Toen als pompbediende. Je hielp de klant, deed de ramen en de lucht, ik deed alles. Een bediend tankstation is mooier, maar dat ik dat vind, kan ook door de leeftijd zijn. ‘Toen was het beter?’. De jeugd zal nu eerder zeggen dat je niet in de kou gaat staan om iemand helpen”, meent de oud-Drachtster.

Familiebedrijf

Toch denkt De Vries juist aan die vroege tijd, letterlijk als pompbediende, met plezier terug. „Ik denk wel dat juist dit de charme was, meer contact met de klant.” Het is begonnen als een familiebedrijf, met vader Freerk, eind jaren ‘50 aan de Stationsweg. „We zijn steeds verkast, na 35 jaar zijn we terug op de oude plek. Mijn zus Sjoukje was ook in het bedrijf werkzaam, maar zij heeft later een carrièreswitch gemaakt. Zij en mijn vader waren meer technisch en werkten in de garage, mijn moeder (Marijke-red.) en ik meer zakelijk.”

Moeder Marijke (87) heeft haar sporen zeker verdiend, ze werkte tot twee jaar geleden elke middag mee. „Ze is gestopt vanwege de Corona, en die periode is nog niet over. Mijn moeder werkte altijd met iemand samen, maar ze kon alles, lotto, toto, ze redde zich ermee”, vertelt De Vries.

Mijn auto is lek

Het beroep heeft volgens de afzwaaier veel mooie kanten. „Zeker, wisselende klanten, elke dag is er wel iets, elke dag is anders. De diversiteit van klanten, je hebt ze in alle soorten en maten. Leuke, vervelende, je probeert iedereen zo goed mogelijk te helpen. Ik heb ook wel gekke dingen meegemaakt, natuurlijk. Zoals een klant in de wasserette die alle ramen open had omdat het mooi weer was. ‘De auto is lek’, zei hij... Of toen ik eens naar buiten keek, en er ineens een fanclub was met Engelse sportwagens. Maar ook de gewone kant is boeiend.”

Lastige klanten waren er niet veel, maar toch. „Tja, klanten die niet betalen. Je had smoezen als ‘het pasje werkt niet’ of ‘even het pasje van huis halen’. Elke keer dat het je overkomt, is het sneu geld. Je moet je heel wat liters voor tanken om dat er weer uit te halen. En dan de vraag, hoe ga je er mee om. Want er zijn genoeg klanten die wel betalen.”

Het tankstation in De Drait wordt straks onbemand. „Een voordeel daarvan is, dat je nooit een rekening hebt die niet betaald wordt. Dit wordt een Express station van Total. Aan de Stationsweg komt een nieuw echtpaar, dit gaat verder als VOF Dijkstra tanken en wassen. Want de wasstraat zat er altijd al bij, ook in de Drait. Eind januari is daar ook een moderne wasstraat waar je met een pasje kunt betalen.”

Laadpalen

Het zal nog even duren, maar ook het benzineloze tijdperk zal eens komen. „Er komen laadpalen aan de Stationsstraat. Die ontwikkeling gaat door, daar ontkom je niet aan. Misschien dat je dan meer accu’s gaat verkopen. Maar dit dient mijn tijd wel uit. Je ziet het ook met zonnepanelen, die moet je schoonmaken. Dat is ook iemands brood. En vroeger was dus niet alles beter.”

In zijn jonge jaren maakte De Vries de autoloze zondagen mee, in 1973. „We hadden toen al een stankstation. Benzine was op de bon. Je moest dan steeds letten op hoeveel liter je per bon mocht tanken. En nu rijzen de prijzen de pan uit. In het begin, aan de Schuitmakerswal, kostte een liter 69,09 cent, dat was in de jaren ‘70. We hadden toen in een straal van twee kilometer vier locaties, en woonden daar ook nog.”

De in Sneek woonachtige oud-Drachtster hangt straks ongetwijfeld met weemoed ‘de slang aan de wilgen’. „Ik ben blij dat ik altijd goede klanten heb gehad, en met velen goede band opgebouwd. En met velen ook lief en leed gedeeld.”

Nieuws

Meest gelezen