Pooi de Vries, de laatste vaste gast van café Ulesprong: 'Dat ik hjir wei moat, falt my hiel swier' | van a tot z

De caravan van Pooi de Vries (63 jaar, knalblauwe ogen, Nokia aan de broekriem) staat al zo lang op het boerenerf van café Ulesprong, dat-ie opgegaan is in de natuur. De knotwilgen, het vogelbroedgebied tegenover de kroeg, de ijsbaan van ijsclub Klein Begin - vermaard vanwege de eeuwige strijd om de eerste kortebaanwedstrijd van het seizoen - en de tuin aan de Heafeart: Pooi wil hier helemaal niet weg.

Pooi de Vries bij zijn caravan. ,,It falt my hiel swier dat ik hjir wei moat.''

Pooi de Vries bij zijn caravan. ,,It falt my hiel swier dat ik hjir wei moat.'' FOTO LC

Lees meer over
Opsterland

Maar zijn toekomst is verbonden aan het lot van Frieda van den Berg. De 79-jarige waardin overleed in maart. Het café is sindsdien dicht, de boerderij met de gaskachels en het verschoten behang is onder voorbehoud al verkocht. Pooi de Vries schiet vol als hij zegt dat dit dus ook het einde is van zijn leven hier op het puntje van de Ulesprong, huisnummer 1. ,,Dat ik hjir wei moat, falt my hiel swier.’’

Rustzoekers

Nieuws

menu