Genieten in het bos bij Beetsterzwaag: 'Elke keer een ontdekkingstocht'

Eropuit, massaal zocht men dit weekeinde de natuur op. Genieten van de eerste lentebode, waar een week eerder duizenden genoten van schaatsen op natuurijs. Maar vooral: het weer kunnen ontmoeten van anderen.

 Wandelen op afstand door de bossen bij Beetsterzwaag. FOTO LC

Wandelen op afstand door de bossen bij Beetsterzwaag. FOTO LC

Een knieblessure bracht Mirjam de Bruin in een fitnessgroep bij Bewegingscentrum Drachten. Nu wandelt ze al weken samen met echtgenoot Ron en dochter Sofie (7) en zoontje Vince (3) door de bossen bij Beetsterzwaag. De routes van 5 en 10 kilometer, die al negen weken door BCD-eigenaar René de Jong worden uitgezet, blijken een succes.

,,We wonen in Drachten en kwamen hier wel eens, maar we wisten niet dat het hier zo mooi is‘’, aldus De Bruin.

Waar doolhof

Honderden leden banen zich ieder weekend, sinds het sportcentrum vanwege de tweede lockdown de deuren moest sluiten, door het landgoed. En zelden alleen: de meesten nemen hun partner of gezin mee. Zo ook dit weekeinde. De wandelaars, De Jong schat dat wekelijks een paar honderd leden de route lopen, worden door een waar doolhof geleid van gewone en smallere paden, langs geulen, waterplassen, heideveldjes en struikgewas.

De Jong weet precies waarlangs hij de deelnemers en andere bezoekers van het landgoed langs leidt. ,,Het zijn de oude hardlooproutes van mijn vader en broer Henk. Ik ken hier ieder paadje.’’ Met echtgenote Natsasja Hoekstra loopt hij ieder weekend de route in tegengestelde richting. ,,Zo komen we iedereen tegen. Het zorgt voor binding met de leden. Er is tijd voor een praatje. Dat vinden mensen ook belangrijk. En natuurlijk houden we afstand.’’

Van het oorspronkelijke ledenbestand (3000) heeft BCD sinds de pandemie zo’n 40 procent zien afhaken. Mirjam de Bruin is blij dat het sportcentrum dit alternatief heeft bedacht. ,,Er wordt zo toch iets voor de leden, die hun contributie betalen, georganiseerd. Voor ons is het elke keer een ontdekkingstocht.’’

Negatieve geluiden

Toch horen De Jong en Hoekstra ook negatieve geluiden. Het wordt te druk in het bos, overlast door geparkeerde auto’s en bij de coffee-to-go, die door Thom Gabie is geopend, zou het onvoldoende coronaproof zijn. Onzin, meent De Jong. ,,De mensen lopen allemaal in dezelfde richting, dus ze komen elkaar niet tegen. Van de eigenaar van Lauswolt mogen we zelfs gebruik maken van de parkeerplaats, omdat er toch geen hotelgasten zijn.’‘

,,En ook Thom is blij met de extra omzet die nu wordt behaald. Het zorgt juist weer voor een beetje reuring. En als er dan sommige mensen zijn die denken dat ze het hier allemaal kunnen claimen, tja. Vanmorgen waren er trouwens bij de startpunten een paar bordjes weggehaald. Dan ben je wel een beetje sneu als je zoiets doet.’’

Geluksmomenten

,,Het is zelf maar wat je als druk ervaart. In het bos verspreiden de mensen zich heel snel’’, constateert Ron de Bruin. En wanneer wandelaars elkaar wel willen passeren of tegenkomen, dan gunnen ze elkaar de ruimte. ,,Ik noem het geluksmomenten’’, zegt De Jong. ,,We triggeren de mensen en kijk eens hoe ze er van genieten. Een van de fanatiekste wandelaars van nu is iemand die tot voor kort eigenlijk alleen maar in het krachthonk bezig was.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opsterland