De Bloemist | Op een bountyeiland

Bloemist Willem de Graaf Els van Erp Wieberen Elverdink.

De handel van florist Willem de Graaf uit Leeuwarden bloeit volop in coronatijd. Toch draait het hier om veel meer dan alleen geld verdienen. Vandaag aflevering 3 van een docusoap.

Je herkent de ware Senseo-verslaafde aan de manier waarop hij het koffiemachientje bedient. Zonder te kijken, in vloeiende, bijna ballet-achtige bewegingen. Én met oog voor die vermaledijde nadruppel.

Met een dampend bekertje zwiert Willem de Graaf achter zijn houten toonbank vandaan, naar buiten, waar hij zijn bruine traktatie ongevraagd in de handen drukt van een mevrouw die zich zwijgzaam op de veranda van het antracietkleurige bloemenbastion heeft geposteerd.

,,Kiek, Els.’’

,,Hoi, Willem.’’

Els, dat is Els van Erp, een zilvergrijze verschijning met twinkelogen als meloenpitjes, waarboven ragfijne wenkbrauwen van een strak epileerregime getuigen. Als Els er is, dan krijgt Els een bakkie.

Zie het als wederdienst. ,,Want op Aruba was ut andersom, nyt Els?’’

Huh? Aruba?

Liefdeskoppel

Het had weinig gescheeld of de Bilgaarder bloemist en Els waren familie geweest. Soort van, dan. Jarenlang vormden Willems dochter Jessey en Els’ zoon Jasper een liefdeskoppel en in hun zog raakten ook beider ouders goed bevriend.

En toen de familie Van Erp in die periode eens een vakantie boekte naar Aruba, in een huis voor acht personen, terwijl de Van Erpjes inclusief ‘schoondochters’ slechts met zes waren, vroeg Jessey of haar vader misschien mee wilde.

Nou, dat wilde Willem wel.

,,Ut waren de mooiste feertien dagen fan mien leven.’’

Els: ,,Een bountyeiland, dát is het.’’

Maar zoals dat soms gaat, vervloog de liefde tussen Jessey en Jasper. Geen gedoe, gewoon uit elkaar gegroeid. Willem: ,,Wij fonden dat als ouders haast erger as sy self.’’

Omdat de romance van hun kroost hen niet langer verbond, had de vriendschap tussen Willem en de Van Erpjes óók gemakkelijk kunnen verwateren. Maar daarvoor waren ze al te hecht. ,,Onze ‘relatie’ heeft wél stand gehouden’’, lacht Els, die haar oog heeft laten vallen op een uitbundig zachtroze hortensia.

Kindernieuwtjes

En nu komt zij wekelijks langs in Willems Blokhut van de Bloei. Om elkaar op de hoogte te houden van de kindernieuwtjes – alsof ze nog familie zijn. Jasper woont tegenwoordig in Athene, Jessey in Amsterdam, beiden gelukkig.

Over Jessey gesproken. Willem, plechtig ineens: ,,Se krijt in april haar tweede kind. Se het al un jonkje, in januari krijt mien andere dochter un meiske en in april Jessey weer. Ik kreeg gister un berichtsje… Drie kleinkienders in anderhalf jaar…’’

,,Och, Willem jongen, wat geweldig!’’, jubelt Els.

De herfstzon werpt warme bundels het winkeltje binnen, op Willem, op Els en op de roze hortensia’s.

Het is hier dan misschien geen bountyeiland, maar heel even beleeft de bloemenkiosk een stil moment van vergelijkbare paradijselijkheid.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Leeuwarden
Coronavirus