In de tuin van Anneke bestaan geen domme vragen

Je kunt tuinbladen lezen, of boeken, of met een app proberen uit te zoeken hoe dat plantje ook alweer heet, maar dit weekend kon je de kunst ook afkijken bij tientallen Groei en Bloei-tuiniers. Bij Anneke Liemburg uit Oranjewoud bijvoorbeeld.

Anneke Liemburg in Oranjewoud vertelt over de tuin van haar en Jochem. Verder v.l.n.r. Hennie Vogelsang-van der Meulen, en Inge van der Ploeg, beiden uit Oranjewoud; op de achtergrond Anneke Oosterhof (Ureterp) en Jan Schokker (Joure), zittend Jetty Bruinsma uit Oosterwolde.

Anneke Liemburg in Oranjewoud vertelt over de tuin van haar en Jochem. Verder v.l.n.r. Hennie Vogelsang-van der Meulen, en Inge van der Ploeg, beiden uit Oranjewoud; op de achtergrond Anneke Oosterhof (Ureterp) en Jan Schokker (Joure), zittend Jetty Bruinsma uit Oosterwolde. FOTO RENS HOOYENGA

De hele dag stappen er mensen over het erf van Anneke en Jochem Liemburg in Oranjewoud. Nu het corona-virus op de terugtocht is komen ze gretig groen snuiven. Zaterdag waren het er 47, en zondag ongeveer evenveel.

,,Schitterend, echt schitterend’’, zegt een man met een strooien hoed in zijn nek. Alleen al de artisjokplant in de groentetuin is een pracht.

Welnee, zegt de eigenaresse. Jochem en zij eten nooit artisjok. Ze laten hem liever oranje en lila bloeien en ook de rucola mag doorschieten, net als de spitskool en de sla.

Brigades mussen

Het is een en al leven in de tuin achter hun huis. In de vijver woont een ringslang (Anneke rillend: ,,Soms ligt hij opgekruld naar me te sissen’’), op het stenen nijlpaard in de waterpartij zonnebaadt een lawaaierige kikker en boven de hoofden van de bezoekers vliegen brigades mussen af en aan.

,,Hoi’’, roept Anneke naar haar vriendinnen Margreet en Grietje van de gymnastiekvereniging Sport Voor Ons Genoegen. Ze lazen dat het open-tuinendag was en laten zich graag rondleiden. ,,Kijk’’, zegt Anneke en ze houdt een lange stok met een wc-borstel eraan omhoog. ,,Hiermee haal ik de algen uit de tuin.’’ Margreet en Grietje knikken bewonderend.

,,En wat is dit?’’, vraagt Grietje bij een lief wit-geel bloemetje. ,,Dat is wilde kamille’’, weet Anneke. ,,Die is hier uit zichzelf geland.’’ Net als de verbascum, met grote gele toortsen aan de rand van de tuin.

Groene vingers

Het gesprek komt op ijzerhard, een weefplant waar vlinders gek op zijn. Anneke moeiteloos: ,,Verbenum bonariensis.’’ Gymnastiekvriendin Grietje maakt een wegwerpgebaar. ,,Hou maar op met die Latijnse namen.’’

Een half mensenleven geleden wist Anneke nog bijna niks. Haar ouders hadden weliswaar een groentetuin maar daar mocht zij zich niet mee bemoeien en eerlijk gezegd had ze ook nauwelijks belangstelling. Pas toen Jochem en zij bijna veertig jaar geleden in het huis aan de Marijkemuoiwei kwamen wonen, kreeg ze groene vingers.

Jochem wilde een groentetuin. En toen ze 25 jaar geleden 1100 extra vierkante meter konden kopen gingen ze los met paadjes, een schuurtje, zitjes, een kippenhok, een kas, een hottub, bomen, struiken en phloxen, heel veel phloxen.

Bestrijdingsmiddel

Of de tuin hard werken is? Anneke schokschoudert. ,,Jochem ik hebben een regel. We doen niks meer na vijf uur ’s middags.’’ En ja, zij hebben heus ook, net als iedereen, zevenblad. ,,Wat een rotzooi.’’

Als ze de blaadjes de kop ziet steken, pakt ze een jampotje en een kwastje en strijkt ze een minieme hoeveelheid Ultima bestrijdingsmiddel op de plant.

De koning der onkruiden komt gewoon aanwaaien, weet ze, maar ze moet hem niet.

Heeft ze een tip voor andere tuiniers, die ook wel zulke pronte borders en lekkere cherrytomaten en mooie nootpompoenen willen? Monter: ,,Alles bijhouden, goed bijhouden. Als ik voor klaar ben, kan ik achter weer beginnen, maar als je de teugels laat vieren, groeit de tuin je boven het hoofd.’’

Dasssen en herten

Twee uur per dag is ze bezig. En ja, tuinieren is soms oorlog voeren. Met de damherten bijvoorbeeld, die dit voorjaar de camelia en de rozenstruiken in haar voortuin soldaat maakten. Ze trokken zich niks aan van de schijnwerper die aanfloept als er beweging is.

Anneke droog: ,,Er is hier zoveel biodiversiteit.’’ Om de haverklap maken dassen, op zoek naar engerlingen en emelten, kuilen in haar gazon. Maar de losse zoden stampt ze de volgende ochtend gewoon weer aan. En wat dat ene plantje is? Direct: ,,Dat is guldenroede. Ook rommel hoor. Die ruk ik er zo uit.’’

Ze trekt en houdt hopsa een stengel in haar handen. Zo moeilijk is het nou allemaal ook weer niet. Met pretogen: ,,Toch?’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Heerenveen
Tuinieren
Instagram