Schaatsen op natuurijs als een uitlaatklep, 'Lit de minsken mar moai genietsje'

De schaatskoorts loopt steeds verder op in Fryslân. Vandaag en morgen wordt op sommige natuurijsplekken topdrukte verwacht. Op het Nannewiid was het de afgelopen dagen al een komen en gaan van schaatsers.

Drukte op It Nannewiid.

Drukte op It Nannewiid. FOTO SIMON BLEEKER

Klaas Druif heeft amper tijd om te praten. De verkeersregelaar moet auto’s duwen op het tot parkeerterrein omgeturnde weiland bij het Nannewiid. De banden van de wagens blijven maar slippen op de gladde, besneeuwde ondergrond.

,,Als je eenmaal rijdt, moet je blijven rijden!”, roept de Leeuwarder deze vrijdagochtend in de richting van een chauffeur die uiteindelijk los komt. Druif is lichtelijk buiten adem. Er staan rond de klok van elf uur zo’n vierhonderd auto’s. ,,Hoeveel ik er nu heb geduwd? Het is niet meer op de vingers van twee handen te tellen.”

Voor de rest gaat alles goed, zegt Druif. In de meeste bermen langs de Badweg mogen schaatsers die op weg zijn naar het Nannewiid hun wagen niet meer parkeren. Wie dat toch doet, riskeert een boete. Hulpdiensten moeten er altijd langs kunnen. Een dag eerder was het chaos.

Magneet

Het dichtgevroren water trekt als een magneet. Jelly Kamminga vindt het een schitterend gezicht, al die mensen op het ijs. Ze woont even verderop. ,,Wat in weelde is dit”, zegt ze, terwijl anderen op de steiger naast haar de schaatsen onderbinden. ,,It moaie waar, de kâns om wer ris te riden. It is geweldich en it sjocht der prachtich út. It is allinnich jammer datst bepaalde stikken net berikke kinst. Dêrtroch kinst net in hiel rûntsje ride.”

Het mag de pret niet drukken. Daar gaat ze. Haar hond Storm is mee. Die trekt haar het eerste stukje op gang. Daarna schaatst ze, met Storm aan de lijn, op eigen kracht verder. Gevaarlijk is het niet, zegt ze. Zak je door het ijs, dan sta je hooguit tot je knieën in het water.

Jellien Elzinga uit Ureterp komt net van het ijs af. Ze heeft een uur geschaatst. ,,Ik mei graach ride. It sil myn Fryske bloed wol wêze. Ik wie nijsgjiirich hoe’t it hjir wie. Der sieten in soad barsten yn it iis. Der wie in man dy’t sa raar foel, dat der in ambulânse belle is.”

Scheuren

Ervaren schaatsers Sjaak Eijgenhuijsen (Stiens) en Marco Draaisma (Jirnsum) constateren dat op sommige plekken wel langere slagen te maken zijn. ,,Andere delen bestaan vooral uit sneeuwijs”, zegt Eijgenhuijsen. ,,En er zitten scheuren in. Dat komt omdat mensen hier eerder deze week eigenlijk te vroeg zijn gaan schaatsen. Toen was het nog niet dik genoeg. Dan krijg je dat. Het had eerst nog een paar nachten flink moeten vriezen. Nu loop je soms vast.”

Liefst was Eigenhuijsen naar de Tsjûkemar gegaan. ,,Maar daar is het ijs niet vertrouwd. Het leven is me te dierbaar.” En als volgende week de dooi invalt? ,,Dan ga ik weer lekker fietsen.”

Erik uit Surhuizum - hij wil niet met zijn achternaam in de krant - heeft genoten. ,,Fan it stik dêr’t ik riden ha, wie 80 prosint glêd. It is fantastysk. En de snie dy’t der op leit, ride we der mei syn allen wol ôf. Ik bin in echte leafhawwer. sadree’t it kin, gean ik te riden.”

Franke de Boer uit Ouwsterhaule is gekomen om te surfen. Op een goede ijsvloer, met een goed tuig, scherpe ijzers en een lekker windje haal je zo 50 tot 60 kilometer per uur. Dat zit er nu niet in. Daarvoor is de ijsvloer net wat te hobbelig. ,,En ik bin 62…”, zegt hij. Op ongelukken zit De Boer niet te wachten.

Veel volk

Hij kijkt eens om zich heen. ,,Merkst dat it foar alle minsken dy’t hjir no binne in útlitklep is. Se wolle der hiel graach út. Ik sjoch ek minsken dy’t elkoar lang net sjoen hawwe en eefkes byprate.”

Om een uur of twee komt Fred Veenstra even poolshoogte nemen. De burgemeester van De Fryske Marren ziet dat er veel volk is. ,,Lit de minsken mar moai genietsje”, zegt hij. ,,Dêr binne se wol oan ta.” Ingrijpen is niet nodig, van groepsvorming is geen sprake.

Veenstra kreeg een seintje dat er een koek-en-zopie-busje stond dat niet was aangemeld. Het is inmiddels vertrokken. En bij het restaurant was er een opstootje met een automobilist, nadat die een standje kreeg van een verkeersregelaar. De politie loste het op.

Tijdens dit weekend gaat Veenstra naar andere plekken waar geschaatst wordt, in de hoop dat alles goed gaat. Er zullen zich her en der naar verwachting alleen maar meer natuurijsliefhebbers melden.

,,Jan en alleman moat fansels net de polsen brekke”, zegt Veenstra. ,,Dat kinne de sikehûzen der no net by ha. En ik hoopje dat minsken as dat kin safolle mooglik yn harren eigen omjouwing te riden geane. Dat foarkomt dat it op guon plakken te drok wurdt.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
De Fryske Marren