Wâldpyk een schimpnaam? 'It is no yts om grutsk op te wêzen'

Van Wâldknyn tot Wâldprikke, ooit waren het schimpnamen. Nu dragen Wâldpiken hun naam met trots.

Vrijwilligers Martin Postmus en Jan de Vries halen verhalen op in het Jehannes Hinke-hûs, een typisch Wâldhúske dat in 1998 is herbouwd op het museumterrein van De Spitkeet in Harkema.

Vrijwilligers Martin Postmus en Jan de Vries halen verhalen op in het Jehannes Hinke-hûs, een typisch Wâldhúske dat in 1998 is herbouwd op het museumterrein van De Spitkeet in Harkema. FOTO JILMER POSTMA

Lees meer over
Achtkarspelen

Ze zijn luidruchtig, opvliegend, emotioneel, niet al te nauwgezet, beweeglijk van aard en ze zeggen hi en mi. Dat is niet verzonnen. Het staat in de Leeuwarder Courant van 1958. ‘Dat er verschillen in volksaard zijn, is waar.’

Nieuws

menu