Wat is de Nationale Kinderherdenking - en waarom is deze in Madurodam?

De Kinderherdenking van 2018. FOTO MADURODAM

In Madurodam vindt zaterdag de vierde editie van de Nationale Kinderherdenking plaats. De afgelopen jaren is deze herdenking telkens iets bekender geworden.

Waarom is de kinderherdenking in Madurodam?

De Nationale Kinderherdenking werd in 2016 voor het eerst gehouden. Themapark Madurodam was een logische locatie: het is voor kinderen herkenbaar en het miniatuurpark is vernoemd naar verzetsstrijder George Maduro, die in 1916 werd geboren. Maduro overleed in 1945 in concentratiekamp Dachau.

De herdenking had de eerste jaren vooral een regionaal karakter. ,,Maduro zou in 2016 honderd jaar zijn geworden, dat jaar hebben we ook het besluit genomen om een kinderherdenking te houden’’, zegt Marianne Aalders, woordvoerder van Madurodam. Deze was in eerste instantie vooral in de eigen provincie, Zuid-Holland, bekend.

In 2018 werd de herdenking landelijk meer bekend en werden er meer projecten georganiseerd. Dit jaar bijvoorbeeld gingen twaalf veteranen in gesprek met 300 basisschoolleerlingen.

Toegankelijk

Aalders verwacht dat er dit jaar ongeveer 4500 mensen bij zijn. Uit alle provincies komen belangstellenden met speciale bussen naar Den Haag. De Friese bus zit al vol, maar ouders kunnen nog altijd op eigen gelegenheid met hun kinderen afreizen. ,,Als ze zich aanmelden, krijgen ze dan ook toegang tot Madurodam. We willen dat de herdenking zo toegankelijk mogelijk is, dus je moet wel iets bieden als mensen uit Friesland hiernaartoe komen.’’

Onderscheid

Wat de Nationale Kinderherdenking onderscheidt van de ‘echte’ herdenking op de Dam in Amsterdam, is dat alles voor en door kinderen is. ,,Er zijn geen volwassenen op het podium die moeilijke woorden gebruiken’’, zegt Aalders. Zelfs de ceremoniemeester die de avond aan elkaar praat, is een kind. Te weten de 17-jarige Ties Brink, burgemeester van Madurodam.

Slappe lach

,,Je wilt een herdenking in begrijpelijke taal uitleggen. Het protocol is voor hen niet duidelijk. Ik kreeg vroeger wel eens de slappe lach tijdens de 2 minuten stilte, gewoon vanwege de spanning die eromheen zit. Je weet niet hoe je je moet gedragen.’’ Dat blijkt ook uit cijfers van een door Panelwizard uitgevoerd onderzoek. 1057 kinderen van 10 tot 16 jaar werden gevraagd naar hun ervaringen met dodenherdenkingen. Eén op de zes kinderen heeft wel eens gepraat en één op de vijf moet wel eens lachen. ,,Wat ik grappig vond’’, zegt Aalders, is dat 5 procent van de kinderen wel eens tegen zijn of haar ouders zegt dat ze stil moeten zijn.’’

Lees ook: Jetze Klaas (13) uit Ingelum in orkest bij Nationale Kinderherdenking: 'Ik bin it bern fan Fryslân'

Nieuws

menu