Skûtsjefamilie dobbert met ziel onder de arm door de Klaai: 'As ik dy skippen fan de jonges foar de wâl lizzen sjoch, kin ik wol janke'

Hij verwijt niemand wat. Snapt echt dat het niet anders kan. En er zijn veel ergere dingen, ook dat weet hij dondersgoed. Maar toch. Pieter Brouwer loopt al een week met z’n ziel onder de arm. Dat de SKS voor het tweede jaar op rij niet doorgaat, is amper te verkroppen voor de fanatieke skûtsjefamilie. ,,As ik dy skippen fan de jonges foar de wâl lizzen sjoch, kin ik wol janke.''

Skûtsjefamilie Brouwer is hevig teleurgesteld dat de SKS zo op het allerlaatst is afgeblazen.

Skûtsjefamilie Brouwer is hevig teleurgesteld dat de SKS zo op het allerlaatst is afgeblazen. Foto: Jilmer Postma

Deze zaterdagmiddag om twee uur haalt Pieter Brouwer zijn huurkruiser op in de jachthaven van Heerenveen. ,,Hoe betinkst it, net? Ek noch om twa oere.” Notabene.

Normaal zou precies op dat tijdstip een startschot over de Pikmar bij Grou klinken. Dan zouden de veertien skûtsjes van de Sintrale Kommisje Skûtsjesilen (SKS) met het brûs foar de kop uit de startblokken schieten om te strijden om het Sulveren Skûtsje. Dan zouden Pieter en zijn vrouw Aukje glimmend van trots vanaf hun boot toekijken hoe hun jongens Sijtze en Harmen voor het eerst beide als schippers aan de bak gingen in de befaamde zeilklasse. Een unicum.

Harmen zou zijn SKS-debuut maken als schipper voor Langweer en het opnemen tegen zijn tweelingbroer Sytze, die roerganger is op Heerenveen, het skûtsje Gerben van Manen waar Pieter zelf meermaals kampioen mee werd. Schoonzoon Eildert Meeter, die met dochter Trynke is, als adviseur op het voordek. En Harmen fier aan het roer op de befaamde Jonge Jan, het skûtsje waarmee oerpake Tjitte successen vierde.

Het had fantastisch moeten worden

Het had fantastisch moeten worden. Een kampioenschap waar de familiehistorie vanaf druipt. Het werd een deceptie. Een week nadat het SKS-bestuur de boel definitief afblies, laat het Pieter nog niet los. ,,Ik bin mar oan it fervjen rekke. Mar ik prakkesearje der hieltyd oer.”

Hij is zo teleurgesteld. Net als de hele vloot. Hij vindt het ,,sa ferrekte skande”. Net als de hele vloot. ,,Dy jonges en elkenien hawwe der fan alles en noch wat oan dien. Fakânsje opnaam, iterij regele. Alles organisearre. En dan is it: pof en alles is foarby.” Er wordt niet gezeild. De autoriteiten durven het niet aan nadat de besmettingscijfers in rap tempo omhoog waren geschoten. Zelfs met de publiekwerende aanpak zijn ze bang dat de regels niet gehandhaafd kunnen worden.

Brouwer wil geen verwijten maken en heeft echt alle begrip voor de beslissing van het bestuur; dat kon niet anders. Hij kan ook relativeren. ,,Der barre folle slimmere dingen... Sa’t de hoareka troffen is troch de krisis. En sjoch no nei hoe ’t de minsken der foarstean yn Limboarch en Dútslân mei de oerstreamings.”

Zuur

Maar toch voelt het anders, vervelender dan de afgelasting van vorig jaar. Toen was de pandemie vers en was er geen vaccin. Nu leek het te kunnen en ging iedereen er vol voor. Er was een plan B. De ‘silerij’ zou hoe dan ook doorgaan, aldus het bestuur. Dat het veertien dagen voor de start alsnog werd afgeschoten, voelt juist daardoor zo zuur.

,,Ha jimme wol yn de gaten wat it ynhâldt?”, vroeg Aukje Brouwer zich af. Een compleet skûtsjevolk van schippers, bemanningen en families zag de boel op het laatste moment in elkaar zakken. ,,Der soe hoe dan ek syld wurde. Us mannen ha klaud om alles foar elkoar te krijen en wy froulju hiene alles yn it spier om de folchfloat yn oarder te meitsjen. Boadskippen foar twa wike. Der is sa wrotten troch elkenien.”

Ook voor het publiek voelt het abrupte afblazen vervelend. ,,It treft sa’n soad minsken. Dit bringt safolle teweech. It giet net allinne om guon dy’t komme foar de sûperij”, zegt Pieter. ,,In hiel soad folk komt nei alle wedstriden foar de silerij. Dy skarrelje fjirtjin dagen achter de float oan.” Aukje: ,,Dy sitte yn waar en wyn by de wedstriden. En dan sizze je earst: gean mar foar de tillefyzje sitten. En no is der neat. Ik fyn it ferskriklik.”

'Ferdoary man, wat foar tiid libje we?'

De Brouwers zijn verweven met skûtsjesilen en met varen. Leven op en van het water en de wind zit in het diepst van hun vezels. Pake Tjitte en heit Sytze waren vrachtschipper en zeiler, Pieter en zijn broer Tjitte waren dat ook en nu is het de beurt aan Harmen en Sytze en schoonzoon Eildert. Ook Aukje komt uit een echt schippersslag. De afgelasting druist tegen hun oergevoel in. Dit doet zeer en knaagt aan hun wezen. Pieter: ,,Dan sjoch ik dy skippen fan ús jongens foar de wâl lizzen. Ferdoary man, yn watfoar tiid libje we? Soks grypt my bot oan. Dan kin ik wol janke.”

Mar hawar. Vanmiddag stapt Pieter Brouwer op zijn huurkruiser met Aukje voor een vakantie met Eildert en Trynke en de kinderen. ,,Wy hiene ’m twa wike hierd foar derby yn it kampioenskip. Dat ding kostet 2000 euro. Wy meitsje fan de need mar in deugd.” Dan tuft de skûtsjefamilie naar een plek waar ze helemaal niet wil zijn. ,,Wy moatte de Klaairoute mar wat om leau ik”, zegt Pieter. ,,By Dokkum skynt it ek moai te wêzen.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland
Skûtsjesilen
SKS
Instagram