Recensie: Arjen Lubach in theater milder dan op tv (★★★✩✩)

FOTO ANP

Arjen Lubach is de komende maanden niet op televisie te vinden, maar tourt door het land met zijn theatershow (die vrijwel overal uitverkocht is). Donderdagavond vermaakte hij een vol Posthuistheater in Heerenveen. De recensie.

Toen hij een aantal jaren geleden als cabaretier door Nederland toerde, gebeurde het wel dat de eerste tevens de laatste rij was. Bij zijn huidige tournee staat hij bijna avond aan avond in het theater en zijn zijn voorstellingen op veel plaatsen uitverkocht. Hoe dat komt? Niet door zijn grote bekendheid als schrijver, niet omdat hij zich een slag in de rondte twittert, maar heel eenvoudig door het ouderwetse medium televisie. Alle fans van Lubach op Zondag willen hem blijkbaar ook wel eens live aan het werk zien.

Hoge verwachtingen dus en dan is het uiteraard de vraag of hij die waarmaakt. Om met hem als theaterpersoonlijkheid te beginnen: hij komt een heel eind. Zelf stelt hij aan het begin van het programma vast, dat hij zijn hoofd niet mee heeft. Een castingbureau zag wel een filmnazi in hem, zelf ziet hij enige gelijkenis met Anders Breivik, maar dat hij ook als assurantiemedewerker op een doorsnee verzekeringskantoor geen gek figuur zou slaan, laat hij onvermeld.

Met dat hoofd mag hij op tv soms een beetje gekunsteld overkomen, in de interactie met het theaterpubliek is daar weinig van terug te vinden. Hij zoekt en vindt contact met de zaal, reageert ad rem, zelfs de namen van zijn gesprekspartners – het bewijs dat hij weet wat hij doet – onthoudt hij.

Omdat hij niet, zoals bij Lubach op Zondag, de steun van een redactie heeft, heeft hij alle teksten zelf geschreven. Dat maakt het programma persoonlijker, maar ook vriendelijker. Waar Lubach op tv soms keihard uithaalt naar politici of BN’ers, daar is hij nu een stuk milder. Typerend voor hem is dat zijn bekendste stoplap uit een vraag bestaat: ‘Waar slaat dit op?’ Dat getuigt van een heel andere instelling dan Youp van ’t Hek, die steeds weer op ‘sodemieter nu toch gauw op’ terugvalt.

Niet dat goede en harde grappen ontbreken, maar een beetje braaf en lang van stof is Lubach soms wel. Leerzaam is zijn lesje over de sluier der onwetendheid van de Amerikaanse filosoof John Rawls, maar waarom daar niet meer mee gedaan? Een van de hoogtepunten is hoe hij zich in een rap vrolijk maakt over Thierry Baudet.

Waar Lubach op tv soms keihard uithaalt naar politici of BN’ers, daar is hij nu een stuk milder

Nog te zien: Franeker 31/1, Emmeloord 11/4, Leeuwarden 18/4, Drachten 2/5.

Nieuws

Meest gelezen