Imaginarium festival: bos vol mensen die zich niets verbeelden

Lieflijke sprookjes, keiharde gevechten, duivelsoutfits en toverfeeën. In een sfeer van vrijheid en blijheid vierden fantasy-fanaten, middeleeuwmaniakken en buhurthouwdegens drie dagen Imaginarium in park Vijversburg bij Tytsjerk.

Vijf tegen vijf met zwaard, bijl en schild in het internationale buhurt-toernooi, dat een populair onderdeel is van het fantasyfestival Imaginarium. FOTO MARCEL VAN KAMMEN

Vijf tegen vijf met zwaard, bijl en schild in het internationale buhurt-toernooi, dat een populair onderdeel is van het fantasyfestival Imaginarium. FOTO MARCEL VAN KAMMEN

Het feest van de verbeelding heeft festival Imaginarium als ondertitel. Maar in het Bos van Ypey laten de bezoekers elke vorm van foute verbeelding – je meer voelen dan een ander – los. Je mag zijn wie je bent en je verkleden zoals je wilt. Of in je gewone kloffie rondkijken naar de paradijsvogels om je heen. Genieten van de muziek of je verbazen over de keiharde buhurtgevechten met stompe zwaarden en bijlen.

Keltisch

De 48-jarige Janke Jullens schrijdt op een steenworp afstand van haar huis in Tytsjerk als steampunk rond, iemand uit het Victoriaanse tijdperk met de opkomst van de stoommachine. Haar wijde bruin-zwarte jurk komt van Marktplaats, het masker voor haar geschminkte gezicht werd door haar dochter meegenomen uit Italië. Op haar hoed zitten volgens traditie een brilletje en apothekersspullen. ,,Myn stôk is Keltysk, nedich omdat it hjir op hege hakken net sa maklik rint’’, vertelt ze.

Imaginarium groeit steeds meer uit tot een gezinsfestijn. Zoontje Romme (4) van Catharina Douma uit Oentsjerk hamert een runeteken in een ijzeren plaatje. Met de woest uitziende smid Leo van Velzen, parttime ook nog wijkverpleegkundige, mag hij het sieraad later ook nog uit het vuur halen om het sissend af te laten koelen in een bakje water. Net als broer Pieter (6) koos ridder Romme voor het teken ‘bescherming’.

,,Wy binne hjir foar it earst’’, vertelt Douma. ,,Trije oeren no al. De jonges ha te pylk-en-bôgesjitten west, ha harren fermakke yn klimtastellen en wy ha Fikings en Germanen sjoen. De sfear is geweldich.’’

Wereldtop

Vaste medewerker van het festival is de 48-jarige langharige en bebaarde fantast Abe de Verteller uit Amersfoort, opgegroeid met de achternaam Van der Veen in Ryptsjerk. Ooit bijna afgestudeerd in geschiedenis is hij al jaren beroepsverhalenverteller. ,,Gjin fetpot, mar ik treed troch it hiele lân op. Aansen fertel ik Balineeske sprookjes, mar ik ha ek Fryske seagen yn myn kop.’’

Zo vredig als het toegaat bij de vertelsessies onder de bomen zo ruig is het op het wat verder gelegen open veld F. Daar wordt vijf tegen vijf (bij de vrouwen drie tegen drie) gevochten in een met balken afgezette arena. Het commentaar is Engels, want het is een internationale wedstrijd met dit keer voor het eerst wereldtoppers uit Rusland en Oekraïne en zelfs Chinezen.

Gao Peng is een Shanghai-Chinees en komt met zijn team vooral naar Europa om te leren. ,,Wij zijn beginners. Van de Russen leren we het meest en de Nederlanders helpen ons het best.’’ De dertiger is maker van animaties voor computerspellen. Hij houdt van buhurt omdat het cultuur en vechtsport verenigt.

Rammen

De oh’s en ah’s zijn niet van de lucht als de teams op elkaar inhakken. Harde klappen van metaal op metaal. De helmen vertonen fikse butsen. Sommige gevechten duren maar kort, omdat al snel vijf deelnemers in het zand hebben gebeten. In andere gevallen beukt een team nog vrij lang op een laatste verzet biedende deelnemer in. De sfeer is als bij rugby: de agressie ebt snel weg, de omgang blijft gemoedelijk.

Denise Scheltinga weert zich dapper bij het een tegen een langzwaardvechten zonder schild. Ze verliest van de Duitse favoriete, wint verrassend van een Oekraïense en delft pas na verlenging het onderspit tegen een sterke Ierse.

,,Ik heb eerder gebokst’’, zegt de 36-jarige Alkmaarse als ze weer op adem is en een knellende ijzeren beenbeschermer los heeft laten maken. ,,Toen ik dit zag dacht ik: gaaf, geef mij een harnas en ik doe mee. Eerst recreatief, nu steeds serieuzer, ook drie tegen drie met schild, zwaard en bijl. Dat is minder tactiek en meer rammen.’’ Net als haar Friese vriend David Veldstra vecht ze bij team Askia, wat bijl betekent.

Origineel

Een van de engst ogende types is festivaldebutant Eric Schippers (48) uit Leeuwarden: zwart geschminkt, leren jas afgezet met tientallen doodskopjes en een enorm zwaard in de hand. Toch is de bezigheidstherapeut een echte goedzak. ,,Ik hâld wol fan de tsjustere kant fan it libben. Ik bin hjir mei myn frou Jellie Coester en twa jonges út myn wurk mei ggz-problematyk. Komme noait ergens en no ha sy ferklaaid en anonym in prachtdei.’’

Organisator Bert Wielstra geniet. Er zijn ongeveer 5500 mensen geweest (vorig jaar 4000) en de extra vrijdagavond was een succes. Trots is hij op zijn vrijwilligers. ,,Wy ha sels de hokjes by de yngong en foar de munteferkeap timmere mei in pannedakje derop. Wy wolle orizjineel wêze.’’ Als hij het slotconcert van Rapalje heeft aangekondigd, luistert de stoere Dokkumer naar de muziek in zijn hottub.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland