Motorbabes, Motormokkels, Motormeiden en Harley-Ladies: motorclubs voor vrouwen in Friesland zijn populair

Een motorfiets is een populair hebbeding. Motordealers doen geweldige zaken en het CBR neemt steeds meer A-examens af, van ruwweg 25.000 in 2016 tot 30.000 examens in 2019 (cijfers uit het coronajaar 2020 zijn niet representatief omdat de examens tijden stilgelegen hebben). Ongeveer 20 procent van de geslaagden is vrouw, een relatief stabiel cijfer.

Waar de vrouwen ten opzichte van de mannen écht in uitblinken, is het elkaar mobiliseren. In groepsvorming en informatie delen. Via media als Facebook en WhatsApp zijn motorclubs voor vrouwen in Friesland razendsnel opgekomen. Motorbabes, Motormokkels, Motormeiden en Harley-Ladies: de leden in deze ‘Chapters Noord’ charteren elkaar voor ritten, kampeerweekendjes, bochtentrainingen of helpen met tips over de beste leggings en waar een nieuwe tankdop te vinden.

Het Verbond van Verzekeraars vond de persvraag over wie er eigenlijk veiliger rijdt, man of vrouw, trouwens razend interessant. ,,Een ultiem vraagstuk!’’, aldus de woordvoerster. Helaas is het antwoord uitgebleven. Schades worden niet uitgesplitst tussen man en vrouw. Op deze pagina’s vier portretten van motorliefhebbers, hun vrienden én hun parels op twee wielen.

Motormeiden, Anna Stockmann, Gytsjerk. ‘Roze vind ik niks’

Anna Stockmann houdt van snel rijden. Vroeger zat ze met haar knieën in de nek gevouwen bij haar vriend achterop. Dat hou je geen jaar vol natuurlijk. Dat doet ze dus niet meer. ,,Ik rijd nu zelf, op een supersportmotor, de Yamaha YZF RS6. We gaan samen wel eens naar het circuit in Assen om te racen. De adrenaline die door je lijf giert, de luchtdruk die je voelt als je zo hard optrekt en die motor voelt gáán: het is zo’n heerlijk gevoel. Mijn motor heeft 600cc, maar ik wil zéker nog naar een 750 of 1000cc.’’

,,Motorrijden is booming - we zien steeds meer vrouwen op de weg.’’ Voor het platform Motormeiden (de facebookgroep heeft 5400 leden, er is ook een website met shop, reviews en nieuws, red.) is Stockmann actief in de drie noordelijke provincies. Toen ze begon met motorrijden, waren er helemaal geen vrouwenritjes . Soms reed ze mee met mannen - minder leuk. ,,Mensen leren kennen is een belangrijk onderdeel van de toerritten die we als Motormeiden organiseren. En we worden nog steeds groter.’’

Het mooie aan motorrijden? Ze lacht. ,,Het gevoel van vrijheid. Het is een moment van rust en ik geniet onderweg van de natuur om me heen. Ik heb een zwakke rug, maar ik heb erg sterke polsen gekregen van het rijden op een racemotor. Het is ook zo’n leuke community, er is veel saamhorigheid.’’ Voor een rit in Leeuwarden die ze vorig jaar organiseerde kwamen de vrouwen zelfs diep uit het zuiden van het land. En het motorrijden kon in coronatijd lekker doorgaan...

Ze heeft onlangs een designwedstrijd gewonnen van Rusty Stitches, een motorkledingmerk dat prachtige jassen voor vrouwen verkoopt die meer een, eh, peervorm hebben. Met brede heupen. ,,Nederlandse vrouwen passen zelden in de klassieke Italiaanse maatjes. Mijn ontwerp is zwart, met felrode details. Ik zie veel vrouwen in roze kleding op de motor zitten. Maar roze, dat vind ik helemaal niks. De achterkant is extra lang, zodat je nooit een koude rug hebt.’’

Voor Motormeiden.tv schrijft ze ook recensies over kleding en motoren. ,,Oh, wat wil ik graag de nieuwe Yamaha YZF-R7 testen die er aankomt uit Japan! Wie erover denkt om te gaan motorrijden: gewoon doen. Het is leuk voor alle leeftijden. Mijn moeder heeft haar rijbewijs op haar 58ste nog gehaald. Ik bedoel maar.’’

Ladies on Harleys, Femke Rijpstra, Koarnjum. ‘Lamkes telle’

Haar eerste motor was een Honda Hornet, een degelijke maar ook oersaaie japanner, ideaal voor de ‘beginner’ dus. Femke Rijpstra grijnst: ,,Ik moast dat ding fan ús heit keapje want Hornets soene noait stikken gean. No ja, ik ha der altyd gedonder mei hân.’’

Maar toen! Rijpstra werd verliefd en kreeg verkering. Zijn looks, kracht en uitstraling: de Harley-Davidson van haar vriendje was véél meer haar stijl dan die muizige Honda. De liefde is niet gebleven (,,Al binne we noch freonen’’) maar een Harley staat er sindsdien wel in haar schuur. Een Sportster 883, de lichtste in de stal. ,,Ik ha der in oar stjoerke en oare ljochten op krigen. Dat is it leuke fan motoren: kinst der dyn eigen ding fan meitsje. Nei in paint job liket mines swart, mar hy is blau mei in glitterke.’’

Ze kwam onderweg allerhande motorclubs tegen, maar nooit een chapter voor vrouwen op Harleys. Die heeft Rijpstra in 2016 toen zelf maar opgericht. Daarna ging het snel. ,,We binne begûn mei in wykeintsje op in motorcamping yn Ommen. Achttjin froulju, stripper derby, spultsjes dwaan, in ride out : elkenien wie o sa entûsjast.’’ Nu telt haar community zeker achthonderd bikers en moet ze soms een camping boeken voor honderd motormaatjes tegelijk. ,,We binne in soad op de flutter.’’

Dat deze club, exclusief voor vrouwen, zó geliefd zou worden, had Rijpstra niet kunnen dromen. Ze heeft leden die niet goed alleen op avontuur durven. Die de snelweg liever vermijden, net als een jankend hoog toerental. ,,We ha in soad opstapplakken en helje se gewoan op. Froulju tille elkoar op! We ride ek oars as mannen tink ik. We binne mear toerders, ride bêst wol braaf. We wolle de lamkes yn it lân telle.’’

Femke Rijpstra kan er kippenvel van krijgen. ,,Dan ryd ik foarop yn sa’n groep en sjoch ik ál dy koplampkes yn myn spegels. Dêr geane we, dwers troch de file mei tsientallen motors. Skitterjend. Minsken dy’t in tomke troch it raam stekke, nei ús smile en toeterje: it is allegear wurdearring en moaie reaksjes.’’

Motorbabes, Marion Werner, Goutum. ‘Rijden met roze boa’s’

,,Motorbabes is een facebookgroep (in Nederland met 6000 leden, red.) die in meerdere landen actief is. Het is een jaar of vijftien geleden op Hyves begonnen’’, vertelt Marion Werner. ,,Sinds 2017 bestaat ook Motorbabes Noord én een klets-app, die ontstaan is op motorcamping ‘t Witveen in Eastermar.’’

Via de appgroep houden de leden contact met anderen in de buurt om tochtjes op korte termijn te plannen. Werner: ,,Het is leuk om samen te rijden. We hebben laatst met een paar dames een ‘flamingorit’ gedaan van 230 kilometer, met roze boa’s om! Het grappige van zo’n tocht is dat we onderweg wel vier stops maken. Begin juli doen we mee aan het evenement The Dutch 1000, al rijd ik daar de rit van 700 kilometer lang. En je leert altijd weer nieuwe mensen kennen.’’

,,Ik rijd ook graag alleen als ik zin en tijd heb. Dan kan ik lekker mijn gang gaan en van anderen weet je de rijstijl niet zo. Het rijden is zó mooi. Ik geniet van de omgeving, een snelheidsduivel ben ik niet.’’ Haar Kawasaki Z1000SX noemt ze een heerlijke, sportieve motor. Vanaf het eerste moment dat ze er op stapte, is het één en al rijplezier. ,,Ik zit er fijn op, hij is wendbaar, schokt niet. Zo’n viercilinder gedraagt zich véél rustiger dan een tweecilinder. Laatst reed ik eens op een tweecilinder: jeetje, wat bokte dat ding.’’

,,Het maakt me eigenlijk niet uit of ik met mannen of met vrouwen rijd, maar ik weet dat er vrouwen zijn die er liever alleen met andere vrouwen op uit gaan. Misschien omdat ze een beetje angstig zijn of een keer onderuitgegaan zijn.’’ Voorbeeld van de verschillen? Mannen kijken op hun navigatie hoe ze een bocht moeten aansnijden, vrouwen letten op de wereld om zich heen, valt haar op. ,,Maar tussen de auto’s door slalommen in een file voor de stoplichten of een brug: dat doen we allemaal.’’

Motormokkels, Paula Inia, Firdgum. ‘Brrr, haantjesgedrag’

Mokkels... Kun je dat nog zeggen? Is dat niet seksistisch? ,,Dat tinke minsken wolris faker, mar dat fyn ik hielendal net’’, zegt Paula Inia vrolijk. Zij is de oprichter van Motormokkels, het sociale platform dat aan haar motorkledingzaak in Menaldum gekoppeld is. Zaterdag 19 juni organiseert ze bijvoorbeeld een Lady’s Day met twee ritten en een ,,dikke, fette’’ high tea voor de tweewielerdames. Over dat ‘mokkels’: ,,Us heit sei altyd ‘mokkeltsje’ tsjin my doe’t ik in lyts famke wie. It is gewoan in leave koosnamme.’’

Inia is opgegroeid in een familie vol motorgekken. Heit had een Harley, zij zat al gauw achterop. Pake en beppe reden ook en ze had een oom met een motor met zijspan. Kon er één kind mee op de tank en een ander in de zijspan. Zelf heeft ze een café racer (een tot sportmodel omgebouwde motor): de Honda GB500 Tourist Trophy. ,,Dy hie ik al foardat ik myn rydbewiis hie. Us heit hat de proefrit makke en sei: ‘Dit is in goed motorke’. It fanatike riden is derôf sûnt ik in saak ha, mar de Honda giet noait fuort.’’

Harder rijden, wheelies doen: mannen rijden toch een tikje anders dan vrouwen, weet Inia uit lange ervaring. ,,Ik fyn it minder leuk om mei mannen te riden. En ‘haantjesgedrag’ ha ik echt niks mei. ‘Doch gewoan’, tink ik dan.’’ Vrouwen letten onderweg meer op leuke huisjes die te koop staan of een mooi plekje om even te stoppen. ,,En dan prate se oer hast álles behalve de motor. Giet it wer oer de bern of sa. Dat fyn ik dus hiel komysk.’’

Dat Inia weinig op heeft met een gewaagde rijstijl, komt ook doordat ze de gevolgen ziet. ,,Yn myn atelier doch ik ek reparaasjes en sjoch ik de skea troch falpartijen. Bist gewoan hiel, hiel kwetsber op de motor.’’ Dat brengt haar ook op een belangrijk advies: ga naar een echte winkel en laat je adviseren over goede kleding. ,,Der is online sa’n soad bagger te keap en gjin minske is gelyk. Net elke jas is geskikt foar in grutte búste, net elke broek sit goed om de heupen. Goed advys, dat is súver in missy fan my.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland
Video
Instagram