Het wordt een smetvreeskerst

Vroeger, ach vroeger. Wat zaten we vroeger nog onbekommerd dicht naast elkaar. Wat ademden we nog vrij in elkaars gezicht.

FOTO PIXABAY

FOTO PIXABAY

Vroeger wasten we natuurlijk ook onze handen voordat we toastjes smeerden. En vroeger wilden we heus ook niet dat anderen ziek van ons zouden worden. Daarom stond G. jaar in jaar uit onder een loeiende afzuigkap te roken en stak O. na elke menugang buiten in de motregen een Marlborootje op.

Vorig jaar zat corona nog in een bierflesje en waren we tijdens kerst hooguit bang voor de rauwe eieren in de tiramisu van ome Theo.

,,Is het normaal dat je je kroon stukbijt omdat er zes hagelkorrels in een hazenbout zitten?’’, klaagde ene A. G. M. de Greef nog in december 2019 op een website voor agressieve consumenten. Op de verpakking stond verdorie dat het een panklare bout was.

Regels

Nee, dan nu. ,,Voldoen we eigenlijk wel aan de regels?’‘, vroeg ik deze maand geschrokken. Aan tafel zaten vier gasten van buiten de huishouding. Een te veel. ,,Tuurlijk joh’’, joelden ze. Gauw deed ik de gordijnen dicht.

Twee van de vier waren tachtigplussers. Ver voor hun entree was de tafel maximaal uitgetrokken en waren ramen tegen elkaar open gezet. De tachtigers moesten in een hoek plaatsnemen, bedachten we, strak tegen elkaar aan, ver van de looproutes vandaan.

Toen ze binnenkwamen, stuurde ik iedereen naar zijn plaats. ,,Niet gedag zeggen, niet langs elkaar schuiven’’, maande ik. In de loop nam ik nog even snel wat deurkrukken af.

,,Je staat te dichtbij’‘, riep ik minstens vijf keer. ,,TE DICHTBIJ.’’ En de wc was nog niet schoon-schoon. Ik vulde een emmer met sop en stortte me op de pot. ,,Doe niet zo ongezellig’’, riepen de anderen, terwijl ik de doortrekknop afdroogde.

'TE DICHTBIJ'

Ik waste mijn handen, zette koffie en thee, waste mijn handen, sneed taart, waste mijn handen, omdat ik voor de zoveelste keer mijn wijsvinger had afgelikt en keek naar de theedoeken van dienst. Waren die wel schoon? En zo ja, hoelang bleven ze eigenlijk schoon-schoon?

Mijn tachtigplusmoeder wilde een foto op haar telefoon laten zien. ,,AFSTAND HOUDEN’’, snerpte ik. J. klaagde over de tocht. ,,Laten we met zijn allen afspreken dat we wel blijven VENTILEREN’’, bitste ik. ,,En willen jullie straks allemaal alsjeblieft van je eigen schaal leverworst eten?’‘

Lang verhaal kort. Het volume ging omhoog, aerosolen hadden vrij spel en natuurlijk was niemand tien dagen van tevoren in quarantaine gegaan om besmettingsgevaar te voorkomen. We moesten toch zeker boodschappen doen en naar het werk en naar school en met de bus?

Ik ken helemaal niemand die tien dagen voor kerst binnenblijft om daarna zorgeloos aan tafel te kunnen gaan. Altijd vergeet je wel wat. Vanille-extract bijvoorbeeld of de Lanquetot Petit Livarot wittekorstkaas.

,,Och, net sa benaud wêze’’, zei een coronascepticus deze week tegen me. Ik vond dat ze te dichtbij stond maar durfde d’r niet weg te duwen. Jammer. Het wordt definitief een smetvreeskerst.

Hoe vier je veilig kerst met vrienden en familie? Lees het draaiboek met 7 do’s en don’ts van deskundige infectiepreventie Nina Lamsma uit Heerenveen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland
Coronavirus
kerst